Alle inzendingen over Zweven

Kom, ga met me mee, doe alsof je vliegen kan, over landen en de rode zee, daar word je vrolijk van! Kom, doe eens gek, laat je lekker gaan, ren over het ruwe wegdek, hier ver vandaan! Kom, en loop zo hard je kan, kijk eens, je zweeft! We maken er een wedstrijd van, laat zien dat je leeft!…

De trein davert door het landschap, de conducteur knipt en controleert, heeft geen oog voor de nevel waardoor het lijkt alsof koeien kunnen zweven. Ik zit in de trein, maar ik zou graag bij die koeien willen zijn. Voetjes van de vloer in plaats van een stoel in het openbaar vervoer.…

Ik wilde zelf ook een wolk zijn, dat was mijn wens, en hup, daar ging ik al. Tussen de anderen zweefde ik mee. Nooit wist ik waarheen. Zo gaat het nu reeds jarenlang en nog steeds weet ik niet waarheen de tocht voert.…

Toen jij daar stond alsof de zon op kwam vast op de grond ja daar stond je dan... Mijn hart ging tekeer alsof de aarde werd omgegooid en nu steeds weer word mijn buik met vlinders bestrooid Zwevend in de zevende hemel roze rood paars en blauw ben een ander persoon - ik zwijmel oh, ik hou zo intens van jou…

Jij tintelt al mijn zinnen raakt mij woordloos aan maakt mij warm van binnen laat mij tollend naast je staan neemt me mee in draaiende wielen kijkt door mijn ogen om je heen samen een gedachte, twee zielen verbrijzelen we steen voor steen al is het pad soms slingerend raken wij elkaar wel eens kwijt boven aan het duin is het end vinden…

ik blijf zweven tussen hemel en aarde de keus nog niet bepaald met de hoofd in de wolken of met lood in de schoen blijven twijfelen mezelf dwingen tot een keus schoenen uit staan in het leven lopen over de rode draad zweten tot het einde springen en ZWEEF…

Gedragen op een grote wolk Over al mijn twijfels heen Een iemand die mij sturen kon Maakt niet uit waarheen Het gevoel dat voortdurend domineert Dat mij al die tijd verblind Vanwaar dan toch die helderheid Die ik nergens anders vind De dagen die jij voor me kleurt Zijn de beste ooit gegeven Een onuitputtelijke bron Om mij voort te laten zweven…

Dit zweven Tussen dood en leven en deze pijn – O dat het nu genoeg mocht zijn.…

ik fantaseer gezichten in duizenden gedichten en nooit gedachte dromen ik kerf mijn gedachten in zwoele zomernachten en onbeschreven bomen ik kleur mijn witte wangen in rozerood verlangen en net gemiste kansen ik wens mijn lieve leven in hemelsblauw te zweven en eindeloos te dansen…

Je tilde me op ‘k was van de grond het duurde maar even ik was echt helemaal los je zette me neer terug op de grond weer op beide benen ik sta weer op de aard En als je me vraagt hoe was het te zweven hoe vond je je tochtje nou, ’t was het best wel waard!…

Het mooie zit hierin dat ik vrij kan zweven. Als een albatros hoog in de lucht, vrij te zijn in een lange vlucht. Te tortelen als de duiven, fladderend omhoog te stuiven. Als mussen badderen in het zand, wanneer het weer warm is in het land. Ik zing ook als de merel in de morgen, en zelfs 's avonds zing ik zonder zorgen.…

je lijkt wel een gedichtje Je zweeft tussen slapen en wakker zijn in je ogen nog een glimpje droom zo groot...maar toch nog zo klein Straks is het weer volop leven als je helemaal wakker bent tot dan toe lijk je te zweven en ik geniet met volle teugen van dat rustige moment…

De muziek die ik hoor, doet me denken aan het leven, dat mijn oma verloor. Het voedsel in mijn mond, doet me denken aan de armen, met hun buikjes opgezwollen rond. De films die ik kijk, doet me denken aan de oorlog, zelfs al is het buiten ons bereik. Maar jouw armen om mij heen, jouw zachte stem, jouw heerlijke lippen op mijn mond,…

Aangezien je op gezweef geen beleid kunt baseren, dient de zwevende kiezer het land te verlaten ten gunste van de asielzoeker die tenminste wel precies weet wat hij wil.…

Is er iets mooiers dan bijna onzichtbaar begeleiden laten dansen laten zoeken naar de richting die past bij je vorm en je wezen die past in de omgeving op zoek naar het samenkomen van de passie en ingehouden adem naar het verstilde zweven waarin alles tijdloos is…

