Alle inzendingen over gillen

Een loodzwaar gevoel tranen branden een nieuwe dag zonder doel Wandelen langs het strand de herfst ademt een frisse adem uit de hemel traant zonder geluid Alleen, voorovergebogen huiverend, bedrogen de wind giert met me mee Gedachten buitelen in zee mensen passeren zonder groet aan mezelf heb ik genoeg Stemmen in de branding vermoeid…

de een na de ander gillend naar beneden spetterend uiteen…

Ben te toegeeflijk, te slap kom niet op voor mezelf ga nu gillen en staak voor ik het onderspit delf.…

Gillen van pijn, gillen van angst, als een klein meisje van drie jaar. Alles zien gebeuren, telkens en telkens weer. Zelfs nu, 17 jaar later. Herinneringen van vroeger zorgen ervoor dat het nogsteeds in mij stormt.…

Een strak en grauw gezicht kijkt mij somber aan wanneer ik in de spiegel kijk geen gezicht dus, maar 'n gelaat Mijn lijf, één totale bonk agressie woorden worden niet meer gezegd maar hees en hortend uitgestoten met veel gedonder en geraas Concentratie is totaal weg vertwijfeling slaat toe de wil om hard te gillen is nooit zo heftig…

Wormen volgen het spoor, gieren gillen om de resten, van de volgende held. Geef ons meer! Uw wil geschiede? Amen.…

een oceaan verder in een onbekende taal gillen jonge blauwvissen genade en het klagend besef dat uitsterven niets te maken heeft met sterven maar tranen ziet men niet onder water…

Schril gillen de sirenen: Schril gillen de sirenen. Onzeker gaan de mensen Ter Music-Hall; Onzeker staan de mensen In de zwarte zaal.…

Trees moest lachen en begreep wat Wendy zei, ze moest niet zo gillen als ze klaar komt.…

in stilte zwijg ik,in alle talen mijn tong gekluisterd in mijn mond woorden gillen in mijn hoofd maar spreken zal ik niet alleen mijn ogen zijn te lezen lees ze, voor mij, alsjeblieft en zie wat ik je wil zeggen want spreken mag ik niet…

Een hap naar adem, maar geen lucht om nog te gillen...…

Als ik kon schreeuwen Van woede en verdriet Maar het kan je niets schelen En ik kan het niet Als ik zou kunnen gillen Maar mijn keel zit dicht Al zou ik het willen Ik zie je lachende gezicht Ik kan je niet haten Je lieve ogen en je mond 'Je mag me niet verlaten!' Ik zou het zeggen als je me door de tranen verstond…

Een stadion vol mensen bezwijkend de explosie verijdelen kon niet meer tot ver in de omtrek deden oren zeer het gillen was vanuit de hel lijkend Getuigen keken geschokt naar elkaar bij de aanslag op die gevoelige snaar…

't Is om te gillen! Zo wordt straks die Poëet des Vaderlands Een heuse Laureaat des Wantoestands…

Omdat het kind geen levensteken gaf Kreeg het een aantal tikken voor de billen Waarop het goddank luid begon te gillen, Maar daarvoor kreeg de baker later straf, Dit omdat elke tik van nu af geldt Als vorm van strafbaar huiselijk geweld.…

De vlegel van het dorp was op pad met een dodelijk rietje in zijn hand Op zoek naar een kikker of een pad tussen het hoge riet aan de waterkant Het slachtoffer zette het op een gillen, de dader vulde zijn longen met lucht. En met een rietje tussen de kikkerbillen slaakte de kikker z’n laatste zucht.…

Ik zou willen roepen, schreeuwen, gillen Ik hou van je maar ik voel me leeg, zo leeg van binnen. Mijn handen beven, een krop in mijn keel Ik heb je nodig zin om me neer te leggen. ‘k Sluit mijn ogen, mijn gedachten rusten op tafel. Mijn hand wil niet meer, niet meer bewegen weigert, weigert te spreken.…

