Alle inzendingen over Ware liefde

Ware liefde doet verlangen naar de ander Ware liefde wil steeds meer en wil steeds geven zonder meer... Ware liefde zoekt zichzelf niet Zoekt de ander, geeft zijn hand om jou te troosten in verdriet Ware liefde verdraagt alles- en zo niet; dan is het de Ware Liefde Niet...…

Ware liefde, bestaat die liefde Voor mij niet, maar het lijkt er nu wel op Ik voel me gelukkig met jou in mijn armen Dicht lig je tegen me aan ik laat je nooit meer gaan Je hebt iets in mij geraakt waarvan ikzelf nog niet eerder heb geproeft ik kan je uren in de ogen kijken en helemaal voor jou bezwijken Ik ben verliefd...…

Ware liefde wordt vaak door de realiteit om zeep geholpen, daarom snap ik niets van die Liefdesgod, die ons zou hebben gebaard! Ons leven vermoordt die liefde, die we zo aanhangen. Zonder dat we dat echt willen, maar toch.…

Ik ben blij dat ik de ware liefde heb gekend. Vooral als ik naar de andere gedichten kijk. Hierdoor voel ik me helemaal verwend, En met twee gezonde kinderen extra rijk. Ik zou het geluk iedereen willen toewensen. Maar ik zie,in andere gedichten,zoveel pijn. Dat hoort,vooral bij al die jonge mensen, Toch helemaal niet nodig te zijn.…

Het is een hel De weg naar ware liefde Ondraaglijke pijn en verdriet Om aangeleerde systemen te doorbreken Het is mijn hel Mijn weg naar ware liefde Bloed en tranen die ik vergiet En al mijn kracht lijkt spontaan te verweken Compleet verslagen Lig ik bloedend aan haar voeten “Geef het op.” zegt een zachte stem “Er is geen reden voor al…

Dat doet een onmogelijke liefde nu eenmaal met een man. Zuipen helpt niet. Drie dagen niet slapen helpen niet. Mijzelf uithongeren helpt ook niet. Rest maar één vraag. WAAROM? En zo zeggen zij die niet weten wat ware liefde inhoudt mij dat ik mij weer bij elkaar moet rapen. Hetgeen ik nu aan het doen ben.…

In de ware liefde heb ik nooit geloofd, maar nu .... zit zij in m'n hoofd. Mijn leven was donker en zwart, maar nu .... zit zij in m'n hart. Ook al is het nu zwart, dan .... zie ik toch licht. Ook als is het nu donker, dan .... sluit ik m'n ogen en zie haar gezicht. Geloof nu toch echt in de ware, maar ..... ben ik ook de hare?…

Ware liefde Jij zwijgt, als ik je vraag te spreken Luistert keer op keer naar mijn verhaal Zonder me ooit te onderbreken Want jij spreekt een andere taal Jij fluistert als ik je vraag te schreeuwen Kalmte is wat jij steeds bewaart Geduld heb jij al eeuwen Totdat ik weer ben bedaard Jij staat stil als ik je vraag te lopen Zit te wachten…

geschreeuw in het duister verdreven stilte verward zijn dromen waar harten geraakt leven aanvaarden in hoop en verlangen reiken naar morgen waar liefde ontwaakt in de glans van jouw ogen mijn wereld in dromen geschreeuw door de nacht gefluister overdag waar liefde gebleven nooit verdwenen gehuld in harten in stilte wacht…

diep griefden Door haar geloof ik nog in ware liefde En hoewel ik mijzelf aardig volwassen vind Blijf ik toch voor eeuwig haar beminnend kind…

Zoals de liefde voor één persoon, waardoor de liefde voor anderen uitgesloten wordt, geen ware liefde is, zo is ook de vaderlandsliefde, die geen deel is van een algemene liefde voor de mensheid, geen liefde, maar afgodendienst.…

leven Nooit meer vergeten Zonder dat ze weten Je eigen leven weggegeven Een plek waar je iemand anders bent Een plek waar ware liefde schijnt Een plek waar beminning verdwijnt Een plek waar niemand je echt kent…

liefde!…

Mijn liefde houdt nooit op, daar waar ze zou moeten ophouden. Zij stimuleert, ze wekt op vanuit haar energieke bron. Heel mijn leven geeft ze en leeft ze op, daar waar liefde zijn kon.…

liefde.…

Had ik je nooit ontmoet Had ik die pijn nooit gevoeld Had ik nooit geweten Wat er met ware liefde wordt bedoeld.…

