Alle inzendingen over Willem van Toorn

Willem van Toorn is geboren in 1935 te Amsterdam-West. Zijn vader was kleermaker en groentehandelaar. Zijn ouders kwamen oorspronkelijk uit Tiel, de schone Betuwe. Zijn grootouders hadden daar een kwekerij, waar hij de vakanties doorbracht, vol bewondering over het rivierenlandschap. Op zijn tiende begon hij met het schrijven van versjes.…

Bevend van liefde ingepakt, toilettas, ondergoed, de pil, bikini's ook, condooms, ik kende hem zo kort, zomerjurken, iPod, mobiel met beltegoed en opgeladen, nieuwe rode schoenen voor dansen in het okeren hotel aan de folderblauwe zee. Hij was er niet.…

Je wilt dat ik terug ben en je zacht uitkleed in bed en in je kom en om je heen slaap later. Goed dan. Het is hier treurig. Straten zonder een voetstap, een zwart net tussen de blinde huizen.…

Vanmorgen zag ik Van der Z in zijn Mercedes Op het plein staan wachten voor het stoplicht. Stak mijn hand op, maar geen teken van leven. Vreemd, ik keek toch recht in zijn gezicht. Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang dood is, van de weg geraakt bij regen en dat ik geen gevolg had gegeven aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen…

Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers. De eerste kieuw. ---…

Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met deze pagode zonder goden, obelisk die slechts zichzelf gedenkt, een niks met niks verbindende brug uit Tibet. Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig mij over leegte. Een jachthuis waar nooit een jager in woonde. Onzin. Vond ik je hier, was je een herderin…

Klankverwantschappen zijn iets heel geheimzinnigs, we weten allemaal dat ‘bereik’ niet alleen door die ‘ei’ familie moet zijn van ‘eindeloos’, maar toch werkt het welzo. Zo ontstaat het netwerk dat het gedicht ook is. De wonderlijke mengeling van een mededeling en de manier waarop die zich voor wenst te doen.…

Gevierd de geboorte van een kind Verlangend licht zo zij zochten Heimelijk gewenst zo gewoon Doorgedrongen in alle krochten Maar welkeen aanbedene het was Zou niemand ooit bevroeden Getergd door onbegrip Ontstak hij in vreselijke woede Geen mededogen met zijn kudde Zijn toorn deed zeeën schudde Vernietigend was zijn kracht Sleurde onschuld…

Zoals de wereld kan verkeren is een verhaal van mensen, waar Elmer Lijnse deel van uitmaakte. Met zijn 36 jaren had het ook zo kunnen zijn dat zoiets als opvoeding verleden tijd zou zijn. Een en ander gold niet voor jongen Lijnse die zich in zijn onderhoud voorzag door zelf zijn onvoltooide opvoeding ter hand te nemen en hier dan van te leven. Elmers…

De roos verkoos haar eigen lot zij zag die dag haar naam bespot Ze groeit en bloeit, dan weggerukt Niemand wiens hand haar bloem nu plukt Want daar alwaar haar steel verrijst Vertoornd de doorn wie naar hem wijst…

Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden, Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt, Dat zijne wonde, o mij! bloedt uit ontelbre wonden, Dat uit elk zweetgat, ach! een purperen ader springt?…

Aan een zwijgzaam viswijf te Hoorn vroeg een visliefhebber vol toorn: 'Wat is er nu mis, verkoop je geen vis?' Nee, want ze was haar tong verloren.…

Leef mij bind je met mijn woord Leef mij voed je met mijn bloed Leef mij zied je met mijn toorn Leef mij teer je in mijn pijn Leef mij misbruik je al mijn kracht Leef mij zeg je zelfs niet zacht…

Het rood van je lippen groeit als een dodelijke vrucht ineen, samensmeltend totdat de toorn des overvloeds een overmaat van liefde spuwt in de verkeerde richting.…

Aangezien ik als 'stamhouder' had moeten fungeren, zorgt dit voor een spanning in mijn gehele wezen, die ik juist transformeer via énorme toorn, om het gedragspatroon van vrouwen te doorbreken!…

Jij kwelt met gebaren en taal vernietigend het hart met sneden mijn huid verdwaasde waar heb jij gekeken waar gezocht daar domheid en geilheid toon voerden en woede is nu mijn woord uit toorn is dit geboren en in vrede zal het sterven zijn in het gras zal liefde liggen naast de stroom het hart vergeef de verdwalingen waar ik wist dat…

