Alle inzendingen over ZEE DRIJVEN DROMEN HOPEN

"Ik hoop dat die droom straks in mijn slaap terug komt. Dan zal ik misschien meer van die aap te weten komen en van die negerjongetjes. Ze zullen me vast wel laten zien, wat vader en moeder niet mogen weten.…

zodat we samen drijven, baden en verdinken in de hoop dat onze harten samensmelten…

De zon verdwijnt achter de wolken, mijn droom spat plotseling uiteen, want heel even waande ik me, die prachtige fee in de zee.…

vertel me niet hoe ik moet dromen of hoe de horizon beweegt jij staat op een rots en rolt een schaduw uit over zee ik zie meeuwen in de verte kon ik maar dichter, drijven waar de wolken wachten, drinken van de diepe gloed geen golf raakt jou of het licht dat tegen je gezicht de dageraad zoekt in de verte vertel me niet…

Dit is de zee: een bed met baldakijn voor losse vlechten en losbandig licht, voor blauwe ruimte en voor evenwicht in de beweging van het samenzijn. Dit is mijn zee: de dans tot op de huid met sluiers water, golven en de stroom verslingerd aan de voorsprong op de droom die zijdezacht omsingelt en omsluit.…

Langs het spel dat allang niet meer is kruipen mijn rillingen een nieuwe berg en er is treurnis in het verzwegen meer en er drijven dromen langs dichtgeslibde randen en open is meer dicht zoals jij, hoop ik dichterbij een antwoord op een open vraag alleen is ook maar alleen wil jij met mij samen alleen zijn?…

Het dringt niet tot me door Dat ik als offer word verslonden, Voel de zwaarden van de zee, Die mij steeds iets meer verwonden. Je doet je best om weg te komen, Probeert je krachten te verrijken. Nog wreder dan mijn ergste dromen, Zal ik de kant toch nooit bereiken. Ik zie mijzelf drijven, Op een glanzende horizon.…

hoog in me zijn engel en beest betrokken - het dichtersbloed is nog niet dik, mij droom heeft zijn doel niet onthuld. ik ben slag noch stoot, onvolmaakt vervuld - sinds die dag, in hoop te verrijzen, met een nieuw licht, vel of snoet. op muzische wolken was ik gaan drijven eeuwig écrire c'est mourir tot groet -…

ik pak wind voel zonnewarmte in mij stromen geluk glijdt langs mijn lijf, met jou ga ik weer zomer dromen witte wolken en wat strand, branding zingt verkoeling zand is heet ogen in vervoering als ik over liefde spreek in schelpen horen we de golven het bulderen van de zee de mooiste heb je al gekozen, je geeft me die met je…

En onbewust elk schipje na drijft zachtjes een fantasia, doch over zee verzinken zij voorbij, voorbij, voorbij. Het drijven wondere beelden, van tovermacht omstroomd. De jongeling ziet ze drijven en droomt...…

Boven in het duinpan sta jij zwaait naar tedere gedachten laat denken en gevoelens vrij maar zult niet op mij wachten genieten van in zongespeelde dagen kijken we samen naar een golvende zee stormenderhand komen er vele vragen antwoorden drijven met de wind mee zandkorrels bevrijden begraven gevoel ontkuilen het kleine stille denken stilzwijgend…

Bevroren in zee Drijven gevangen tranen Gestapeld verdriet…

Dichtbij doch onbereikbaar Ligt een eiland groen te wezen Aan de rand een zweem van geel Vissersbootjes glijden voorbij Geruisloos als een droom Een jongen wandelt langzaam Op de scheiding van land en zee Zachtjes kabbelend water Uitnodiging voor een frisse duik Maar de jongen reageert niet Zijn gedachten zijn niet hier…

De maan beveelt de zee, de vrouwen. In hun dromen zit hun mond vol slijk en drijven lijkjes op de golven. Zwaartekracht balt onrust samen. Het gebinte op de appelzolder kraakt. De splijtstof in de navel sluimert. De kleine Newton blaast een speekselbel en draait zich op zijn andere zij.…

verhoopte dromen ooit worden ze waar in zacht verlangen vinden zij elkaar vloeien samen in zeeën vol liefde stormen dragen golven van geluk waar hoop in dromen harten overspoelt een zee van liefde stormen bedaart vervult mijn verlangen kleurrijke dagen waar bij elk afscheid golven huilen…