Als taal zwijgt waar liefde bindt leven letters zonder klanken twee tandenborstels zeggen al genoeg…

Ze dacht aan haar geliefde sterrenwereld, waar liefde en vrede normaal waren. De zielen daar hadden elkaar lief en oordeelden of veroordeelden niet. Waarom hebben aardse zielen zich zo verlaagd? Weten ze niet meer wat liefde is?…

Ik word gedragen door de vleugels van liefde...in breed aspect leg ik daar, waar liefde nodig is mijn vormen. Buiten normen van verstandelijke waarheid, geldt altijd de kracht van een liefdevolle, zachte aard. Als mens gedragen door de liefde, wat heb je nog meer te vragen?…

waar het beeld van mijn dromen in liefde vervaagt schoonheid ontwaakt in teder gelach hervind ik verlangen in sterren verloren vertelt mij de nacht waar liefde dwaalt op zoek naar dromen de schreeuw van een hart waar schoonheid verborgen ontstaat in jouw lach…

achter een minzaam masker en verfijnde gebaren smeken droeve ogen om ware liefde in gerijpte woorden aan het daglicht toevertrouwd…

Over de grens van vriendschap naar het land van houden van Waar liefde woont in straten en een mens nog dromen kan Waar de wind als hartstocht waait en de zon om mensen draait Ga je mee, ga je mee?…

in de palm van zijn hand ligt gebroken verlangen waar liefde geborgen schuilt in een traan zachtjes gesloten omklemming heel zacht alle hoop verdween verloren in een droom en liefde ontglipt gesloten handen zacht verdwijnt gebroken verlangen…

ik bewandel in dromen de weg naar je hart omgeven door rozen in de kleur van je lach waar de nachtegaal zingt zijn lied bemint en een ster geboren je in liefde omringt stuur jij mijn dromen wijs mij de weg bezaaid met rozen je hart tegemoet waar liefde zal bloeien in eeuwigheid door en een engel haar lach aan jou verloor…

hoe mooi ben jij zo opgewonden hoe sterk ben ik zo boos welk een mooi koppel zijn wij als we hoe boeiend alle tijd nemen om in rust te stoeien waar liefde hoe ook gevreesd nooit weg is geweest…

Was ik niet reeds blind van liefde zou het worden als ik naar je keek Als een golf van passie overstroomt blote liefde de tocht van het hart Waar liefde vurig is woedt brand vlammen geblust met natte kussen brand mijn warme lippen aan je gloeiendhete huid Vingers schroeien vast je voorverwarmde oven heet me geopend welkom voor onze…

die we uit angst steeds sluiten omdat daarbuiten alles anders is waar ogen niet meer kijken omdat ze zien en dus begrijpen waar geloven zeker weten is en hopen dus verkrijgen waar liefde alles is wat handen kunnen geven voorbij de deur die we uit angst steeds sneller sluiten…

dichter buigt over zijn woorden zwart wit, gekleurd proeft nog altijd de wrange nasmaak van de maanwind in stilte van de nacht waar hij zijn dwalende vingers in gedachten laat gaan en sluit zijn brandende ogen naar de groene wereld waar liefde streelt…

We herkennen de ware liefde vaak veel te laat en helaas na schade en schande, stupide gedragingen en onbedoelde handelingen, tragiek alom, maar misschien kunnen we toch nog samenkomen, eenworden, vergeven. Vooral dat laatste!…

Haar liefde was oprecht, nog niet eerder vertoond. Maar voor dit gevecht werd ze niet beloond. Eerlijkheid en oprechte trouw, het mocht niet baten. Zielsverliefd op deze vrouw, sterf ik nu verlaten. Mijn hart voorgoed gebroken, ga ik nu heen. Van ware liefde verstoken, liefde die nooit verdween...…