Alle inzendingen over dagdromen

Zittend onder een boom Denk ik na over vervlogen dagen De bladeren vallen en ik dagdroom De mooie herinneringen vervagen Een wirwar van wegen Waar achter elke boom een verhaal schuilt Als de takken bewegen Is het of de boom huilt Het zijn echter niet de tranen van het bos Maar de wirwar van mijn gedachten: Een chaos…

in de stem van Nafiss het accent van Ispahan tussen de stijlen van het balkon het gezicht van Amir het gemekker van schapen dat van het dorpsplein klinkt de geur die van de bergen komt ik dagdroom voort maak me ongerust drijf mee met de stroom val over de rand kijk om me heen zie hoe breekbaarheid vleugels krijgt met op de rug twee op…

Ik sla mijn dag in verlangen open Een lieve, kleine vogel vliegt net voorbij De ochtend opent haar zachte dromen Het zwerven verstilt ergens diep in mij Ik bevrijd mijn vleugels in gedachten Woorden zingen lichtjes in mijn keel Dauwdruppels kleuren de koude nachten De wind schildert warm met een penseel Ik vind mijn glimlach in de morgen…

het houdt me op de been het houdt me sterk het is overal op school op het werk even jezelf geen tikkende klok meer horen altijd leuk zonder je ergens aan te hoeven storen zonder te weten wat er van je terecht zal komen blijf ik lekker dagdromen…

terwijl ik in de verte staar naar niemandsland sluip jij nogmaals mijn dromen binnen ik kan je beeltenis niet raken er blijft teveel verborgen omdat de zon zich achter slierten nevelen verschuilt wel hoor ik in zachte bries de klankkleur van je stem met het bekende geruststellende effect waarop mijn gevoel zich met een zucht vertaald…

de ervaring zelf is niet te beschrijven de beschrijving is niet direkt te ervaren beschrijving een reflectie van lijven die onbeperkt in het heelal rondwaren toch deel van processen en systemen zijn een ervaring die weer uit delen bestaat die door het filter van de reflectie gaat op de grote vlucht door werklijkheid zo teken ik een rond…

ik loop door mijn park nog zo heiig vroeg droom nog verder van mijn nachtelijke ark met ontluisterende pracht en zachte gitaarmuziek waar ieder mij toelacht rust mijn woord verzacht slenterend hoor ik vogels roepen mij als het ware toe: zie ook hier het voorjaar hoor onze klanken de lotus opent zich voor jou ik voel, het is waar…

Dagdromen over hoe het had kunnen zijn. Zoals het ooit eens was. Het moment was er maar de wil niet. Bij mij tenminste. Omdat het een moment was waar onmogelijk gevolg uit had kunnen voortkomen. Onbegrijpelijk? Voor wie weet wat ik bedoel is het in het geheel niet onbegrijpelijk. Gevolgd worden door jou. Overal waar ik ben ben jij ook.…

Kees was in zijn auto onderweg van zijn werk richting zijn huis. Zijn nachtdienst zat erop en met een rustig tempo van 80 kmh, bewaakt door zijn cruise control, was de omgeving van de polder nog grauw terwijl in het oosten al een vage verlichte streep van het ochtendgloren zichtbaar werd. Hij verlangde naar zijn bed en mijmerde alvast met enige voorpret…

dag boom, dacht ik dagdroom dat zij langsstroomt en voor mij lacht…

Donkere nachten verbergen mijn dagdromen verzacht door de maan…

Getrokken uit de modder, is zij een boerenmeid Worstelend met de varkens, levert zij dagelijks strijd Zij wil ontsnappen van de beesten, de riek en het hooi Weg van die mesthoop, de beer en zijn kooi Zij gillen en trappen, die vette beesten Ze snuiven en spugen, tenminste de meesten Terwijl zij op klompen door de stallen loopt En met iedere…

Soms betrap ik mij op dagdromen. Daar loop ik dan naar een of ander kantoor, ik wacht voor de lift. De liftdeur gaat open en daar sta je. Wat zou het leuk zijn als we een paar verdiepingen samen zouden doorbrengen. Eigenaardig genoeg verplaatst de lift zich zeer langzaam. Je staat er een beetje verlegen bij, pogend mijn blik te ontwijken.…

Groots gevoel blijvend voorrecht Heerlijk onbezonnen levend oprecht Dromen overdag zwevend levensecht…

Ik droom een mooie dagdroom, En vlucht in mijn gedacht. Eens zal het er van komen, Dat ik de realiteit veracht.…