Als je stilte kunt omschrijven met een veertje in de blauwe lucht Is het klankloos drijven in de lichtende schijn van een diepe zucht…

drijven is evenwicht vinden loslaten wat spant vertrouwen op dobber en dragen van water en hand niet vragen toch lachen want drijven is bevrijd zijn zweven - niets doen genezen van wanen en tranen om dingen van toen en zonder spanen roeien op weg naar een zoen van God…

Het houtje drijft op de zee het kleine houtje op de grote zee het voelt zich erg eenzaam Eerst leek dat drijven wel wat zo afwisselend en tegelijk zo wijd maar op den duur wil je toch meer vastigheid en er is ook helemaal geen conversatie Je komt bijna nooit een ander houtje tegen en de zee geeft helemaal niets om je De…

doorheen de vertedering in woorden van troost weerklinkt verzuchting schuilt nog de hoop dat alles hernieuwt als een zee van rozen buigzaam in leven vol kleuren vergaat om nooit te verdwijnen naar dromen toe jouw stem nog heel even een zucht laat gaan…

Je zult je zinnen nu verzetten krakend zet je, je eerste schreden in de boze mensenwereld van waaruit je de regenboog kunt raken met je mooie oog of liggend in het gras een zachte wolk voorbij ziet drijven ver weg zo zal dat gaan en we lopen met je mee zo langs de zee zo langs de zee.…

loslaten opkomend afgaand langs de vloedlijn mee met de getijden wegebben gevoelens pijn verdriet komen en gaan drijven mee naar zee loslaten…

stroomt weer verder En rozen drijven mee In de bocht van de rivier Tien witte en twee rode Afscheid neem ik vanaf hier Kabbelende golfjes Volgen elkaar snel op En als ik er naar staar Mengen gedachten En emoties met elkaar Water zal altijd stromen Mijn liefde zal altijd zijn Ik zal over je dromen En je niet vergeten Behalve dan de…

ze zeggen dat ze het aan me kunnen zien en of ik asjeblieft niet zo wil kijken alsof ik kan drijven op een zoute zachte zee van welbehagen, klotsiklots om jou mijn liefste heen, die met kokosnoten gooit om me nog sneller in te lijven…

sta ik voor je met meer hoop dan ik ooit dacht te hebben Je kust me Draaiende kolken onder mijn huid wissen de sporen van het verloren wachten hoe kon ik vergeten dat niet ik maar de zilte zee de wens was van jouw gedachten.…

In je ogen zie ik de zee en stil neemt een droom me mee. Ik voel je armen om me heen tot je door de wind verdween. Ik neem je hand in de mijne en hoop stil dat ze daar voor eeuwig mag zijn. Ik sluit mijn ogen, sla m'n armen om je heen, en ik huil, stil, schreeuwend van verdriet, hopend dat je me, niet ziet...…

vuile knuistjes trekken strepen in een golf van hoop naar iedere windstreek waar de engel van de zee haar vleugels spreidt en elke droom overspoeld wordt door de wens ooit nog eens dat kind te zijn…

Liever dan boom te zijn, werd ik een zee, De zee wordt door oud gouden licht begoten, Duizende gestalten neemt zij aan. Liever dan zee te zijn, werd ik een God, God maakt zonnen, manen en de sterren, Met zijn hand raakt hij de einder aan.…

Dromen draaien rond mij in een wereld van zachte poëzie als de letters mijn pen vinden; mijn woorden zullen ge- en herschreven worden Maar enkel door mij De wind zweeft mee met mij langs de laatste zee van talloze emoties - waarin wij duizend dromen zullen beleven- en neemt mij naar de mooiste zonsondergang van mijn leven Maar toch…

ik zag in je ogen de twinkeling van lach ontmoette je lippen hoorde zacht de muziek van ons beiden ik nam je hand we dansten charmant maar je streelden mijn snaren en oogstte mijn land ik liet me wiegen op jouw melodie jij nam me mee we golfden de zee tot de kusten ons braken nooit zal ik je verlaten jij speelt mijn…

Ik hoor de zee zoals ze tussen mijn handen reikt, stroomt met haar uitgestrekte adem door vingers van verlangen. Er is een droge bedding gevuld met overvloedige gedachten gedragen door een golf van zingende stormmeeuwen. Een lied van zuiver spinsel doorbreekt het glas met licht, wiegend in het blauwe schijnsel van water op ruis.…