Alle inzendingen over dromerigheid

Start vandaag met een droom Droom een werkelijkheid Laat niemand je fantasie breken Maar breek de utopie van de anderen Die vertellen Je bent een dromer…

Mijn woorden zijn hoog verborgen wolken Vaak drijven ze mensen gewoonweg voorbij Enkel degenen met dezelfde dromerige ogen Begrijpen de poëzie in mij…

Niemand begrijpt dit dromerig verdwalen, breekbare herinneringen verdwijnen erin. Ik laat de nacht mijn adem zingen, licht geboren door de schemering, zoals iemand draalt bij ’t laatste licht en alle jonge stemmen samenbindt. Ik laat de sterren mijn ogen schilderen, teer verborgen door verwondering.…

Ik ben een dromer… Gelukkig in een illusie vol magie. Daar in mijn droomland, houd hij van mij. Dat is meer dan fantasie. Ik? Ik ben een dromer… Dromend van een prins aan mijn zij. In deze mysterieuze wereld, beleven we de mooiste avonturen. Wakker worden is er niet bij! Ik? Ik ben een dromer… M’n voetjes raken zelden de grond.…

het kraken doet mij vragen of de zon mij nog wel lust kan geven, deze zomervlagen als zij mij met hitte kust en haar felle stormen waaien mijn zware kruin verdraaien en stukken breken, uit mijn eigen zijn zal ik dan sterven deze zomer aan het eind van honderd jaren uit het leven van de dromer?…

Dromer, Verzonken in gedachten, verdronken in jouw wereld. Zoekend naar de waarheid, verstopt achter emoties. Hopend op een rode draad, die jou leiden zal. Leiden door deze diepte, van gedachten.…

Het hart een dromer De wens Vallen Of vluchten Liefde tonen Verbazen En weerstaan Het hart een dromer Denken Niet belangrijk zijn Liefde tonen Een dromer Het hart Het hart Een dromer…

jij, zoals je daar staat zo nonchalant misschien stond je anders als je wist dat er iemand naar je keek, ik.…

In de heel gewone dagen Vol van moeten en niet willen Even weg, een vlucht beginnen Ik een vrouw, nog steeds een dromer Zie mij lopen langs de velden Zittend aan de waterplas Onder hoge iepenbomen Denk ik mij de mooiste dromen....…

dromen draag ik naar de zee wind fluistert door mijn haren neemt jouw geur en woorden mee de rest wil ik bewaren tussen schelpen en glanzend steen en het zout dat ik nog proef zal het helpen als ik ween of blijft de leegte diep en droef…

luchtkastelen Met torens glanzend van hoop Droom mezelf daarin gelukkig Verbeelding als een ware soap Ik denk de liefde in mijn hart Verzin de warmte om me heen De werkelijkheid is kil en leeg Voel me zonder jou zo alleen In mijn slaap lach ik roze geluk Onbevangen en vrij van alle pijn Maar in de morgen besef ik weer Ik zal voor altijd de dromer…

Ik, dromer stijg soms veel te hoog. Dan zweef ik over wolken, roze, rood en donkerblauw, start ik een monoloog van hartstochtelijke woorden. En ik, als kleine, witte vlinder, drijf zachtjes op de poëzie, de onvervalste leugen. Ik zing melancholieke woorden, En droom zoet, zoals zo vaak Mijn passionele liefdesdromen.…

ik duik in jou mijn dichter en waan me even je minnares op lippen zonder spreken een eerste geliefde bemint je niet beter zoals ik je stem onder ‘t bundelend licht van begeren ik murmel je ’s nachts in de lucht van mijn longen kruip in je woorden om de kou te ontlopen je bent zo mooi in de zucht van mijn wereld achter het…

De dromer weet dat hij droomt en hij kan de inhoud sturen. Dit wordt als prettig ervaren. De lucide droom is wat de werking van de zintuigen betreft niet of nauwelijks van de werkelijkheid te onderscheiden, aanrakingen van mensen voelen echt aan, de zintuigen laten zich foppen.…

Voor de grootste schrijver van weleer kwam in bezieling een ommekeer was daardoor verstild gevoelens verkild toen had de dromer geen dromen meer. De schrijver pakte zijn jachtgeweer en schoot zichzelf uit wanhoop neer vond dat het leven niets meer kon geven toen had de dromer geen dromen meer.…

Als ik weer een kind was Dan zou ik de wereld nog niet kennen Niets weten van verlies en strijd Dromerige kindertijd Als ik weer een kind was Dan speelde ik mijn dagen vol Nog niet geperst in een andere rol Vertrouwend op mijn eigenheid Dromerige kindertijd Vaak droom ik over die voorbije dagen Naieve onschuld, er bestaan geen vragen…

dromer dicht voort…

Dromerig fluit ik naar de lichte stroom. Dromerig staart zij, dromen wij dan beiden?…

als tienjarige droomde ik van een wereld met een zwembad vol naakte haremdames waar het eten naar boven gebracht werd in automatische boodschappenmandjes daar werd alleen door automaten gewerkt alles geregeld door groen en rood licht weg met oranje en de twijfel en oorlog alles enen en nullen en helder inzicht ondertussen het zwembad drooggevallen…

Ik was weer terug in mijn dromerige biotoop in afwachting van wat de muzikanten kwamen vertellen.…

Een dromerig, fantasierijk kind te midden van kleinburgerlijke benepenheid. Ik heb er een levenslange weerzin tegen kleinburgerlijkheid aan overgehouden.…

de dronken dromer draait de woorden op een wringende wijze uit z,n vrije geest, hij zet deze neer met een wonderlijke gedrevenheid maar wat is waar en wat uit de fles.…

Te midden van de dromers ben jij, ben jij in mijn hart. Als een excuus... Weefsel van... Als een kus, als een kus van mijn lieveling ja!…

Ik was jouw lente jij mijn zomer we waren zon je maakte me een dromer tot je verdween in een bel van sop; een lege hemel achterlatend, denk ik: jouw luchtkasteel gaat niet meer op.…

De zon is een oog in mijn verlaten dromen waar ik zoek naar de silhouetten van eenzame dromers die blind blijven als ze ontwaken in de hel die hen alleen in de schaduw van hun dromen nog inspireert…

Daarom kiezen we vaak voor een dromerig leven zodat het pad dat we begaan geen emoties hoeft te geven?…

Turend in het maanlicht kijk ik in jouw ogen. Ze verbergen mysteries, waar ik enkel over kan dromen. Ze verbergen een waarheid, een diepte vol verlangen. Die zich opent, waar geluk je hart betreedt. Ze stralen als een zonnestraal, verdwaald in het duister, zoekend naar een hart, om te vervullen van geluk. Maar wie ben jij? Verstopt…

Na de vele verbouwingen is het momenteel de locatie voor een saaie vergadering, maar mijn dromerige blikken dwalen af door het hoge raam aan mijn zijde en beschouwen aandachtig de sfeervolle straat, een straat waar Tilburg trots op is en een pand aan de overkant met een zwart hekwerk op het dak en met een welhaast 19e-eeuwse schoorsteen waaruit frivool…

Nachtkaarsjes flakkeren rond de gouden maan schijnbaar tot morgenzicht jarig bij ochtenddauw waar het present naast me ligt jouw dromerige gestalte ademt het cadeau van de nieuwe dag ik heb je lief…

Koester mijn snuisterijen als ik op weg ben voor een onbekende reis Koester mijn dromen als ik dat niet meer durf in mijn slaap Koester mijn woorden als ik niet meer spreek in geschrift Ik koester jou zolang ik reis en dromerige woorden spreek Zonder jou ben ik leeg…