Alle inzendingen over Verlaten minnares dr

Je schreef in één jaar 150 brieven naar Camillo en je was zijn minnares. Na het overlijden van koning Carlo Felice droeg je tijdens een bijeenkomst een felgekleurde jurk, wat een schandaal veroorzaakte, omdat je daarmee in de rouwtijd je minachting voor de monarchie uitte. Hierdoor werd jij en je familie tegengewerkt door de overheid.…

Ik wist dat ik de strijd verloren had, maar zoals één van mijn broeders zei, zo is het nog steeds: 'Christus zal mij niet verlaten!'. Innerlijk huilde ik aan een stuk door, want ik tilde heel zwaar aan deze bikkelharde afgang, ik dacht dat satan, vader satan, gewonnen had.…

Als een vrouw voor zichzelf kiest verlaat ze haar man. Als een man voor zichzelf kiest neemt hij een minnares.…

Een goede minnares Is heel goed in het faken Misschien een wijze les Om iets van op te steken?…

Mijn minnares Wanneer ik rond me heen kijk En verliefde mensen observeer Verplaats ik me weleens stiekem En doe dat steeds meer en meer Verbeeld me dat jij bij me bent Op terras, bioscoop of restaurant, En dat je dan dicht bij mij zit Samen hand in hand Uren kijk ik in je ogen Een kleine knuffel of een streel Met mijn hand omklem…

Maar vergeet niet dat ik meer dan genoeg gestraft ben voor mijn onzuivere daden, dat Magere Hein al lelijke striemen maakte op mijn door sperma kleverig geworden onderlichaam. De schaarse beelden die ik van jou heb opgevangen en ingezogen als een heilzaam elixer, waren zeker al teveel om mij gierend gek van geilheid te maken. Dat ik waarschijnlijk een…

De boeken stonden allemaal in oude, verlaten slaapcellen uit de beginperiode van het klooster. In een van die cellen stonden fotoboeken en kunstboeken. Ik zocht dan vlug naar foto's en plaatjes van naakte vrouwen en die boeken nam ik dan mee naar mijn cel. Altijd met een kloppend hart in mijn keel en zweetstroompjes onder mijn oksels.…

Achteraf kan ik zeggen dat het kloosterleven absoluut onnatuurlijk en dus onmenselijk is, een laaghartige uitvinding van een Wrede God. Ik had dus al wat rode wijn achter mijn kiezen en enkele blikjes gerstenat, het tolde al aardig in mijn geblindeerde bovenkamers. Ik had een klein zakmes en daarmee dreigde ik mijn pols door te snijden, maar dit heb…

Heb je ooit Baudelaire gelezen, opgesnoven als cocaïne, naakt in een bad vol koningscobra's? Ben je ooit in staat geweest om in de huid van een man te kruipen, zoals ik in de huid van een vrouw? Ben je ooit knettergek geworden van geilheid en onvermogen? Nou, ik wel, als een bronstig hert draaf ik door het hertenkamp, mijn gewei kapot beukend tegen…

Ik ben ben beschuldigd van loepzuivere ketterij en afschuwwekkende hekserij, maar, oerdomme, kortzichtige, afgestompte, veroordelende, geïndoctrineerde, preutse, schijnheilige, onbewust psychotische, zwaar depressieve, impulsief agressieve, oogklepdenkende, seks-onderdrukkende, God-afvallige, braaf-angstige, doorleefdloze, zielsjonge, aardsgebonden,…

De moeder in de vrouw is sterker dan de minnares in haar.…

De eerste keer dat je kind uitgaat, Alsof die je voorgoed verlaat. Je voelt je leeg en alleen, Ook al weet je bijna zeker dat ie verzorgd wordt als geeneen. Hij wordt al zo groot zo denk je dan, Maar ach het loslaten moet.. Dat hoort erbij en is ook wel eens goed. Maar ik voel me nu zo verlaten...…

Je stem vervaagd langzaam Je woorden vallen zachtjes neer Op het zachte mos waar wij zaten Aan de oever van mijn meer Je schaduw vlucht voor me weg Mijn handen grijpen in het niets Starend naar de oever van mijn meer Zie ik alleen mijn eigen fiets…

De onzekerheid blijft maar aan mij knagen. Er zijn nog zoveel onbeantwoorde vragen. Ik schiet pijlen in een donkere duisternis. De naakte waarheid is wat ik van jou mis. Deze waarheid zweeft als een nevel om jou heen. Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen. Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden, dan blijkt dat…

