Alle inzendingen over boomgaard

Wij lagen eenzaam en de paarden liepen hun donkere kringen in een witte boomgaard op zee was mist het hart weet nog hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen. ----------------------------------------------- Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…

De kersenbloesems in hemelse boomgaarden die nooit grond raken.…

Een landschapsschilder zal hier graag aan het werk gaan om de bevallige overblijfselen van de vergane boomgaard op zijn doek te brengen.…

Ze hadden de grootste boomgaard van de wereld. Heb ik zelf gezien. Mocht één keer mee, eind augustus, met Ome Piet. Niet voor te stellen: alle soorten stonden schots en scheef door elkaar heen. Peren appels kersen bessen en noem maar op. Als mijn vader vertrok nam hij altijd een kist appelen mee. Voor één rijksdaalder.…

de geur van appelen speur ik in je haar de boomgaard van verlangen in je gebaar de wolligheid van schapen het welig dauwen van het gras alsof je een landschap van de zomer was.…

"Hee, hier is geen enkele diertje om te vangen," dachten de uilen en vleermuizen, toen ze even later door de boomgaard fladderden. De boer van de boomgaard was reuzetrots op zijn prachtig glanzende appels. Waardoor ze zo mooi waren, wist hij niet. Met een heel tevreden gezicht bracht hij zijn vruchten naar de markt.…

net geen hazelnoot of de kleur van je ogen geen graantje honing of de smaak aan je lippen nog geen bloesem die uit je buik de vlinders lokt niets dat blozend het inzitten met je ronding snoeit geen rijpe boomgaard of de gedachte heeft het verkorven…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

Met ons hunkerend verlangen - nu zeg je het was een grap - had ik een toren kunnen behangen zelfs alle treden van de trap een grote boomgaard bemesten tien openhaarden in de fik niets meer te goed onder de resten ben weer terug van even niet ik.…

Vandaag zag ik mijn kinderen door de boomgaard op mij toe rennen, bloesem dwarrelend om hun lachen, de armpjes ver gespreid als tuimelende vogels. Betoverend dat, juist op dàt moment, vanuit de sinaasappelboom, een merel floot.…

In die prachtige boomgaard liepen allerlei dieren rond: olifanten, giraffen, paarden, beren en apen. De apen en beren klommen tegen de stammen op, over de takken. Die behendige poten plukten vruchten en lieten deze vallen voor de dieren die niet konden klimmen. "Een boomgaard, waarin dieren de baas zijn. Prachtig!" riep Marja.…

als bloesem in volle zonlicht een boomgaard als belofte van een rijke oogst op het marktkraam even de volronde vrucht raken met lachende paarse lippen of als juweel bengelend aan de oren van hinkelende jongedames die heerlijke kers in een suikercomplot op mijn winterse toast…

In een statige oude kerselaar beneden de jonge boomgaard van Sint-Maria-Lierde, hoorde ik voor 't eerst dit jaar het gezang van een wielewaal. ‘Poésie pure!’ Dacht ’k bij mezelf, en genoot almaar.…

Fonteinen keuvelen niet langer met badende merels en niemand harkt de gevallen bladeren in de boomgaard bijeen. Maar wanneer ik mijn ogen sluit hoor ik het lachen van voorbije zomers en voel ik het sprankelen van tinto de verano in mijn mond.…

Spinnen weven ongestoord vliegjes worden ingepakt nu de zon een klok rond eerder zakt en mijn boomgaard aan de mist behoort Kou zal hier de macht weer grijpen aanvankelijk om het blad te kleuren alvorens alles kaal te sleuren zodat ook hij mijn gaard kan rijpen…

Vervolgens hap ik in een boomgaard, droom zo hard ik kan want je weet maar nooit je zal maar verdwalen met je mond vol. Ik tel tot vier en prijs me gelukkig de wereld is niet ontploft mijn zelf, onaangedaan dus genoegzaam lik ik mijn lippen af.…

Golven van lente door de lucht Verlichten mijn geest en hart Een vlaag als een lange zucht Een oude gestalte deelt mijn smart Ik lees de woorden van een Spanjaard Schakel over naar de Italiaan Van liefde in de boomgaard Naar woorden die reeds era’s bestaan Vluchtig zijn de woorden Vergankelijk is de trouw Eeuwig is de ziel Die barst daar…

