Alle inzendingen over eigen

Ik voel mijn schouders schokken van de ingehouden snik mijn lichaam krom gebogen dat is mijn eigen ik.…

Als je jezelf hebt, ben je nooit alleen.…

Ik wil het, ja ik ben er aan toe, ik weet nog niet waar of in hemelsnaam hoe? Maar ik wil het samen met jou, schat, ik weet heel zeker dat ik nu genoeg van je houd. Komt het uit vanavond, kan je dan? het moet heel speciaal zijn, ik word er echt gelukkig van, het word vast heel fijn. Ik steek kaarsjes aan, geef je een behaaglijk gevoel,…

Is dit democratie Waar men een stem heeft Die niet wordt gehoord Maar wordt bestraft Met financiële moord Is dit vrijheid Waar eerlijk hard werken Leidt tot het omhoog gaan Van andermans salaris Die feitelijk slechts stilstaan Nederland is tolerant Maar iedereen weet Wie zich in ons verplaatst Ziet dat in nederland is het zo Eigen…

De ware schrijver is iemand die uitsluitend afgaat op zijn eigen verstand, op zijn eigen gevoelens en zijn eigen verbeelding. Al het andere is epigonisme en gebrek aan talent.…

Zodoende raakt de mens de voeling met z’n eigen basis kwijt en vergeet of ontkent hij/zij het bestaan van een in de jeugd gevormd platform van natuurlijke vanzelfsprekendheden, ten faveure van een geadopteerd, het zelfbeeld bevestigend, modieus ego..…

verse mening, twintig koi karpers in je eigen aangelegde tuinvijver, lekker barbiecueën met je dikgepenste buren, kinders naar de mavo of havo waar ze leren wat Nederland groot heeft gemaakt, van alles wat je hebt, koopt, ziet, tankt, doet, wil, een stevig bedrag storten in de bodemloze put van de Betalingsdienst, enzovoort..…

Ik geloof in mijn eigen idealen maak waar, waar ik naar streef ík laat de mensen maar kletsen het is mijn leven dat ik leef. Ik heb mijn eigen dromen mijn eigen verlangen maar laat me teveel nog door andere mensen stangen.…

Als wanneer je het lot in eigen hand omkeerde zou je nog gevoed door iets het wederom wenden; een blanco leven kende even kleur voor je je weerde, voor het leven in te winnen na het zenden.…

Ik kan uit eigen kracht moeilijk levendig om je geven als om jou heen op zichzelf staande zielen betalen; om anderen te geven laat ook al geen beloften leven, daar vroeg slaande klokken alleen eindjaarshoop ophalen.…

Met rotte tanden stinkende adem niks om handen spuw ik mijn gal tot op de bodem van mijn eigen val…

Althans dat denk ie, dat straalt ie uit, ( probeert ie dan ) en zet mensen aan het denken, een soort van doem- denken volgens mij, want het maffe idee om een soort cult groep te gaan formeren, met een soort cult gemeente en een cult dorp, een cult munt, moet ik even denken aan het stenen tijdperk, de flinstones om precies te zijn. Dat ie van alles in…

Ik neem het heft in eigen handen. Ik word niet langer geleefd. Ik voel me nog steeds bang en onzeker maar … ik leef!…

kusjes, vandaar dat ik dit vertel Iedereen weet wel iets beter dan de ander, en de mensen bedoelen het echt wel goed maar ik denk dat je boven alles op je eigen hart vertrouwen moet…

Eigen vormen zijn op maat gesneden en sluiten aan bij de eigen natuur. Eigen vormen bouwen een tastbaar universum buiten het eigen denken, waardoor innerlijk nieuwe en lege ruimte ontstaat die zich weer langzaam kan vullen. Of de opgebouwde werkelijkheid aansluit bij de waarheid, kan daarna overdacht worden.…

wat is een mens nog waard schimmig wezen van zichzelf oorverdovend doof voor dood gewoon leven niet gewoon stemt hij af op valse tonen die gewelddadig zuiver klinken zijn eigen stem niet hoort uit vrees stilte te begrijpen…

