Alle inzendingen over eenzame man

Een gore zee; Aan 't strand daarvan: Van lieverlee Een eenzaam man. Zijn blik is naar Verlatenheid - Geen uitzicht, waar Men die vermijdt. In 't niets verglijdt, Zonder misbaar, De hooploosheid Van weer een jaar.…

In het vroege ochtendlicht op het verlaten Castricumse strand liep een eenzame man gebogen zijn hoofd denkend aan haar voetstappen die hij nu naast zich mist een enkele druppel zeewater die de wind op zijn gezicht heeft geblazen vertaalt de droefheid van zijn dagen en toch als hij even omhoog kijkt toont hij het begin van een voorzichtige…

man één in zijn soort hij ontbloot de emoties keer op keer met elk verschillend woord…

Verdriet,wat eens zijn inspiratie was en waarmee hij nu niet uit de voeten kan zijn eigen verdriet niet te beschrijven is dan voelt hij zich een eenzaam man. Een dichter die openstaat voor alles die husselt met woorden en zinnen zal eens op een dag een ingeving krijgen en opnieuw zijn eigen woorden beminnen.…

Tussen het venster en de donkre wand een eenzaam man, een kruisbeeld in de hand. zijn hart wordt stil en bovenwerelds wit: het hoort hoe hij in duizend angsten bidt.…

En dan die eenzame man, die zijn adem verzucht in een plastic vrouw, daar waar hij eigenlijk heel vreselijk vleselijk wou, maar toch maar de hand slaat aan zichzelf.…

Nou, ik vond het een prachtig portret van een eenzame man en zijn ezelliefde. Huib is heel lief maar wat eenzaam, geloof ik en die ezel is alles voor hem zoals mijn moeder eens alles voor mij was.…

En weer vroeg de eenzame man of het muisje toch niet tevoorschijn wilde komen. Hij zou hem een gebakje geven. ,Oh muisje kom toch vanachter de kachel vandaan! Maar het muisje liet hem niet zien en het was al midden in de winter. De volgende dag belde hij weer zijn vriend in tranen en hij vroeg of er nog hoop zou zijn voor het muisje.…

Een eenzame man vol hoop een jonge vrouw die uitrust een god in drieën: de zee die danst ........................................................... *La Gola is de monding van de Rio Ter **Een rivier die Rio Ter heet…

Dat is de noodlottige taxatiefout van iedere eenzame man-op-een-terras. Toch laat ik mezelf in de waan.…

Breivik blijkt een treurige eenzame man. Iemand die grote successen nastreefde en eigenlijk ook vond dat hij heel erg goed was in alles wat hij ook maar aanpakte. Hij dacht dat hij de beste tagger was, maar hij werd niet geaccepteerd door de andere taggers.…

Tussen een handvol dunne zonnescherven heeft zich de zomer moeizaam neergelegd om eenzaam en onopgemerkt te sterven. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Verzamelde gedichten' (1996) van Hanny Michaelis (1922)…

een dompelaar die hikt en lalt, brallend een vuist naar boven balt en dronken in een voortuin valt een jongen die zijn meisje kust, vechtend tegen gezonde lust, zich van gordijnwacht goed bewust een fietsbel, rinkelend langszij achter twinkelend lichtgerei over een vlaamse straatkassei nachtstilte die de kop opsteekt onder een maan…

Wat achterbleef was een wanhopig eenzame man. Uiteindelijk stierf hij door zelfmoord te plegen. Hij werd maar 59 jaar.…

Buiten zie ik een silhouet van een eenzaam man. Ik zag hem nooit meer terug. Het was die dag prachtig lenteweer. Na mijn werk zocht ik zoals gewoonlijk mijn stamkroeg weer op. Ik zette mijn fiets tegen de pui en wilde naar binnen lopen toen de deur van het café open ging.…

Het was 't einde van de dag, Die was aan het bezwijken - Ik was alleen en lag Er stil naar te kijken. Ik voelde mij moe En krom van 't lopen, En dromerig keek ik hoe De miertjes wegkropen. Ik voelde mij niet arm, niet rijk, Maar een kind van de aarde, En aan haar bloemen gelijk, Waarover ik heenstaarde. En zo, zonder vreugde…