De liefde laat ons de passie beleven Twee lichamen die hunkerend voelen Afdalend in een voortdurend zweven Wetend wat liefde voor hen zal bedoelen...…

Eerder viel ze, waarna ze constateerde “Shit ik val!” Ze viel en een moment later smakte ze neer Nu valt ze en kijkt ze om zich heen, boven haar en onder haar En ze bedenkt: “waar zal ik op aansturen, hoe wil ik landen?” Nu voelt ze ook het vallen zelf Fijne warme luchtstromen weet ze te traceren En daar leunt ze dan lekker op! Vallende is…

je ving mij met je handen op ach ik woog niet veel ik leek te zweven alles is er uitgeveegd van toen en nu het lichter nog dan lichter wordt wil ik zo blijven leven. stil was het er heel even het was muistil in mijn hart.…

In gedachten dwaal ik Jouw lichaam Zie ik jou zweven Voorzien van de mooiste Woorden zou ik jou Oprecht willen beleven Misschien voor even Wellicht een nacht Wie weet voor altijd Onverwacht…

Ergens, boven de golven van de oceaan, verhief zich een heel grote, hoge rots. Misschien kon je het beter een eilandje van stenen en keien noemen. Tussen die rotsblokken groeide geen enkele plant, zelfs geen grassprietje. Op zekere nacht stormde het erg hard. Daarbij klonken de donderslagen van een verschrikkelijk onweer. Golven van wel dertig meter…

In mijn hoofd zweven ontelbare wazige flarden onzekerheid en ook angst die mijn hart verharden In mijn hoofd zweven prachtig heldere beelden die mijn hart laten smelten en wonden weer heelden In mijn hoofd zweven soms bange gedachten ze krijgen de overhand in stille donkere nachten In mijn hoofd zweven vrolijke vlinders voor jou…

Langzaam zweven mijn gedachten Koesterend ons innig samenzijn Wat wij gisteren mochten beleven Langzaam zweven mijn gedachten Terug naar het moment Dat je mij intens in liefde nam In mijn gedachten Ga ik terug naar gisteren Koesterend ons innig samenzijn Waarom moest je terug? Mocht je niet langer blijven...…

Ik wou dat ik heel even als een meeuw in de lucht op de thermiek mocht zweven over land en zee in vogelvlucht. Een machtig gevoel zal dat geven als je even de sleur ontvlucht ver boven het aardse verheven de wensdroom met de zucht.…

Laat mij zweven laat mij vrij ik trek nu verder en gedraag mij als een engel het is kerst en laat je zweven laat je vrij -en toch- wil ik gewoon bij je zijn.…

Mensen zweven om mij heen, ogen lijken te staren Iedereen denkt dat ik ben, wie ik nooit zal worden Geesten zweven om mij heen, geluid kruipt in mijn oren Ik geloof niet meer in wie ik ben maar wie ik ben geworden…

ik spring, ik huppel en draai als molen rond ik ga nog sneller als de woorden die voortkomen uit mijn mond blijf staan, val niet om oude grijze gek stop , halt, stop bok met lange borstrok maar de wereld is zo mooi en vluchtig zo zwevend, zo high zo wiet wiet wiet zo bye, bye, bye ik kan niet stoppen en ga er tegen aan wat een…

beheerst mijn dromen droomt mijn leven leeft door mij voedt mijn verlangen verlangt deze liefde liefde in mij bevrijdt mijn hart hart in leven leven door jou laat me zweven zweven in dromen dromen met jou…

Ook nooit gedaan ook: eigen mening heet dat, ik hoop dat de storm meevalt woensdag want we zijn van plan richting stembureau te zweven en mochten we landen…wel, dan kunnen we een stipje zetten, zelfs 2 op de rollen behang…dan is 1 ding zeker, het zweven duurt tot in het hokje maar erna is dat over…..…

gedragen door zilveren vleugels alsmaar oostelijker naar ’t einde laat ik me over zeeën zweven gedragen door zilveren vleugels zie alles minuscuul verschijnen in een wirwar van warme tranen laat ik me over zeeën zweven alsmaar oostelijker naar ’t einde…

Stukgeslagen paden in haar leven sloegen kraters diep van binnen buiten was verleden tijd, beven meer en meer een innerlijke strijd Zo volkomen de wereld kwijt kon ze alleen nog maar zweven zweven zonder identiteit zomaar alles opgegeven Toch luisterde ze heel even toen iemand haar ontrukte uit vergetelheid door haar zijn eigen hart te…