In een oogwenk was het geschiedenis
Een vaal doek schoof over het krot
Aangevreten door de tand die duurt
De huisbaas heeft de muren leeggemolken
Gniffelend in zijn laffe vuist
Betonrot en schimmel en wind
Wissen de rest
Leidingen geknakt
Stroomdraden losgerukt
Water lekt langs het plaaster
Trekt een roestbruin spoor
De laatste bewoner…
en zenuwstelsel staaft
beenderen van staal
harde kern van het lijf
in het betonnen omhulsel
de harde huls schraagt
gevoelens flitsen heen en weer
gedachten ordenen niet meer
slechts langzaam komt
de spirit van de wil
vrij uit hardend beton
vormt stevige ideeen
over de zin van lijf en leden
in een knagend bestaan
menselijk betonrot…
Ach we moeten zorgen dat de betonrot niet doorzet moet ik maar denken. En zelfs de tumor doet mee aan de huidige tijd, die was twee maal zo groot als in 2011, dus in mijn lijf wordt de BTW ook doorberekend.
WORDT VERVOLGD (hoop ik dan toch)…
met de betonrot bedoel ik dat wij inmiddels zoveel de klos geweest zijn dat de pijlers van het ziekenhuis aan ons ten grondslag liggen. En dat door deze onderzoeken en allerlei behandelingen er misschien wel beton rot is geconstateerd in de pijlers van het ziekenhuis ligt niet aan ons? Dat wilde ik even rechtzetten ( Len)…