Alle inzendingen over draag

En als je terugkomt zal ik aan je vragen mijn tranen te drogen en samen te dragen.…

Groot klein geheim eng erotisch kwelling pijn streling van zacht zijden handen belanden in donker schemer ochtendlicht draaglast en kracht -delicaat balans- ontlaadt in daglicht als dans van veder.…

Wanneer gezagsdragers het gezag niet kunnen dragen dan wordt het tijd om het gezag over te dragen.…

ik zou graag willen huilen zachtjes zonder haasten in de herinnering waar ik jou heb aangeraakt in de liefkozing van je hand toen ik jou droomde tussen vroeger maar nooit later ik zou graag willen liefhebben eeuwig enkel jij in de tranen waar ik jou heb gefluisterd in de regendruppels toen jij mij vlocht tussen uren maar nooit…

ik draag je in mijn hart in mijn hoofd in mijn zijn in mijn leven in onze kinderen ik draag je hoe zwaar het ook wordt hoe lang het ook duurt ik draag je hoe zwart de nacht de ochtend gloort samen urenlang praten over hoe mooi het geweest is lief te hebben geliefde te zijn geleefd te hebben samen te zijn nu het nog kan verstrengeld…

ik draag je naar het water geef je wangen kleur het zout doet pijn vervangen vernevelen tot geur ik draag je naar de bossen geef je longen lucht de zon doet jouw verlangen verpakken in een zucht ik draag je naar de bergen geef je lichaam rust de sneeuw zal langzaam smelten verdampen als je kust ik draag je naar de wolken geef je…

eens zal ik jou wenken en vragen kom maar ik zal er zijn door mijzelf te schenken en jou zwijgend op handen dragen ik reik je mijn gebroken vingers ook verbrand aan vurig leed geen wanklank vlucht weg tussen mijn lippen vertel mij dan aan wie het leven soms niet vreet en welke aders geen weet hebben van dichtslibben…

Ik wil je dragen tot het einde daar is Je mag nu rusten in mijn armen Deze weg zal moeilijk zijn in het gemis Je mag je nog een laatste keer verwarmen Ik wil van je genieten nu het nog kan Het afscheid komt steeds dichterbij Je mag je woorden laten strelen dan Drink ik ze in tot het einde nabij is Ik wil je dragen tot het einde daar is…

Te zwaar is de Schoonheid alleen te dragen! Volk waar zijt gij -? 0, helpt mij de trage hemelen schragen. Draagt ze met mij! Laag hangen de wolken over de gronden - Varen voorbij! Houde' u de donkere steden gebonden In hun galei? Dof dreunt de zee onder de eenzame luchten Aan Hollands zij!…

Van Deyssel lijkt op een timmerman die alle dagen van de week doorbrengt met het slijpen van zijn gereedschap, het natellen van zijn voorraden schroeven en spijkers - maar zonder timmerhout in voorraad te hebben en zelfs zonder plan dit aan te schaffen.…

Het is curieus dat niet alleen Céline's romanpersonages (of desnoods alter ego's) maar dat ook de hele figuur van de schrijver ogenblikkelijk, bij zijn eerste verschijnen, een even redeloze haat opwekte als hijzelf de joden toedroeg en misschien zou daar het geheim van zijn antisemitisme kunnen worden gevonden. Het ene slachtoffer van vooroordelen…

Rimbaud was niet de eerste dichter die zich voor een ziener hield, maar hij is wel degene geweest die als eerste heeft gezien wat er de komende honderd jaar in de kunst en de literatuur gebeuren zou. Alles heeft hij circa 1873 al gedaan. Hij gebruikte hasjisj, zwierf de halve wereld rond, grotendeels te voet, huldigde 'Griekse beginselen' op amoureus…

Als ik een (klimaat)vluchteling zou zijn, dus iemand die zijn woongebied is ontvlucht uit vrees voor geweld, gevolgen van negatieve klimaatontwikkelingen of zijn leven, zou dat zeer waarschijnlijk bij continuering desastreus zijn. Dankzij onze dijken en allerlei andere mensbeschermingsontwikkelingen houden wij als onderwaterspiegelbewoners onze voeten…

Jij, jij bent mijn merk en ik zweer bij jou Jij, jij bent mijn merk en ik koop alles van jou Ik wil alleen met jou gezien worden op straat Ik wil lopen met jou omdat jij me zo goed staat Ik wil jouw trui om mij dus lief, omhels me nu Ik wil je geur op mij dus lief, kus me nu…

je spreekt met mijn ziel en wijst naar de hemel je bloedt uit mijn hart in het rood van de pijn je verdriet is nog warm van mijn tranen draag maar mijn naam vandaag zonder schaamte weg met je angsten je hoort nu bij mij…