Onrustig water, opgezwiept door woelige winden, schuimende koppen en wuivend helmgras, daar strandt de zee op het zand, op het land, deinende duinen weerstaan de toorn van Neptunus. Eb en vloed, een immer weerkerend gebeuren, het houdt maar niet op.…

tot waar ik kalmen streep tegen kilte Starend als een vis naar vrijheid gebonden in kermen aangemeerd winters steenkoud geconserveerd ijzingwekkend snerpend respijt Versteven tot onder, tegen de tijd over geleverd aan; onderdoor `n snijdende wind met ijzerkreten Tussen het riet, mijn ziel gespleten door lopers, vechters, bijters, toorn…

Hij stierf niet zo bijzonder, heel gewoon. We maakten nog een paar mislukte grappen waarna ik zei dat ik weer op moest stappen, en ’s nachts om vijf uur ging de telefoon. Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht nadat zijn bij elkaar gerookte kanker hem uitgedund had, elke week wat slanker. Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht. Dat…

Oh, Aphrodite, mijn eeuwige rivaal Ares, bevlekte U met een zoon, Eros, die nu na jaren nog steeds een doorn is in mijn oog en onderhevig aan mijn toorn! Oh, Aphrodite, zelfs Anchises is U liever dan mij, en Aeneas ontsproot uit het samensmelten van uw schoot, om Troje te verlichten!…

De uitspraak Nederland is vol wekte de toorn van de Goden en omdat het de waarheid was werd de uitspraak prompt verboden Toch geeft vaak het weerbericht hiervan een vrije vertolking met de bekende mededeling vanuit het westen toenemende bevolking Neem nu al die files dat is toch al te dol en wat denkt u van de treinen zitten die dan niet…

Als God en Allah weer eens met elkaar in de knoop liggen, hun toorn de Aarde teistert. Is het makkelijk de marionetten tegen elkander op te zetten? Joost mag het weten... maar Joost is niet meer. Verslaggever voor het journaal: liet zijn leven in de zinderende hitte van de woestijn. Aangewakkerd door tonnen springstof.…

zijn toornen en zijn lach was even klaar, hij was een wolk, en een orkaan bezat hij van liefde en van kracht, als de natuur ze 't zuiverst maakt, - zuiver als een vuur. Hoe heeft hij de rijkaard in stuk gebroken, hoe zacht is hij voor de werkman ontloken!…

Toen brandde een blos van toorn op mijn gelaat, En 'k vroeg: - ‘Hoe brengt mijn goede gids mij hier, Waar al wat is, geen wezen heeft, maar schijn?’ ‘Opdat uw lied,’ sprak hij, ‘geen logen vier', Opdat uw hand zich niet verleiden laat De Waan te plukken voor het ware Zijn!’…

verdriet Duizenden gematigde eeuwen lang in tijd verhalend de uitgestippelde gang schreed het voort in progressie gepast nu ontwikkeld alles overhaast ongeremd belast Het is haar angstig verwarrend veel te snel oorlogen de maan mars zelfs het leven te klonen de mensheid grijpt ongecontroleerd om zich heen behoedt u laat niet wederom haar toorn…

Efteling meets Land van Ooit. WA van Oranje werd in Londen verheven tot ridder in de orde van de Kousenband. Bij het eerste bericht dacht ik nog even aan Max Woiski Jr. en aan een leuke traditie rond de meterslange Surinaamse sperzieboon waar WA sportief aan deel had genomen. Maar het bleek veel erger. De beelden tonen hem uitgedost als Prins Willie…

Gelijk een vader zijn onwillig kind Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart, En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, - En onder 't straffen in zichzelve zint En hoopt of het berouwvol wordt, - en mart, O zo verlangend, na die dubb'le smart Héél lief te wezen voor zijn…

Leeuwarden, Ljouwerd, prachtige stad goudrands gelegen, in rietkraag gehaakt behangen met kleedjes van kant gemaakt want voor suïcide was je gelukkig te plat En mochten er zich toch complexen verhogen toornen boven jouw schuingebekte Oldehoven dan pleurden de tegels uit de Donau van boven daar grauw `t vrij end krachtig af had gezogen…

Vastklampend pomp je vacuüm, mijn vlees weekt zich in je los De onvolkoren halmen toornen bitter in de zon. Piramides van bloemen, pluimende fakkeltoortsen, brandende geuren gonzen mijn eindeloze nederlaag. Bloedzuigers werpen tongen, wespen steken zich krom. Zo wijzen alle wegen als assporen naar jou.…

Gij stápt met tóórnig ópgestreken zeilen, En kuif, parmantig in de hoogte stekend, Uw toorn tot harde stukjes grofheid brekend, Die al uw vrienden om hun oren keilen Als nonchalante en ongalante bijlen... - O, Schoonheids opperman, gij beukt uitstekend,...…