Wat schaft de pot, zo vraag je sleurrijk stipt in wedloop met de klok van zes. En als vanouds voel ik mijn kruipend bloed, waar het niet gaan kan, woedend kolken. Als stomend stoofvlees hang ik slovend boven pannen. Dit is het dus geweest. Al jarenlang. Maar nee, genoeg! Meer dan genoeg jouw polonaise aan mijn lijf. Ik zing mijn…

Tegen beter weten in dagdroom ik over je. Zijn het illusies die me drijven, of is het steeds liefde die van binnen naar buiten straalt, hoe onvolkomen de gave, hoe onvolkomen de ontvangst, ook?…

de avondzon schijnt afzwakkend licht door de kerkhoge bomen en kleurt het bloemenbed goud net als mijn verliefde dagdromen de schaduwen trekken lange strepen lang en tijdrekkend duurt het wachten van begraven bloembollen op de lente die hier zolang overnachten twee bomen leunen tegen elkaar ik leun tegen spelende gedachten de bladeren…

Tussen twee stammen boven aarde zon in zeeverlichte dagdromen twee paar armen vinden nog meer warmte in hangende beweging zij telt de sterren en hij verdwaalt ertussen…

Ontsluierd dagdromen, in een vergeten poel, van een zonovergoten woestijn. Een idylle waar je voor moet vechten.…

Sta ik op het kruispunt van de waarheid dan zie ik de toekomst die nergens op wil lijken en is mijn geluk elke dag waarin ik naar mijn eigen dagdromen mag kijken.…

de ridder op het witte paard die de nachtmerrie bereed hij nam haar achterop een droomwereld in de droom bedrogen zoals de droom het bedrog bedroog het einde een begin dagdromen, dag dromen dag in dag uit geslapen uitgeslapen slaapt ze niet meer in…

In gedachten zie ik je liggen op je zij en je krullen vangen licht en met mijn ogen vang ik jou Maar jij, jij ziet mij slechts in mijn verlangen in mijn liefde voor jou in mijn dagdromen Nu ruk ik dan de vlinder haar vleugels uit en begraaf haar in de dode hoek van mijn verdriet…

krijgen ijsbloemen op de ramen kleur hak een wak in ijs opzoek naar meer ontdooit mijn hart en leeft is hoop daar weer lig met mijn ogen open en dagdroom in de nacht ik blaas jouw zeepbel vol met regenbogen houd mijn handen op mijn rug dan spat jij niet uiteen…

ineens een zoete glimlach en zij antwoordt mij: "ik was maar wat aan het dagdromen kom de koffie is er door"…

Verlangen naar jou Het gemis van je aanwezigheid Doet pijn Het niet in je armen zijn Een gevoel wat ik niet kende Nu je niet hier bent Verlang ik zo naar jou Het vanzelfsprekende is er niet Te gemakkelijk steunen op jou Die er altijd is Voel me zo alleen Verlaten zit ik voor het raam Hopend dat je gaat komen Kan alleen maar dagdromen…

onze handen versmolten en ogen strelend in elkander een zwevende stap door de rustige zomer jouw lippen zachtjes fluisterend in mijn huid en mijn dagdromen beleven mijn neus slapend in jouw zoete geur en mijn ogen open voor de schone hemel de weide vol bloemen die buigen onder onze spelende lichamen…

Hoe zeggen ze dat ook alweer dromen worden idealen Als ik dagdroom met jou ben jij dan ideaal voor mij Hoe zeggen ze dat ook alweer Op ieder potje past een dekseltje Tijd heelt alle wonden, en drie maal is scheepsrecht Maar waar vind ik iemand die past bij mij De tijd loopt wel door, maar wie heelt nu de wonden En driemaal, dat moeten…

als iets voor de hand ligt zijn er meerdere mogelijkheden je pakt het met de andere hand je kijkt er met argusogen naar je keert het resoluut de rug toe je negeert het volkomen je gaat erover dagdromen je schakelt Openbare Werken in je geeft het aan de hond (die eet toch alles) je wacht tot het weg is je aait het paait het naait het je…

Verscholen in het groene gras Dagdroom ik je vannacht bij mij. Het zoemt en fladdert om me heen De zon schijnt sterren in mijn ogen. De maan verduistert en verbergt Voor wie niet weten wil, de waarheid. Een nacht, het zwarte wolkendek Van schorre fluistering vervuld. De hartstocht tovert onze lijven in Verschoten schaduwen van goud.…