Geld is uitgevonden om belastingen te kunnen heffen.…

Er is een schreeuwend tekort aan respect.…

Wat zijt gij klein Holland Met al uw velden en vlakke wegen, Met uw rampzalige aardappellanden, En uw vreeslijk droefgeestige regen, En uw lage goedaardige stranden - - Maar groot toch is de zee Holland, Waaraan gij langzaam zijt verschenen, Waaruit ge als een schelp zijt geboren, Die zingt door uw hele land henen, Dat elk in zijn ziel haar…

Langs de wolken en de vlakte Ging de eenzame avondwind, En de heide, en de hemel, En mijn eigen hart was blind. Toen ging plots de hemel open - En een kleine plek van zon Dreef de wijde heide over, Als een dof-goud medaillon.…

Door de avondwereld Gaat geen geruis Alleen een vogel Gaat stil naar huis. Een purper boompje Staat heel alleen Daar vliegt op eenmaal Een vogeltje heen. Dat gaat aan 't zingen Dat zingt zo hard Dat zingt weer wakker Mijn arme hart!…

Soms kijk ik uit mijn leven op, Of iets voorbij mij gaat - Of ook mijn harde boerenkop Iets heerlijks overslaat. 't Kon zijn! - een mens, een vrouw, een vriend - Een parel, of zo iets, - Iets dat ik eig'lijk had verdiend - En toch - ik weet toch niets. Nee, gaat mijn leven iets voorbij, Dat 'k zelf niet goed kan zien - Dan is 't voor…

Nu dwalen in de' avond die geuren Ons pad voorbij - Al die bloeiende bomen, die geuren Voor jou en mij. O lieve! in de avondzon blozen Wij allebei - Zie: al die bloemetjes blozen Om jou en mij. Hoor je die krekeltjes zingen, Al énerlei -? Die liedjes, die diertjes, die zingen Van jou en…

Toen ik heden opzag van mijn leven, Uit de schaduw van mijn stille zorgen, Zag ik, tot de witte diepe verte, Weer de Schoonheid om mij henen slaan, - Tot haar immer onverwachte gaven, Tot haar wijde zegenende handen, Tot de kalme stammen van haar vruchten Ben ik weer gelukkig heengegaan. Uit de schaduw van mijn stille leven, Over de onrust…

Daar bloeide 'ns eenmaal Een bloempje op de hei - Het was nog geen lente, Het was nog geen Mei. In 't heel vroeg voorjaar Heb ik het zien staan - Toen ben 'k nog zo zachtjes Daar langsheen gegaan. Maar een mooie morgen Toen was ik zo blij - Toen mocht ik dat bloempje Gaan plukken voor mij. Lang heb ik gelopen En toen ik…

Het regent - o, wat regent het! Ik hoor het uit mijn warme bed, Ik hoor de regen zingen, - Het regent, regent dat het giet - Dat niemand daar nou iets van ziet, Van al die donkre dingen! Het ruist en regent en het spat - Nou worden alle bomen nat En plast het in de sloten, - Het regent óver- óveral!- O hé! daar loopt het zeker al Bij straaltjes…

Ook ziet hij de even eenzame man weer, die altijd fluit, continu en bijna bezwerend, wie weet wat voor sjamaan er in hem schuilt? Hij komt hem al jaren tegen zonder hem echt te kennen, maar ze helpen elkaar in hun ontspoorde leven, weet hij. Ook is er vaak een kunstzinnige jonge vrouw, die hem groet alsof ze iets met elkaar hebben gehad.…

Adam was eenzaam en zo kunnen we concluderen dat al bij het begin van de (Christelijke) mensheid de man eenzaamheid had gekend, en de vrouw niet. Wat wil ik hier mee zeggen? Ik was met mijn eenzaamheid aan het worstelen en plots ontvouwde deze eenzaamheid zich voor mij als een zwakte die mijn imperfectie aantoonde.…

Alleen met de zee die ebt en vloedt Op haar gezette tijd, Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt, Met het gras dat dort en dijt, Met de avonduren die zijn volbracht Als de luide klok ze seint, Met Orioon die laat in de winternacht Rijst statig overeind – Soms denk ik nog hoe tijden her Ik eenzaam was Als zee en zon en maan…

Een eenzame goudvis zwom rondjes in zijn kom Soms koos hij een andere richting maar dit bracht niet veel verlichting Een eenzame goudvis zwom rondjes in zijn kom De man van wie de goudvis was liep dagelijks keurig in de pas Wel enigzins gehaast maar nooit een stap ernaast De man keek `s avonds naar de vis en dacht ik denk dat hij gelukkig…