Alle inzendingen over dalen

Van Dale wordt op die manier niet dikker.…

bereikt eindelijk vond ik de rotsspleet en nu daal ik in het donker af naar mijn verborgen dal…

Veel Oost-Germanen hebben zich beklaagd dat de redactie van ons dictionaire het volk discrimineert dat ooit met flair Romeinen en Carthagers heeft belaagd. Vandalen zijn het namelijk luidruchtig oneens met de omschrijving "vernielzuchtig".…

De randen zijn zwart de zon staat laag mijn hart is vol smart zorgen tot aan mijn kraag Het licht raakt de bodem niet het binnenste wordt niet belicht het is niet vreugde wat men ziet het is iemand die zwoegt en zwicht Om te komen uit de diepte zichzelf zoekende te kijken op de paden die hij liep al vloekende Hij moet zichzelf vinden…

Dan zal ik zonder knots of staf, mijn eigen weg wel vinden, door de dalen van duisternis en dood. Terwijl ik nerveus en angstig in mezelf mompel over tranen en een verloren stad, die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.…

langs donkere gordels en kale top kijk je tegen de berg op verlangend de hoogte te krijgen aan de voeten het moeras van de stilte uiteindelijk zit er maar een ding op genoeglijk rondsoppen en niet denken aan toppen…

Hoge bergruggen diepe dalen dwalen langs mijn geestesoog waar ik loop te dwalen klimmend naar omhoog... 'k kan de top maar niet bereiken is voor mij te hoog met een klap val 'k naar beneden het dal wat mij bedroog...…

maar eigenlijk is hij kort Die weg maakt mij soms heel erg bang omdat ik vaak ben ingestort Toch hielp mij altijd een onzichtbare hand die mij weer verder leidde en mij deed voelen het verband Van leven en van scheiden Ik reik die hand en leg mijn hand in die van Hem Die ik niet kan vermijden De weg lijkt lang door heuvels en door dalen…

De bladeren vallen De wind steeds meer spel Dwarrelend, waaiend, gierend Eens troostend, wordt een hel Nu vallen mijn gedachten En dwarrelt mijn gevoel Gierend van verlangen Zonder wil of doel En het dal is daar beneden Wat zich in schaduwen bevindt Als het licht er niet kan komen Dan ook zeker niet de wind 2001…

Ik heb gezworven heen en weer Op de heuvels en door het dal En ik weet zelf niet, wat ik zoek En waar ik het vinden zal. Daar zit iets binnen in mijn borst, Dat volgt mij overal, Dat dreef mij uit het ouderlijk huis Langs de heuvels en door het dal.…

Voor E. du Perron Een heer die de straat afdaalt een heer die de straat opklimt twee heren die dalen en klimmen dat is de ene heer daalt en de andere heer klimt vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx vlak vóór de winkel van Hinderickx en Winderickx van de beroemde hoedenmakers treffen zij elkaar de ene heer neemt zijn…

hoofd Klimmend langs ravijnen, zonder val Soms dwaalt m’n blik af Naar beneden, naar het dal Daar zie ik jou dan lopen Roep je iets ?…

Van alle gulden heuvelkammen kentelen lijnen, die lenig naar elkander wentelen te zamen vloeiend in het dal, als fijne ideeën, die heur draden mengelen, uit elke geesteshoogte, en samenstrengelen tot één harmonische gedachtenval.…

Zonder de dalen geniet je niet van de pieken.…

'Maar ik weet nu wel beter: God is hier.' Hij wijst op zijn voorhoofd, voor 't eerst zie ik goed de diepe golvende groeven en dat z'n wenkbrauwen zwaar en lang zijn, de haren krom en vuil van kleur en droef als zijn snor.…

Tussen de grote eiken en beuken van het Liesbos hing lichtgrijze morgenschemer. Daarbij sierden al enkele strepen van het opkomende zonlicht het donkerbruin van boomtakken. Tussen de kleine plantjes gleed een zuchtje over de grond. Honderden witte sterretjes wenkten de voortglijdende lucht om dichterbij te komen. Die sterretjes waren bosanemonen. De…

