‘Gevangen door pijn’, zo zou ik aangezichtspijn willen omschrijven. Een pijn die niemand ziet, een pijn die altijd aanwezig is en zich niet laat temperen door pijnstillers. Een alles beheersende pijn die je in zijn greep houdt en uitzichtloos lijkt. Een pijn die je gek maakt en tot wanhoop drijft.
Aangezichtspijn is een alles beheersende zenuwpijn…
Soms moet je je gedwee gewonnen geven.
Je weet: je hebt je best gedaan.
Maar ondanks al je ploeteren en streven
is het toch ergens mis gegaan.
Een nederlaag gelaten accepteren,
terneergeslagen verder gaan.
Proberen van ’t fiasco iets te leren…
Hoe pak je dat in al je wanhoop aan?…
Stormen doen je leven schudden,
jagen je maar heen en weer;
soms geen houvast meer te krijgen,
voor je eigen hartenzeer...
Storm en regen woedt rondom je,
zo een zee haar golven rolt;
krachten die je moet verspelen,
omdat je leventje maar rondtolt...
Grijp de reddingsboei in tijden,
als je denkt ik kan niet meer
en roep God aan in…
Wat zich vergeten laat, de wanhoop,
de wil tot vernedering,
de verliezerstranen van de haat.
Mijn lief, mijn boos, verbeten lief,
wij riepen naar elkaar,
tot twee, tot drie, tot vier keer toe,
door de schemer en het sneeuwlicht
van de late winter,
en keer op keer kwamen we terug,
onwillig, gebroken, verliefd.
----------------------------…
Ik zocht akkoorden
waarmee ik een melodie
kon componeren
klanken
vragend dragend klagend
vloeiend tot een waardig
afscheidslied
ik hoorde
maar verstond het niet
ik zocht naar zinnen
waarmee ik tekst
zou kunnen schrijven
woorden klinkers letters
die mijn onbegrip
konden weerleggen
maar ik zweeg
wist niets te zeggen
Ik zocht…
1.388
Bezig met laden