Alle inzendingen over gedaanten

Kruipend, sluipend gedaante, met je vage spiegel Jij ziet de dingen niet helder meer Schaduwend in de pracht van haar gedaante Zoveel flitsen en oneffenheden Zij walsen voorbij en jij Ziet de film twee keer Over alles wat maar zachte kleuren zou bevatten Je bent er niet en dat maakt sterk Sterk voor alles wat er niet is Knarsend op je tanden…

Aan mijn venster tekenen zich de gekleurde hemels af achter de bomen die nu van hun bladertooi beroofd zijn De zon doet zich gelden op het middaguur tussen de wolkenpartijen en zij dringt zich op maar flarden van wolken schuiven bij tijd en wijle aan haar volmaakt ronde schijf voorbij.Wervelende lichtvlekken met steeds wisselende vormen en gedaanten…

het leven is vormloos, zonder gedaante, niet rond of vierkant, zonder geuren. het leven is alles, onbestaand, zonder geslacht, dus geheel onzijdig.…

Transparante gedaante zweeft heel dichtbij, omhult mij met een nevel, een vluchtige kus. Even licht als duizend vuurvliegjes, daarna weer donkere nacht.…

Vereer het Goddelijke, vereer het gedaantelijk of gedaanteloos, totdat je begrijpt, dat je het zelf bent!…

En God Zelf zou bij mij langs komen in de gedaante van een éénjarige, muisgrijze Ezel en voor de deur staan en aanbellen en zeggen: 'Gerard, dat boek van je - weet je dat Ik bij sommige stukken gehuild heb?'…

Levend in een wereld Van onzichtbare vormen Kom je bij me En fluistert mijn naam Ik voel je nabijheid Hoor je praten Wat verzwegen is Uit je spontaan Al ben je zonder gedaante Een warme bries Die zacht mijn haren streelt In mijn dromen Ben je echt…

Bang voor mezelf daarom schuil ik in een naam bang voor de woorden die onthullen wie ik ben daarom schrijf ik ze onbegrijpelijk mooi achter glas bang voor de ander die me zal zien in mijn ware gedaante en uiteindelijk leest onder mijn echte naam…

hij zag het Melkmeisje van Vermeer het begon in hem te schuiven te klossen van de consternatie begon alles te zweven hij vloog als mugje op het schilderij later sprak hij het was alsof ik buiten mezelf trad helegaar niet waar hij wisselde enkel van gedaante tot melkmug…

Overmoed waarvoor ik gestraft werd zelfs door de goden vergeten die rare gedaante die loopt met gebogen hoofd in gesprek met asfalt en grond stoeptegels en afval soms valt mee steen te zijn soms valt tegen want,ziet u die berg in onderwereld ben ik ook.…

Je draagt de traagheid van het leven als een molecule om je heen, een gedaante van sneeuw, een ode eigen als woorden dansen in hun wals van vermenigvuldiging. De dichter rust in haar handen waar de sterren samenkomen in een scharlaken glimlach en waar geboorte tot stand komt in de aarde van haar hemellichaam.…

Ik loop vooruit, een donkere gedaante achter mij. Elke stap die ik zet, zet hij ook. Ik kijk uit mijn ooghoeken, maar zie niemand. Het is mijn tweede ik, die mij bij nacht en maanlicht, mijn schaduw brengt.…

Kijkend naar de sterrenhemel, in gedachten verdwaald, zie ik helder jouw gedaante, met een glimlach die straalt. Je hebt me betoverd, je schittert door de nacht, geen ster die aan jou gewaagd is, je bezit zo intens veel kracht.…

dansend op akelig lange stelten waaien ze naar binnen schuifelend langs de stoelen flessen omgooiend van de gedekte tafel bedrukt kijkend door de ramen hangend de jassen aan de kapstok het hoofd verloren op hol in gedaanten verschijnen jouw woorden in een signaal waarin kijken tot kunst is verheven…

De stem scheen van een langs de zijkant staande gedaante te komen, die bij een betere beschouwing van de situatie, met weer anderen een soort haag aan de zijkant van de wachtenden vormde. Bewakers of administrateurs? Geert was verbijsterd en vroeg de eerste de beste gedaante: “Een vraagje.…

zoals altijd bij volle maan zelfs na een afmattend orgasme lig ik wakker en met hoofdpijn in ons bed naar de gedaanten van de vetplanten te staren.…

