Alle inzendingen over gegil

Vlucht van de bal gevolgd door sponsoren Counter, aanval Moment bevroren en dan gegil uit duizend kelen Hij dankt God en wie geloven wil voor het spelen…

Als ik me opsluit in mezelf diep in mijn verstand en mijn gevoel hoor ik gegil gekrijs zo hulpeloos stemmen die er uit willen zich willen uiten zodat ze kunnen overgaan in vaag geroezemoes van tevredenheid en vriendschap…

De Nederlandse vrouw wil niet meer baren Dat is voor haar een veel te zware pil Ze heeft geen zin in zogen en gegil Maar wil haar liefde voor haar baan bewaren Wij moeten geen asielzoeker meer hinderen Die vrouwen hebben meestal wel veel kinderen…

Een gegil diep in mijn ziel overtreft alles wat ik beziel.…

verzonken in dalen van stemmen gegil tegen de geest van vandaag gelegen in enkele uren muren heropenen traag want verberg de tonen van klinken bruisen de zinnen weer weg zijn woorden bedenken het wezen geprezen in zijn onderweg…

Gegil in supermarkt en restaurant; Verwend tot op het bot en redeloos In hun gezeur om duurdere cadeaus. Dram en Drein zijn baas in dwingeland. Al die aandacht moet maar eens gaan minderen.…

kijk naar mijn handen en zie hoe de nacht zich verzamelt in’t woordgestamel van de wind naamloos gegil op warme monden zo zwierven wij samen vreemd vingers jaagden stormen naar zich toe en werden in sneeuw begraven kijk naar mijn handen en zie wie ik ben in de voetstappen van beenloos bewegen…

Een weekeinde met bizarre uitersten doordat wij als kijker van het Eurovisie Songfestival door vele opgefokte acts en veel gekrijs heen een jonge countertenor de zangwedstrijd zagen winnen met akelig hoog gezang. Een half etmaal later zagen wij Buitenhof TV burgemeester Femke Halsema in goed gekozen bewoordingen haar toelichting geven op haar eerdere…

schreiend naast lijken en gebeente leg ik woorden in de kast blaas het stof uit zinnen van verhalen en gebeden de echo raapt een holle schaduw in de hoeken van de kamer schraapt verbleekte maar nog nooit begraven schedels vingers verstijven gegil verstomt geschreven is de onvoltooide grafrede…

Gegil, geen echo. Geen hulp, geen hand. Zomaar zittend in haar vaderland. Haar vader en haar moeder, zijn al jaren lang op zoek, naar de persoon die ze was, een klein meisje, stampend in een plas.…

keer versplinteren je gebaren die stilte om me heen waarom streel je mijn glimlach niet waarom dans je niet met mijn lippen waarom omhels je mijn handen niet koester mijn adem die naar je zucht fluister jouw lied in mijn stilte, stil begrijp die stervende traan die op mijn laatste glimlach ligt maar zwijg niet mijn klapwiekend gegil…

Beledigend gegil vinden we heel gewoon Geen bedoeling of gevaar maar iemand wordt vermoord Een martelaar van het vrije woord die met zijn tirade de redelijkheid verstikte Woede oplaadde Zich in zijn wérkelijke boodschap verslikte…

Aan haar gegil te horen was dat wel gebleken Ach ja, helaas, de ouderdom komt met gebreken.…

Een stortvloed van golven buldert van voor naar achter en weer terug, gegil uit de zee als een oorverdovende wind die alles stillegt na zijn aanwezigheid.…

als toch na het al te lange zwijgen het mensonterende gegil begint weet dan dat ik hieraan onschuldig ben mijn handen zijn te vaak gewassen als toch de nieuwe dag vorm gaat krijgen en het licht het duister overwint weet dan dat ik elke beschuldiging ontken dit boetekleed zal mij niet passen als toch schriftgeleerden mij bedreigen en…

en vandaag heb ik je lief een idee die haar hemelen lief heeft en los laat helder en luid gegil als geboortekreet ( wanneer ik me voor de gek houd ) in deze rivier waar alles en einde heeft, is voorbij, nog voordat snaren de smachten beantwoorden... Als alles stroomt, waarom verlangend naar jou sta ik stil?…