De vallende blaadjes zijn geen dansende groentjes meer De volle boomgaarden zijn op vermageringskuur De kwetterende wekkers laten lege nestjes achter De blote tenen worden in dikke sokken verstopt De barbecuegeur bij de buren wordt ingevroren De tuinslang sluipt langzaam weg De kalkoenen van tante worden alsmaar dikker De wereld is de…

De pijn in geest, ziel en lichaam is uit mij geweken; zij is gevlucht, zoals de vogels uit de boomgaard vluchten voor het onvoorziene schot hagel van de schutter of zoals de schuwe reeën op hol slaan voor het geweer van de jager....…

Het vuur brandt rood afgestorven aardappelloof rook slaat neer stinkend wegwaaiend over de velden In de rulle, zwarte aarde ver van het harde aangelopen pad zak jij weg en keert terug bij de eerste kinderschreeuw Naar het huis in de boomgaard de katten en de honden de bewegingen achter de gordijnen lucht die trilt van een stem…

" Ze wijst wat vaag naar achteren En troont mij mee de boomgaard in. "Kijk, hier," zegt ze, "Hier in de wipselboom." "De mis-pel-boom zul je bedoelen," Wijs ik haar snel terecht. "Ja, ja," zegt ze, "dat weet ik wel: De mip-sel-boom." En ze verdwijnt onder de dichte bladerkroon.…

neen Edith,’’je ne regrette rien’’ het moet nog beginnen zie je de zijden kousen waren er op tijd mijn mantelpakje hangt al klaar en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella ik hoop maar dat er geen wespen zitten het is wel een romantische plek zo’n boomgaard maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt die lotion gaat…

Oh lijf van Andalusië de olie over je lichaam werd verwarmd door de zon en maakte me hongerig en heet Oh lijf van Andalusië netkousen van boomgaarden versieren je glooiingen en maakten me wild als een stier Oh lijf van Andalusië zeven dagen mocht ik je beminnen en elk heuveltje en elk rimpeltje deed me verlangen naar meer.…

Ze konden ook meer appelbomen planten, ofschoon de oppervlakte van de hele boomgaard nooit groter werd. Het echtpaar leefde tevreden, in welvaart. De struiken bleven leven om ieder jaar weer hun vruchten te geven. Wel hadden Toon en Julia het nog vaak over de stemmen die ze vroeger gehoord hadden.…

fietsend over de dijken mijn dag kan niet meer stuk met een blik over de polders voor mij het ultieme geluk sloten glinsteren in de zon zwanen zitten op hun nest een reiger staat op de loer windmolens doen hun best prachtige oude polderhuisjes met hortensia’s naast de deur de boomgaard met laagstam verspreidt een heerlijke geur een…

witte dagdromen scheren over de heuvels ik sta versteld en staar in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel rond in de hitte van de zon een mindier drie dagen drie zinnen terwijl de bergen wegroesten in de rivier geritsel door het hoge gras van de boomgaard er is geen ratelslang te zien een vogel schiet angstig uit de halmen voort hoor de…

morgen is de sneeuw weer weg misschien vanmiddag al het is geen tijd voor bladeren die er anders nat gelegen hadden en de wind de wind neemt mee en jij somt op wat er gebeurt en weet ook niet waar het eindigt achter de boomgaard zoeken de meerkoeten elkaar weer op twee bij twee, je zag het samen kwamen we het tegen we fietsten naar huis…

Ik hield van woestenij, verschroeide boomgaarden, vergane winkels, verschaalde dranken. Ik sleepte me voort door de stinkende steegjes en leverde me met gesloten ogen over aan de zon, de god van vuur. 'Generaal, als er één oud kanon op je stukgeschoten wallen overblijft, bekogel ons dan met droge aardklompen.…

Ik schrijf je neer op papier Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Uit: "Gedichten 1948-1993", De Bezige Bij, Amsterdam 1994.…

Op vreemde eilanden rondreizen zonder te vinden achter de laatste heuvel een boomgaard rond een klein erf, en over het rijstveld, de moederlijke lage herfstmaan. ---------------------------------------------------- uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…