In deze cirkelvormige tijd slaat de eon alle informatie op die hij tijdens zijn bestaan tegenkomt. Elke interactie, elke ontmoeting met andere eonen, wordt een onuitwisbaar onderdeel van zijn innerlijke weten, zijn specifieke logboek. Op deze manier wordt elke eon een onsterfelijke drager van informatie, een kosmisch geheugen.…
Hoe wordt een ziel in Éón geboren? In Éón, waar geen atomen zijn en geen grenzen, wordt een ziel niet geboren zoals wij een geboorte kennen. Ze ontwaakt. In de weefstructuur van Éón ontstaan zielen als harmonieën, trilling patronen die spontaan oplichten wanneer bepaalde bewustzijnsfrequenties samenvallen.…
ik zag het paradijs
tussen Eufraat en de Tigris
en brak het ijs dat
Mesopotamië ons naliet
ik schaam me niet
ook zonder vijgenblad
heb ik de wereld lief
als jij mijn Eva bent
ik weet dat je
bent voorbestemd om
mij de appel aan te reiken
want macht gaat over lijken
maar ik herken de slang
alweer eonen lang
er is geen God die het…
de boom rijst
uit een oceaan vol pakjes
en glinstert ieders droom
het licht valt op de ballen
en sopranen schallen weer
hun kerstgroet door de stille nacht
de goudvis zwemt door al
die pracht en lokt met soepeltjes
bewegen emoties en de vredeszegen
naar het heidens feest der
winterwende dat de oudheid al eonen
kende als de viering…
verraden
voelt zacht geluk
je dag kan niet
meer stuk als je
de stenen leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een gebied waar
woorden schreeuwen
van de man die wil
die al eonen…
ik heb je steen gekloofd
zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse…
je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
Schriel steekt mijn ambitie af
tegen die eonen aan leegte
de onpeilbaar diepe ouderdom.
De toekomst vangt een tijd
van louter voltooid verleden
aan mij sleurt het heden.…
Kleuren als
gemoedstoestanden
Duizend kleine wervelwinden beroeren je
Je bent omringd door myriaden microscopisch kleine
spiegels
van microscopisch kleine goden: tezamen weerkaatsen
ze je, mini-eonen lang. Je weerbeeld een
beweeglijk mensgroot mozaïek
Maar bid dat je nooit uitgebeeld wordt.
Wees nooit geheel aanwezig.…
480
Bezig met laden