Waar je me ook ziet In deze, of andere gedaante Een dier als een pantser Een plant als een steen Ik ben de wil.…

de tentakels van het verleden houden mij in een ijzeren greep nu eens probeer ik mij voorzichtig los te maken dan weer met bruut geweld niets helpt geboeid zie ik het heden van gedaante veranderen langzaam maar zeker toekomst annexerend grijnzend mijn verweer gadeslaand het verleden dwingend het hof makend mij degraderend tot de bekende…

Het menselijk leven en zijn laagvlakte in de gedaante die gewoonlijk voor stervelingen gereserveerd is, was ondraaglijk voor haar, zodat ze zichzelf dwangmatig en hardnekkig de vreugden, die dit leven haar in feite niet bood, verschafte.…

het is een bewolkte nacht en ik zie sterretjes om me heen ze vallen steeds uit de lucht ik ben al door mijn wensen heen overal zijn fonkelende lichtjes die groter of kleiner worden hemellichamen die veranderen en nieuwe constellaties vormen Cassiopeia blijkt Maagd te zijn Ram neemt de gedaante van Leeuw aan dansende sterren in de…

Als we dan zouden liggen op grond die gewijd is aan liefde en het graven niet meer hoeft om weten hoe ver de woorden reiken als je ze niet langer uitspreekt… Dan bemin ik u, de gedaante het spelende voelen dat groeit tederheid die pijn oplost van het herinneren het niet meer vergeten.…

Hij bebroekt, behemdt en zelfs behoedt de gedaante van mijn passeren hult mij, schijnbaar achteloos, in kleren waarin elke passant mij achtend groet. Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte jubelend over hoe hij mij heeft bejast en verdwaal dan in de ruimte waarin slechts de stilte past.…

heldere gedachte verwondering in de ogen van mijn kind snelle omhelzing van de palmboomschaduw een zucht, het licht en herrie van de stad geruststellende woorden van mijn geliefde en zijn stem waar niemand zal mij vinden slechts vermoeden van mijn bestaan als fresco's en archetypen van het leven, de dood en liefde de ene, eeuwige gedaante…

ontroerd ondergaan wij de beelden uit het vrouwenkamp Ravensbrück ruim 60 jaar na dato ziet een mens en wat voor een met afscheidsbrief en loden last van wat eertijds was diep neergedrukt niet klein gekregen gebogen gedaante in de kille regen ongebroken en onvoorstelbaar vief vrouw en moeder van twee kinderen te vroeg weduwe rotsvast gelovend…

Toen ik weer rustig was zei ik tegen hem: ''Hij woont verderop, dichtbij het pad naar het bos.'' ''Dank u vriendelijk dikke tante, maar u moet weten, dat ik Kees ben, maar in een andere gedaante. Kees heeft namelijk van de Lieve Heer het eeuwige leven gehad en door de reïncarnatie steeds een andere gedaante aangenomen.…

kout in de kroeg klinkt hier slechts het vertrouwde gedruis van een anachronistisch dichter die zijn levenslot tracht te duiden ik faal, buiten wordt het al lichter geen loutering om te verluiden ik ga naar het slapeloze bed en vraag dan aan de muze belet opdat ik straks, tijdens het woelen mijn gedachten, mijn zinnen verzet in de gedaante…

Teken kleine stukjes ieder een eigen deel, van een mysterieus gedaante tot één geheel. Vingers strelen het gezicht in lijnen op doek, beelden ontstaan…in stilte als ik in mijn wereld verder zoek.…

Niet in gedaante, maar in geest. Ik was niet meer alleen. De woorden die hij tot me sprak Klinken me nog steeds na. Ze zijn een leidraad op mijn pad, Waar ik ook ga of sta. Maar één woord blijft me ‘t meeste bij, Het woord dat liefde heet. Dat heeft hij in mijn hart gegrift opdat ik het niet vergeet.…

als een verloren popje zonder eigenaar dwarrelt een gedaante door luchtwegen met enkel een zwakke bescherming van een plastic speelgoeddegen een bestemming in het gehoopte wit valt met bakstenen in honderden uiteen misschien een menselijke tegenvaller maar ik adem niet, zoals iedereen materie is niet mijn waarde hier mysterie is persoonlijk…

Je ziet een donkere gedaante staan. Het is de schaduw van de dood. Het was de schaduw van de dood die jou volledig afsloot. Mensen rond jou bestaan, zagen jouw toestand achteruit gaan. Je lichaam, je geest. Je beste tijd is er geweest. En zoals gedacht. Zoals verwacht. Kreeg de dood jou in zijn macht.…