Alle inzendingen over graaf verkrachter

In het Kasteel Santa Maria op de Manlaan 11-13 in Varsenare heeft graaf Victor van Strydonck zijn vrienden op bezoek. Dat zijn baron Octave du Chasteler van het Kasteel Forreyst in Sint-Andries en baron Robrecht van Waefelghem van het Kasteel Tudor in Sint-Andries. Zij vormen een driespan als het over de vrouwen uit hun milieu gaat.…

Odai en Koesai zijn in een vuurgevecht -de oudste zonen van Saddam Hoessein verkrachters, moordenaars uit de woestijn- door Amerikaanse troepen omgelegd. Nu de vader nog, maar déze wrede blagen kunnen het Iraakse volk niet meer belagen.…

mijn stal was drie-hoog achter, ik kreeg het kind van een verkrachter geen stro en beest want zo geboren worden is geen feest ze waren met z'n achten er was toen geen bij nachte de hotels waren te duur ze pakten mij, ik kwam weer bij tegen een binnenplaatsmuur de koningen van verre hun sterren moest ik tellen maar die van Bethlehem…

Dan mag zo'n imam in Duitsland vrouwen met nakende antilopes verwarren...maar verkrachters voor leeuwen aan zien? Het zijn nog altijd de leeuwinnen, de vróuwtjes die jagen en prooien omsingelen. Zeg dan gewoon helemaal niets, met je ape commentaar.…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitgepraat.…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

Je ziet in de geschiedenis allerlei experimenten om het kwaad uit te bannen en dat lukt gewoon niet. Het kwaad zit dus in de mens zelf. Ook de communisten bleken uiteindelijk corrupt en mensonterend bezig te zijn.…

Natuurlijk er zijn ook verkrachters, maar die zijn zeldzaam. Met tact zijn de kinderen het vlug vergeten. Wat wil ik nu met mijn betoog? Gewoon dat alles in de juiste verhouding wordt gezien. Maak niet van elke pedofiel een lustmoordenaar. Nog niet zo lang geleden werden homofielen verketterd. Nu mogen zij trouwen en kinderen adopteren.…

iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken de zandhoop van een vers gedolven graf…

Ik wist dat mijn galopperende hart nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen zoals ik weet dat deze vers het graf is van een doodgeboren en verzwegen liefde, het graf in het graf...…

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu…

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer…

Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen?…

Waarom ben ik gekomen ben ik naar je toe gegaan terwijl je voor altijd ligt te dromen bleek je lichtje nog steeds aan 'k heb de dood op schoot genomen haar gekoesterd en gewiegd vliegensvlug was zij verdwenen zie hoe schone schijn bedriegt links van mij zat 'n vlinder met de kleuren oranje zwart mooi te pronken als geen ander draag…

Soms kom ik even bij je staan huilen kan er ongestoord rijen stenen rijen benen Soms kan ik niet bij je vandaan heb je me misschien gehoord? rijen mensen rijen wensen Soms kan ik je nog niet laten gaan zoveel ongedaan en onverwoord rijen namen rijen samen?…

Breek, o mens, uw sluimer af, Dank aan ’t graf! Leer u-zelve recht beschouwen: ’t Leven weet geen stand te houen, Maar ’t ontsnelt ons in zijn draf. Haast genaakt u ’t ogenblik Dat u aller schepslen schrik, In een blinde hoek verscholen, Aangestapt op wollen zolen, Onzacht toeroept: Hier ben ik!…

De nacht ervoor was dag geworden en het vroege licht tikte op de schemermorgen als lepels in de glazen als messen op de borden we hezen vlag en wimpel vrij en zonder zorgen onwetend van het open graf dat God ons al ras liet delven. Slechts achttien zomers telde hij pas.…

Hier zinkt ze op het aardrijk - Gevoelt zich nog eenmaal, En troetelt het graf - Haar lippen verbleekten, Hare ogen verstijfden, En 't roosje brak af.…

Schuif op naar 't graf: uw huis moet leeg. Een nieuwe bewoner staat ervoor. Hij is nu jong en gij zijt veeg*. Zijn voet volgt in uw spoor. Benijd hem niets: de tijd is kort. Een ander volgt alweer zijn stem.…

De zon daalt over je graf Stralen schijnen geruisloos Ik kniel voorzichtig neer Mijn tranen lijken eindeloos Ik laat mij los in verdriet Samen wilde ik met jou zijn De dood ging tussen ons in staan Wat overbleef was die enorme pijn De zon schijnt over je naam Het voelt alsof je even bij mij bent Je handen..je lach..je stem Lieverd jij…

Vergeten, nee maar wanneer mijn graf kouder wordt zal er dan iemand komen? Kom maar dame, hier lig ik dan. Aleen en vergeten.…

als het omhullend hout langzaam zakt en de gedachten ver reiken voel ik de onoverbrugbare afstand zo dichtbij ook al raak ik, naast mij, jou en jou het is slechts een zwevend daar zijn een speelfilm zonder titel flitsend zonder beeld als het zand de holle klank bezingt en de echo in de gegraven diepte stervend verzinkt…

Ze zullen schrijven op m´n graf: ´Hier ligt de jonkman die alle mooie meissies liefhad!´ ------------------------------------------------------- uit het dichtwerk van Eduard Douwes Dekker (1820-1887)…

Verse graven hier en daar, onbegersde moldebuilen, ziet men uit het kerkhof puilen, dit onzalig ziektejaar! Kinders, sprakeloos, gekist; ouders, al te vroeg gaan slapen, wonden die in 't herte gapen... deerlijk om herdenken is 't! Ach, hoe broos, hoe onbestand, onbewaarbaar is het leven, dat gij, Here, ons…