Alle inzendingen over bewandel

In ons leven bewandelen wij diverse wegen. Sommige zijn kort en gemakkelijk, maar er zijn ook zeer diepgaande wegen, die wij moeten bewandelen. De moeilijkste weg, is de weg die we vaak meerdere keren moeten bewandelen. Vaak komt dit door het niet begrijpen wat ermee bedoeld wordt. Soms lijkt er geen eind aan te komen.…

o, nog groene nimf bewandel heelhuids de weg naar volwassen tak…

Maar ik geniet van alles, elk vergezicht, ook al is de weg die ik bewandel krom ……

Maar ik geniet van alles, elk vergezicht, ook al is de weg die ik bewandel krom ……

De vergezichten hullen zich in nevelen voor wie ze met mij wil bewandelen. Deze weg ga ik alleen; het einddoel is te zoet om te delen.…

Wie met open vizier zijn doel nastreeft moet zijn eigen pad bewandelen. Eerst de kantjes er van aflopen is niet aan te bevelen.…

Wegen die zich scheiden In de loop van tijd Bewandel ze onbevangen en heb vooral geen spijt Van keuzes uit het verleden Ze behoren niet tot het heden…

Ik naderde het danteske groepje vóór het kraampje waarin Indonesische lekkernijen werden verkocht. "Hoe gaat het?" vroeg mevrouw. "Het gaat wel", antwoordde ik. "Niet altijd zeggen dat het goed gaat", merkte de heer in de rolstoel op. "Het gaat niet goed en het gaat niet slecht", was daarop mijn repliek, waarmee ik aan wenste te geven dat…

een lange weg moeten bewandelen wel een paar keer gestruikeld altijd weer opgestaan nooit meer treuzelen nog alleen maar vooruit gaan…

Naar een plekje van stilte, bewandel ik het kronkelende pad van zand en grint, terwijl gevoel in emoties als seizoenen in beelden voorbij glijden en koude en warmte mijn lijf doorstromen.…

Mijn voetspoor in het zand is de weg die ik bewandel met angst te verliezen zonder het lef te kiezen en het slaan van wonden ik zoek jouw hand slechts een streling is genoeg die angst te overwinnen…

ik zou wel kunnen genieten van deze zomerse herfst die nog volop bloemen draagt als ik anders was ik zou wel kunnen aanvaarden de moeilijke wegen die ik nu bewandel als ik anders was ik zou wel kunnen blij zijn met de vrienden die ik heb niet zo vol verdriet als ik anders was…

Twee dwazen op het levenspad Verbonden met hand en hart Trotseren de tegenwind Bewandelen hun levensweg Door dromen En op weg naar sprookjeskastelen Twee dwazen op hun levensweg Hun levenspad Duizend kilometer op blote voeten.…

ooit wist ik paden te betreden wegen te bewandelen, de wereld in mijn handen en nu, waar straten zijn verlaten weet ik mijn hoofd te buigen valt "Jan Huigen in de ton" in duigen ik sterf in schoonheid…

Vrouwen moet je behandelen als broos vaatwerk Dan zijn ze als Was in je handen Vrouwen zijn als druiven Je moet ze plukken als ze rijp zijn Je moet vrouwen met respect behandelen Daar krijg je wat voor terug Mannen moeten het juiste pad bewandelen anders vang je een langpootmug…

zacht aaibaar met een lach ik bewandel mijn weg bruut groots met stoere klanken ik zie in het voorbijgaan een wezen ik ruik een man ik ervaar een levenslust klein onzeker met een voorname blik jij loopt mij voorbij en kijkt om.…

Je leerde me te leven op eigen benen te gaan staan mijn weg te bewandelen die vrijheid kon ik aan ook was er veel vertrouwen het leven leek een feest nu moet ik constateren dat dit een farce is geweest mijn levensweg gaat verder niet langer meer die pijn de liefde zal me leren dat het ook anders nog kan zijn…

als een volleerd circusacrobaat bewandel ik de dunne koord des levens de zware lasten netjes verdeeld over beide schouders strompelend wankelend volhard ik in de pijnlijke evenwichtsoefeningen nog steeds rechtop maar hoelang nog en hoe diep val ik dan…

En zo bewandel ik, als met de duivel op de hielen, de hel tussen hemel en aarde, mijn Gehenna In ontketend oranje en negen ringen Verzen als rozenbladeren op de bruidsleep van de wind, in het kielzog van dofgrijze wolken, aanstonds te vergeven alsof het zo is dat mijn ziel de dans ontspringt…

Moegestreden bewandel je een route een kaart brengt je niet altijd daar waar je voor je gevoel zou willen zijn weet u soms de plek waar ik wil zijn? Telkens weer kom je bij mij terecht maar blijkbaar kan ik je niet die voldoening geven waardoor mijn beste advies nu luidt vraag ook een ander eens de weg…

Er bestaat geen leven zonder bestaan van geloof in jezelf Als pracht geboren ben je getogen gevormd tot heden Gevallen vaak je trots steeds weer opgestaan met de kracht horend bij jou Bewandel blijvend je weg zoekend je ware ik trots met aan je zijde mij…

Handel in alle opzichten tegengesteld aan de wereld, dan bewandel je de kortste weg tot de liefde.…

Met mijn hoofd in de wolken bewandel ik water bevaar ik akkerland zwem ik over boomtoppen Onbeholpen voeten later handen in verkeerde stand begint mijn lichaam te kolken valt niet meer te stoppen Wanneer in benevelde toestand ik binnen draaikolken lig te soppen en snak naar bluswater…

Het mooiste geschenk in mijn leven ben jij om wat je losmaakt zo heel diep in mij Wolken van geluk laten mij zweven jij maakt me gelukkig weet me zoveel te geven Paden van rode rozen bewandel ik met een lach zolang jij bij me bent geniet ik van elke dag…

Jij wonderlijk mens geboren blind en beeldend denken jouw woorden in muziek als glazenkeramiek en voeren mee naar neoromantiek passend in het mozaïek van menselijk twijfel bewandel zijn muzikaal talent als afleesinstrument, argument bloemlezingsfragment beeldend denken als gouden liefdesdocument.…

Het is een lange weg maar als zij haar kunnen bewandelen kan ik 't ook maar niet voorbij het water daar ligt het einde van de wereld de wereld is rond een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen er is leven op mars - absurd Waarheid zit in een klein hoekje en 't is een lange reis en dan op 't einde linksaf.…

op kruispunten in het leven is het kiezen welke wegen dwarsen verdriet en pijn de weg naar gelukkig zijn aan ons behoort de keuze help het lot beslissen eens jouw pad gekozen bewandel die in dromen laat jou nooit misleiden elke weg is leven maar niets gaat over rozen op wegen zonder dromen…

ik bewandel in dromen de weg naar je hart omgeven door rozen in de kleur van je lach waar de nachtegaal zingt zijn lied bemint en een ster geboren je in liefde omringt stuur jij mijn dromen wijs mij de weg bezaaid met rozen je hart tegemoet waar liefde zal bloeien in eeuwigheid door en een engel haar lach aan jou verloor…

De schaduwen van het leven namen mij gevangen De schim van onzekerheid boeide twijfels als ketens De leegheid als reisgenoot en het spoor bijster Gebroken en geslagen door de realiteit MAAR Jouw licht aan de horizon gaf me kracht om te breken Het was een gids om het juiste pad te bewandelen Nu loop ik je langs je mee en…

Geen pad wat ik kan bewandelen, geen dromen meer voor mij. Wat zou ik graag verder willen, maar alles is voorbij...…