Genoeg nu, het is over Ik ben leeg, ik wil niet meer Laat me gaan schat Laat me vrij, voor deze ene keer Gevangen in jouw armen Zo sterk om mijn lichaam heen Waarom luister je niet naar me Ik moet weg hier, meteen De liefde die ik voelde Is er niet meer, het is weg Het is niet meer dan logisch Dat ik vaarwel tegen jou zeg Al kan…

Zijn ogen liegen niet. Als spiegels met een tranen vlies kaatsen zij zijn verdriet. Haar vertrek is zijn verlies. Zal hij buigen, of barsten door het te vake water. Zijn ton met veerkracht ligt in duigen. Herstel komt misschien later. Haar liefde was vervlogen, zomaar, maar niet opeens. Ze had een poos oprecht gelogen. Haar muur van liefde…

Klein Bang en Onzeker Een meisje Ze lijkt zo sterk Maar zwak vanbinnen Voelend Als verlaten Alleen En in de steek Gelaten Weet niet wat Weet niet hoe Maar doet het er ook toe Ik zal verdwijnen In het niets Een zuchtje wind Verdwijnend in het niets Is alles wat ik ben…

In tranen van verdriet gevangen groeide de wil om weg te gaan menig hartoffer heeft zich verhangen kon het verlaten niet meer aan. 23-07-2001…

Ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen PUNT Griekse zwart en rood figuurde kylixen, schalen, zijn niks bij de schaduw van jou kleine teen punt Zelfs pentagrammatische mediallonnen erin kunnen niet méér bekoren, en dat lijkt wel raar aangezien ik nu van dichten hou, dus ook van pentametrische verwikkelingetjes, maar momenteel laat ik zien dat…

Elk mooi moment dat wij hebben beleefd, Is nu verworden tot een bron van smart, Die voelbaar wordt als mijn gedachte antwoord geeft, Op het gesmeek van mijn verlaten hart. Maar deze pijn zal langzaam over gaan. En dus kan ik dit voorzeker stellen: Ooit als je spijt hebt van je vieze spellen, Zal ik, al wachtend, voor het altaar staan.…

de dagen zitten vol met lucht nachten bestrooid met duister de toekomst droomt, een zucht er is nog slechts gefluister als een afgevallen blad dwarrelt weemoed naar benéé wangen worden nat niets is meer oké en als zelfs de regen voor je schuilt je liefde wordt verzwegen, weet dán, dat mijn hartje huilt…

het ademt tussen jou en mij al zijn het slechts poëmen mijn zicht bracht het rijke land waar jij de sfeer draagt van de beemden mijn liefste ik wacht nu op de regen die in eeuwenkeur ontsnapt is uit 't gevang maar niets is éénder in ons paradijs - met jóu ben ik niet bang - mijn bloed hervult jouw graal wanneer we spreken in gelei…

als ik een straat was zouden ze zeggen hij ligt verlaten…

in de kamer zit een vrouw starend de muren om haar heen zijn vuil het behang gescheurd haar ogen dof en gesloten ze begrijpt het niet alles heeft ze hem altijd gegeven haar handen haar ogen haar geest haar lichaam en nu na jaren van dankbaar gebruik heeft hij haar verlaten ze voelt zich vuil haar gevoel verscheurd ingeruild…

Daar kom je aangevaren klievend door het water Groot en wit als een grote parel Je legt je geluiden stil je komt tot rust je staat nog in vuur en vlam tonnen water zal je als stoom verlaten Een knal een stalen ros rent naar beneden Iedereen opzij ik moet naar beneden Je boort je in de boden met je plomp gewicht Vast klampend en vol vertrouwen…

Ik heb gelachen, wijl ik niet wou schreien Toen mij de vriend mijns harten had verraden Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien Vaarwel den weg dien wij te zaam betraden Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien En 'k eenzaam…

Overleven Ik zit hier nog hoewel je blik had kunnen doden maar dodelijk gekwetst heb je mij toch door kwaad te zijn mij niet te kussen toen je driftig brak uit mijn omarming…

terug bij vroeger bij de evengrote verlatenheid onder twee ogen en duizenden gedachten dat mistroostige gevoel met de wrange vrijheid je erbij neer te leggen als het zakdoekje van niemand zeggen…

Mijn lichaam was jouw tempel waar alleen jij toegang had onze liefde werd gekoesterd als een waardevolle schat Maar op zekere dag verscheen de slang in ons paradijs ze wilde je verleiden en onze liefde was de prijs verslagen bleef ik achter als tempel, ingestort Ik mocht de liefde kennen maar mijn geluk duurde te kort...…

ik een engel heb die voor me zal zorgen Een vriend die mij door en door kent Buiten jezelf heb je niemand verlaten Je bent zelfs dichter bij mij komen leven Ik kan enkel nieuwsgierig zijn Naar de mooie dingen die je me nog zal geven…