Alle inzendingen over geesten

Daar is tussen verstand en geest geen zo wijde kloof als beweerd wordt door mensen die gebrek hebben aan beide.…

Tot het vertederende moment dat zinnen beginnen te zwijmelen en woorden gebogen tuimelen, zodat de geest weer ademt en de deken krenkt.…

beminstreel langs lichaamslijnen de snaren van mijn Wezen spellspeel verder dan hals en kam de trilharen van mijn monade en kom van genotshot tot gevoelsspot zo waarlijk doordringen in mijn zaGte kern want ik ben pit…

Adem ten leven, vuur en licht, liefde, vertrouwen, Aangezicht, hoop op een toekomst, zachte bries, fluisterend spreken, teder gebaar, stem die ons thuisbrengt, woorden waar, licht in de morgen, avondrood, weg naar het leven, door de dood, vriendelijk teken, golvend visioen, nooit echt te grijpen, hier te doen.…

Een intellectueel is iemand wiens geest zichzelf in de gaten houdt.…

God is een eigenschap van de menselijke geest; een heel eiland, ter plekke uitgetreden. Een dode vraag: hoe het de slachtoffers in hun laatste seconden is vergaan. Geen antwoord kan de schrik, de angst, de pijn, de hoop en de wanhoop, beschrijven, - elke schrijver zou geestelijk aan de beelden ten gronde gaan.…

De vereniging van lichaam en geest, zijnde het hoogste lichamelijke en geestelijke genot, in de wandelgangen ook wel Eros genoemd, is een orgasme dat meer naar de dood verlangt dan naar het leven. Wie deze bewering vierendeelt, is nog nooit echt klaargekomen.…

“Het is behoorlijk egocentrisch om af en toe niet egoïstisch te zijn.” De woorden van de zenuwheer komen behoorlijk hard aan. Een tijd lang heb je het gevoel gehad dat al het leed van de wereld op jouw schouders terecht kwam, nu je er over bent gaan praten blijkt dat jij niet degene bent die de problemen moet oplossen. Er zijn altijd mensen die onbekommerd…

Echter nooit bij mensen met een verbonden geest. Ook zonder woorden voelen zij elkaar aan. Het kan soms even duren, hoewel de lengte van een lichtjaar in het donker geenszins overeenkomt. Uiteindelijk is en blijft veel een geheimenis, een absoluut raadsel.…

Er is de afgelopen jaren veel te doen geweest over de onderbuik. Vooral in de landelijke politiek schijnt die regelmatig op te spelen. Laatst werd ie weer vermeld in een snelsonnet; in columns duikt ie regelmatig op; de media voeren hem graag ten tonele; en meestal in ongunstige zin. Aar Noordam dichtte het vorige week prachtig in verband met de brexit…

ik moet onthechten zei men steeds je geest weer laten leven die vrijheid ga je tegemoet ik kan je die nu geven…

Zacht pastel, heerlijk puur op dit uur in stralen neergedaald. En bepaald door plaats en tijd tot in vergetelheid gedreven. Maar even slechts een tel mocht ik hel licht ontvangen. Eindeloos verlangen naar hoop, de kringloop van het leven. Mijn beven ging niet ongemerkt, en gesterkt werd ik door liefde. De hemel kliefde zich in twee waar…

je raakt aan geesten tot een vonkje overspringt behoedzaam in het tasten kijkt in de gedachten van ogen die verwachten wendt dan de blik en schrikt beduusd van vreemde krachten ze reiken naar je ziel voelen aan je geest hongerogen staren en baren zo je angst er zijn er op je pad een paar geweest in wie je wel vertrouwen had je…

mijn schaduw deelde zich en stapte uit het donker van de nacht echo's van onhandelbaar klonken bedreigend zacht de eerste schrik verlamde en nagelde de voeten in het zwart de splitsing was volkomen ieder deel stond nu apart zolen op de grond de rest gewoon illusie mijn geest verdroeg niet deze werkelijkheid maakte schreeuwend…

Onze geest weeft een vers net als een vogel die uitvliegt door het venster van de verbeelding in een streven om een ver nest te bereiken op een ster bij een koel vennetje.…

Een voorbeeld van dit vermijdgedrag is het verschijnsel post traumatische stress (syndroom): terwijl de geest probeert om de ervaring te verwerken door de afschrikwekkende scenes te herhalen (om verwerking door middel van begrijpen toe te laten), probeert de persoon deze terug te dringen in zijn onderbewuste.…

De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

En als een vlinder licht en vrij, danst de geest, als ware zij, zich niet bewust van alle droefenis?…

De lach op mijn gelaat is weergekeerd Mijn ogen blinken, vertaald Mijn mond plooit zich tot een lach Verheven, gegeven, betaald Mijn lichaam spreekt, gedreven Door een leven van ontbering Gekastijd maar nog niet gesneuveld Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat Mijn handen verlangen een gevoel Mijn ziel verlaat jullie wereld Mijn…

Geluk en schoonheid is er in een geest die floreert als een bloem. Zij weerspiegelt de kleuren van haar ziel en haar bestaan. Als water in een stromende rivier vindt zij haar natuurlijke weg. In zelfbeperking vindt zij rechtvaardigheid en harmonie. Zij neemt waar en is zich bewust van zichzelf.…

Gek genoeg maakten we er ons allemaal niet zo druk om - als het al een geest was, dan leek het in ieder geval een vriendelijke geest te zijn. Hij of zij klopte netjes aan, trok keurig de w.c. door en af en toe een grapje - zoals over het plafond lopen, dat moesten we maar door de vingers zien.…

In plaats van de geest te reduceren tot neurale activiteit, herinterpreteert deze stroming neurowetenschappelijke bevindingen binnen een bewustzijn georiënteerd kader.…

Dit strand, in aanblik gevuld met leegte, verlaten ben ik, edoch niet allenig, vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes, waarmee ik enkel mijn gedachten stenig, Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting, stormachtig geretourneerde asem van zilte geur, verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long, terwijl de zee me vraagt…

de dronken dromer draait de woorden op een wringende wijze uit z,n vrije geest, hij zet deze neer met een wonderlijke gedrevenheid maar wat is waar en wat uit de fles.…

Ik ben onzichtbaar, Een gezicht in een kudde, Mee zwevend als een geest, Mijn ogen spreken niet meer, Lippen bewegen, Maar de stem vervaagt, Een geluid tussen de duizenden, Niet verder dragend als een dood blad, Tranen vloeien al lang niet meer, Vloeien niet als wijn of bloed, Ik ben onzichtbaar, Een geest, Ik vind het zo wel goed…

Laatst heeft een man in Hoboken Met het spiritisme gebroken Eerst was ie nog blij Als zo'n geest soms iets zei Nu ziet ie echt overal spoken…

Veel krachtiger is onze geest, waarmee we deze elementen naar believen kunnen vormen en gebruiken.…

Mozaïek is het beeld De vorm van de geest Neem mee wat je steelt Je bent er toch al vaker geweest Gekleurde bladeren op het pad Verdoezelen de weg die je loopt Zo ga je nooit en te nimmer nat Als je in de spookzone stroopt Niemand zal je kunnen pakken Je opent een poort in hun gedachten Bestuift de onderbewuste vlakken Door je slachtoffers…

Die U in vlammen openbaart, Wiens adem door de wereld vaart, Die 't al bezielt, doordringt ons 't meest, Ken ons, dat wij U kennen, Geest!…

gevallen naald zoeken afgehaakt garen niet gesponnen schoorvoetend wachten op de rups gerijpt moment is nu de geest naait oude stukken aan elkaar en ontrafelt wel of niet…