Slaat z'n spullen kort en klein en staat in de tuin te gillen zouden er instanties zijn die helpen kunnen en willen.…

Zacht zitten zweten warme billen doezel zus foezel zo Hier niet gillen wees beleefd boven tafel met die handen vuig en vunzig Macht geeft kracht Wij zijn de goden De Meesters van het Universum Ik heb de wereld in mijn hand -dit tere vogeltje dat beeft Zal ik knijpen als ik durf? Zal ik knijpen als het moet?…

wat ik zou willen is tegen je gillen schreeuwen je muren omver dijken breken om commentaar los te weken de stilte is wurgend kilte nabij mijn bloed lijkt bevroren waarom gebeurt dit met mij initiatief is verloren spanning is weg geduld slechts een fractie van vroegere actie waarom wacht ik op jou…

Het cirkelen van gieren, Het lachen van de kraai, Het krijsen van geslachte dieren, Het hese gillen van de gaai. Hij zegt mij: koester deze cel, Houd van de glazen wanden, Zij beschermen u van een aardse hel, Hier in kwelling branden.…

Je ogen gillen wanneer ik de koffers pak en van je afgewend zeg ik verslagen het is over...uit genoeg wat rest blijft zonder klagen na jouw ontstelde blik iets luider jij legt àlles bij mij neer het voelt zo overladen echt...…

' ik heb geen schaamte voor mijn billen maar ik denk dat ze zit te gillen van het lachen na mijn vertrek 'billen met een hondebek'…

Gedachten stromen zonder rem wie ik ben wat ik wil stil Woorden zonder reden noch doel geluidloos gaan zij hun gang ik wil het stoppen en verstoppen het benauwd en maakt mij bang Ik wil krijsen gillen het razende bloed in mijn donder stillen Ik wil zoveel maar ben gebonden met handen en voeten aan gedachten het verwachten…

Toen ik de deur opende hoorde ik een vrouw gillen. Ik dacht krijg nou een dikke, die herrie is hier in huis. Mijn hart bonsde in mijn keel en ik liep zachtjes de trap op en keek door een kier in de slaapkamer. Wat ik toen zag is met geen pen te beschrijven. Die vent van mij lag zwaar te wippen op mijn jonge gescheiden buurvrouw.…

De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen.…

Ben ik nu verdrietig Of ben ik erg boos Dat je zomaar onverwachts Een ander boven mij verkoos Ik weet eigenlijk zeker Dat ik niet verdrietig ben Het is een ontembare woede Alsof ik mezelf niet ken Ik ben nijdig en kan wel gillen Machteloos van top tot teen Ik wil er niet meer over praten Ik kom er echt wel overheen Liegen kan ik…

Cellilutes aan mijn billen niet aan denken Want dan ga ik gillen mijn lelijke neus.... Ach ik heb geen andere keus. Mijn borsten gaan iets hangen. Er zijn nu goede bh's om die op te vangen. Voor de spiegel staan... deugt voor niets Want dan mankeert er altijd iets Ik bekijk mezelf met grote ogen, en denk dan.....…

Ik vraag je naam Je bent zo bang Je kijkt me aan Je zwijgt al zo lang Je gezicht is van hout Ik voel je beven Je wangen zijn uitgehouwd Je bent het wenen Je lijf is zo moe Je wacht op het gillen Ik kom naar je toe Je lippen gaan trillen Je handen zijn koud Je laat een traan Je ogen zo oud Ik raak je aan Je noemt je naam Uitgeblust…

als geluidloos denken te horen was dan stormde de herrie naar buiten als een horde wilde paarden over de open weide als mijn hart luidop spreken kon dan deden je oren nu pijn want het zou gillen en tieren om zoveel ongeloof maar zoals gewoonlijk blijf je onbewogen in bewuste onwetendheid al is het dan uit zelfbescherming ondertussen…