Die man heette Johan Hendrik van Dale, een heel bijzondere mens, die heel graag wilde weten wat elk woord betekende. Van kinds af aan las hij een massa boeken en als hij een woord niet snapte, dan zocht hij het gewoon op in een woordenboek.…

Omdat ik er al veel over gehoord had, veelal in positieve zin, heb ik mij onlangs ook maar eens aan het lezen van 'Van Dale Groot' gezet, en ik moet zeggen dat het mij niet meegevallen is.…

De jongeren Van heden ten dage Blowen als bezetenen Met een manische blik In de doffe ogen Maar intussen wel genietend Van flikkerende lichtjes Uitgevoerd in rood en blow Sorry, dat moet zijn blauw Ik ben ook zo'n jongere…

ik weet in het dal ligt een meer zonder mist kan ik het zien nu kijk ik trefzeker richting dal naar het meer het is mooi zonder meer…

ik heb de herfst gezien in parachuutjes van het dalen het gele stuifmeel voor de zaden maakt alles weer compleet nog voelt de middag heet maar in het ochtendkrieken zie je nevels langzamer vervliegen in de morgenstond de grote mond van zon is niet zo spraakzaam meer zij dicht haar stralen in tot een wat winterser begin de zomer…

hijgend rende ik,.. de rand op de top wachtte op mij dat voelde zo aan geen weg terug naar de grens van 't leven de afgrond, waar het water stotend bruiste gedagzeggend tegen wie ook, kom maar spring maar daar op die plek, kijkend omlaag sprak ik de schepper aan ik schreeuwde het was mijn verloren kind ik krijste, het was…

als tienjarige droomde ik van een wereld met een zwembad vol naakte haremdames waar het eten naar boven gebracht werd in automatische boodschappenmandjes daar werd alleen door automaten gewerkt alles geregeld door groen en rood licht weg met oranje en de twijfel en oorlog alles enen en nullen en helder inzicht ondertussen het zwembad drooggevallen…

Tanka Die boomklever doet zijn naam weinig eer aan, vliegt tussen takken door, vermijdt sterke boomstammen, hupt dan over het bospad. Prozatekst: Als je eens rond loopt in Ulvenhouts Voorbos, dichtbij Breda, vliegt er misschien een mooi lichtblauw en roze gekleurd vogeltje tussen de bomen door, om daarna een eindje over het pad te lopen…

Vrede, daal gij uit de lichte sferen, Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart, Daal over hen, die u hebben verraden, En over de dwazen, die op u smaadden, En over de blinden, die om u baden, Daal - daal gij weder in ons hart!…

Verfijnd gif is verborgen in deze geliefde bloempjes, die meestal worden aangeduid met de naam "lelietjes der dalen" of "lelietjes van dalen." Vanwaar dit "dalen?" Misschien werden ze heel vroeger vooral gezien en bewonderd op de tierige heuvelhellingen van Salland en Achterhoek.…

een grijze bedoening sla de waterkant dan oeverloos kleine jongen haal je vader maar hij vliegert wel als jij dat wilt als dat is wat jij wilt godverdomme kleine jongen is dit dan alles deze herfstachtige vertoning met de grijze vlieger en de donkere waterkant het dalen dalen dalen liggen gaan en roepen ze waren met teveel, nee…

Op een bord staat 'In Loving Memory of Sheree Winton, Beloved Mother of Dale'. Dale was 21 toen jij overleed en hij had je graag verteld, dat hij homofiel is. Je had je zelfdoding zorgvuldig gepland en je bent door Dale gevonden. Dale kwam pas op zijn 47-ste uit de kast als homofiel en hij is een populaire radio-dj en tv-presentator.…

"Alleen dalen gaat vanzelf" (Miguel Indurain, net na zijn legendarische (eerste) inzinking in de tour van '97)…

waar de nacht mij zal leiden door het dal der dromen het tastbare verdwijnt illusies bekoren ontwaar ik jouw beeld waar de sluiers breken nevel verdwijnt in hoopvol licht beleef ik het dromen van wij ooit samen ik loop door het dal de illusie verdween…