Ik prefereer mijn eigen gezelschap.…

Ik hoopte dat de verslagenheid weer snel plaats zou maken voor zijn eigen wil. Dit was ook zo.…

De Man van de Bruna vindt het een prima initiatief als mensen hun in eigen beheer uitgegeven werk ter verkoop aanbieden. ‘En als het loopt heb ik nog 4 jaargangen liggen’, zeg ik hoopvol. ‘Laten we eerst maar eens kijken of hier belangstelling voor is..’, remt hij mijn euforie.…

Zij wil zomers buiten zitten genieten van de bloemenpracht hij loopt dan om 'r heen te vitten want dat is iets wat hij minacht. Kijk, de avondlucht is bijna rood ben je mal, de lucht is blauw hoor je de kikkers in de sloot dat zijn padden, gekke vrouw. Mannequins zijn dun, niet mager een kleine kilo is bijna twee pond 'n valse kraai…

Een muis, alleen het woord al laat mij rillen tot en met 't piepend rennen over vloeren het schichtig wegduiken achter 't bed 't trippelen tussen de plafonds zowel boven als beneden maakt mij helemaal gillend gek de angst, het ongecontroleerde niets voor mij, maar toch realiteit wanneer er zo een heel klein beestje voor mijn voeten langs…

Jantje was een echte rekel Die steeds zon op kattekwaad Aan de school had hij een hekel 't Liefste zwierf hij langs de straat Op een avond zag de deugniet Ergens bij een boerderij Hele bomen vol fijne peren Hij dacht dat is wat voor mij Jan keek eerst naar alle kanten Nee er was geen mens te zien Toen vlug in de boom geklomen Dat ging…

Liefde is net als roken, je kunt er mee stoppen maar niet voor lang…

wij stonden in het zonlicht jij en ik toen je over je eigen dood ging spreken ik kon niets zeggen van de schrik de lach was uit mijn hart geweken je had je woorden rijpelijk overdacht ik zag je ogen groot en vragend staan stil drong je op een antwoord aan ik wist het niet je vraag kwam onverwacht lees dit nu als een veel te late…

Ik hoopte dat de verslagenheid weer snel plaats zou maken voor zijn eigen wil. Dit was ook zo.…

Was ik maar zo’n simpel kant-en-klaar product of ’n stukje puzzel altijd op dezelfde plek Of kon ik maar meelopen in die lange rij van grijze muizen dan viel ik minder op Helaas ben ik uniek en maar in één ding goed dat is het leven dansen op mijn eigen melodie…

Een goede relatie drijft niet op onbaatzuchtigheid maar op eigen belang.…

ze dragen geurende bloemen moeder als zusters om halzen geen eigendom vadertje claimen geen recht op het oer uit grond geen koop of akte is hier te zien ze dragen en dragen verdragen zonder vragen geurende bloemen mand na mand rijgen snoeren vol godelieven als zusters en broeders om halzen vlijen zich in weilanden armen gevuld…

Hier ben ik als Adam in mijn eigen woud: elk woord een toevluchtsoord, een scherpe bijl, een kogel, een trouwe, gehoorzame hond. En ik hun meester en pleegkind. Hoewel verwond en getroffen weet ik me in een gedicht het veiligst. ---------------------------------- uit: 'Tolk van het moment', 1999…

Bloedend richt hij zijn onzekere schreden (de tijd van rennen is al lang geleden) Naar de Eerste Hulp Post om de hoek (gesloten van 12 tot 1, dat’s andere koek) Lopend naast zijn dure, exquise schoenen (hoeft hij dat paar straks niet te boenen) Kiest hij voor de meest nabije polikliniek (deur op slot, al het personeel is ziek) Badend in eigen…