Rook vult plots het hemeldek Een rode gloed verlicht de stad Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan De vlammen slaan een hittegat Gegil, gekrijs, een kinderstem Alleen op zeven hoog Sensatielust verdwijnt, een harteklem Plots mededoog Daar komt hij dan, de brandweerman Een helm en een leren pak Een ladder die gans reiken kan Tot boven aan…

De vierde mei, als klokken niet meer spreken, klinkt uit de lege tram een luid gegil.…

elke morgen een kerende angst om te ontwaken in een kamer met gegil elke avond een blijvende angst om de ogen te sluiten in een kamer met geril tranen druppelen in een schreiend gelach in een bodemloze matras wachtend op de volgende vuistslag wakkere dagen slapeloze nachten elk uur een gebedje in een paniekerig kinderbedje een…

Om mij heen is het een slagveld, vliegend speelgoed en het gegil lijkt nooit meer op te houden. Geen tv zeggen de pedagogen, houd ze gezond en bied ze uitdaging met boekjes, puzzels, knutselspul. Maar mijn oogpotlood is uitgelopen en mijn haar ontoonbaar voor de buitenwereld, gooit de beeldbuis aan.…

De nacht overwint deze waanzin niet Ijskoud ligt ze stil De angst heeft geen stem De dag kruipt over haar gegil Bevriezende kinderkreten Verloren in krijsende ogen Eén blik voldoende Tranen die nooit meer opdrogen Nooit komt er een einde Er is geen genezen Er is geen vergeten Woede is die nacht geboren ‘k Heb toen mijn leven verloren…

als de woedende wind Grote schaduwen boven me als zoemende grote vliegen een spoor van gif achter latend Het water geel en groen door grote brommende, stampende monsters uitgespuwd Op de mishandelde oceaan grote jankende piepende vlekken vervoeren de schatten der aarde In de achter buurten een gemurmel en geroezemoes van gegil…

Rollercoaster van emotie de ene val na de andere Terwijl ik geen knop voor nood zie zal dat nog veranderen Helaas het is geen pretpark de rollercoaster gaat maar door Er komt dan ook geen einde aan geen massaal gegil in koor Deze rit maak ik in mijn eentje de loopings maken me gek Dan ontwaar ik jou daar zwaaiend achter het hek Jij…

Onze kat die heeft een mens en vindt dat helemaal niet raar hij heeft het prima voor elkaar ze bedient ‘m echt op elke wens Als hij miauwt komt ze naar buiten haar vleien sust zijn luid gegil en als meneer nog aaitjes wil hoeft hij z’n ogen maar te sluiten Zelfs zijn buik wordt gemasseerd wanneer hij zich behaaglijk rolt en schattig met…

Er komen lieve woordjes na de woorden, maar waarom klinkt ons gegil nu toch zo stil? In het donker lijkt onze liefde o zo licht: onze felle ogen verblindt door de nacht en de lakens maken alles heerlijk zacht.…

Ook ik schrik van m’n eigen gegil, meteen in slaap gevallen en overvallen door een van een nachtslang! ik moet dit soort dingen niet meer kijken voortaan!…

En dan ruik ik het Ik hoor de hond achter de glazen tochtdeur blaffen ben bang dat hij de deur open krijgt door het glas springt en mij bijt omdat ik in hun halletje sta Ze vertrouwen me toch mooi die mensen Ik kan 'm net zo goed met een jas van de kapstok smeren De galerij over spurten en in zweet naar de uitgang zoeken Ordinair gegil…

Zo hoorde ik vanavond in het donker gegil van zwanen in de lucht. Ik liep een blokje om. Zwanen vliegen dus blijkbaar in het donker. Ik benijd hen om hun uitzicht. Tegelijkertijd vraag ik me af hoe ze dat doen? Wanneer ik met iemand anders had gelopen, zo filosofeerde ik verder, dan was ik waarschijnlijk snel beroofd van mijn eigen gedachte.…

De stilte valt als een deken over haar heen en zachtjes rijdend geniet ze van de stilte....voor luttele seconden, want ineens wordt ze opgeschrikt door enorm gegil, krijsen welhaast. Abrupt knijpt ze de rem in en staat stil, een actie die ze nog lang zal betreuren want uit het struikgewas komt het gegil nog harder op haar af!…

Een donkere stilte gevolgd door het rumoer van verbouwereerd gegil. Het lief ogende lammetje in de wei dat binnenkort op de menukaart komt te staan. 1979.…