Ik draag stenen als last op m'n rug, waar werkelijk zorgen zijn Ik wilde ze eens verpulveren, vernietigen maar ze bleken te hard Ik kon ze niet kwijt vond enkel meer op m'n pad en dacht dat ik ook die moest pakken Ik verzamel stenen maar op een dag worden ze te zwaar…

Dat het een kunst is goed te dragen zagen we daar; het moet een soort wiegen zijn dat de angst voor het laatste verdrijft. In beweging blijven desnoods pas op de plaats. -------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…

Draag mij in tederheid, adem mij open, bevrijd mij. Stuw mij voort, leer mij los te laten, voer mij naar binnen. Zend mij, raak mij, ontvlam mij. Ontwapen mij, til mij op, leid me verder. Heilige, Geest, Liefde.…

(voor Robyn Rihanna Fenty (20 februari 1988)) Je bent geboren in Saint Michael op Barbados. Je Ierse vader Ronald Fenty is een magazijnbeheerder in een kledingfabriek en je moeder Monica Braithwaite is een gepensioneerde accountant en Afro-Guyanese. Je bent hun oudste kind en je hebt twee broers, Rorrey en Rajad, twee halfzussen en een halfbroer…

Deinend de duinen, ze dragen helm voor deze schelm.…

Toen z’uit Shang Hai per boot eertijds vertrokken naar Europa’s lage landen aan de Noordzee waren we slechts bekend met Chinese thee al waarden ook daar spaanse griep en waterpokken Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen om later op hun hom en kuit te kunnen roemen gaan voor zout…

kan ik ooit nog meer geven dan ik jou gaf toen jij mij droeg ooit meer minnen zonder zwoegen of een punthoed dragen kan ik dat is het relevant hier binnen thuis zonder plaatsgebrek met armen vol brood breken en klare wijn genieten kan ik, kan ik ooit nog meer of minder dan dat klein niet bang dagen dragen wellicht…

Een kleurenspel van ochtendgloren, dat als een langzaam drijvend tafereel een beeld in mijn dag-geheugen grift en ik als versiering in het zijns-gebeuren van vandaag mee zal dragen...!"…

Wat is de Veluwe Rijk aan groen Aan afwisselend groen Aan vergezichten Aan weidse vlakten Aan natuurlijke glooiingen Wat heb ik lekker gefietst Wat heb ik goed gelopen Wat heb ik enorm genoten Van ook die koffie to go Van dat appelgebak to go Van dat vaste zitje met rugleuning Ik keek naar de lucht Het maakte me licht Ik voelde de…

Soms is het leven echt een feest, de zon schijnt met binnen handbereik de mand met rijpe geurende vruchten die het gemoed bedwelmen via sponzende zintuigen. De dag komt er aan en ik ook. Een snelle goed doorkauwde boterham, jus d’orange, kopje lapsang souchong op de nuchtere maag, een verfrissende douche met een scheerbeurt tot in de poriepuntjes…

Als jij jouw tas niet meer kunt dragen draag haar dan over, geef haar aan mij ik weet, jij zal het nimmer vragen. Als jij jouw tas niet meer kunt dragen en ik jouw ritme zie vertragen vertrouw, die krachten zitten nu in mij. Als jij jouw tas niet meer kunt dragen draag haar dan over, geef haar aan mij.…

Wat is de Veluwe Rijk aan groen Aan afwisselend groen Aan vergezichten Aan weidse vlakten Aan natuurlijke glooiingen Wat heb ik lekker gefietst Wat heb ik goed gelopen Wat heb ik enorm genoten Van ook die koffie ‘to go’ Van dat warme appelgebak ‘to go’ met slagroom Van dat houten bankje met rugleuning Wat me liet turen en dagdromen…

je laatste woorden waren voor mij ze vloeiden uit je ogen alle kracht van lucht was uit je lichaam weggezogen geen schaduw rondom jou in het licht ben je gegaan met liefde in je ogen kracht vanuit een traan "laat mijn liefde in jou leven en draag mijn liefde voort" de woorden uit je ogen ik heb ze allemaal gehoord nu bouw ik nieuwe…

op mijn schoot draag ik jouw gedachten over thuisvoelen, dromen van eeuwige zachtheid en inmens verwachten als mijn hand jouw haren streelt langzaam en voorspelbaar zie ik je gaaf gezicht die met een lach mijn beweging deelt en je zwaarte even oplicht ik raak je wangen in een strelend gebaar voor even zijn ze ontspannen althans…

Alleen op zondag mochten we het dragen en dat vonden we al verschrikkelijk. Trouwens bijna iedereen droeg zondag nette kleren, mijn vader droeg een net kostuum met een vouw in zijn broek en een strohoed en mijn moeder een mantelpakje met een leuk hoedje op haar hoofd en een tasje over haar arm.…