Alle inzendingen over haai

Een haai, die passagiers had opgegeten, vertoonde kuren, want de haai was high. Het was al gauw, dat wij de oorzaak wisten: een speedboat was het - vol met drugstoeristen.…

vast wel weet zeuren muggen graag in koor Zodat buurman na uren meppen de zware strijd alsnog verloor Het zwembad was ook al bekend bij het plantsoen om de hoek Dus toen kreeg arme buurman dertig eenden op bezoek Er werd gebeld en wie daar stond dat laat zich nu wel raden Alle kinderen uit de buurt wilden pootjebaden En hoe die haai…

hai koe, zegt de stier man, jij verveelt mij stierlijk koeioneert zij hem high koe snuift zich naar hoger sferen en zweeft weg geen vee meer maar fee de heikoe slaat de eerste paal voor melkfabriek Kaatje Honderddrie de hijkoe twijfelt hevig aan zijn/haar geslacht geen klote aan zo haaikoe ruikt overal biefstuk en kan zichzelf wel…

Als Beatrix een vis zou zijn, dan was zij een haai.…

Haaien; de mooiste dieren die ik ken, in de oceanen om ons heen. Wij zij immer nietig in vergelijking met hen, Als zo een krachtig dier is er geeneen. Deze "Jumping Jacks" met hun opgejaagde prooi, Dat is het helemaal; dat maakt de haai zo mooi!…

is aan al haar mooiheid is wel wat mis ze ervaart het geluk van ieder ander als fijner, mooier en ook interessanter ik zal vast beginnen haar uit te zwaaien want echt, zij gaat naar de haaien…

Jaloezie volgt als een loodvisje de haai der liefde.…

Jaloezie volgt als een loodsvisje de haai der liefde.…

Het is sharkweekend weer, En man wat gaan die haaien toch tekeer. Wat een prachtige dieren toch, Ik was dan ook meteen verkocht. Ik was nog jong en sharkweek bestond helemaal nog niet, U begrijpt wel dat ik er nu dus dubbel van geniet. Deze krachtige grote dieren , zo volledig onbegrepen..…

In een omgekeerde wereld groeien bomen aan de blaadjes, laten honden baasjes uit, voeden kinderen ouders op, jagen zeerobben op haaien, gaat het volk Jan Peter naaien...…

Amerika komt dolgraag binnenwaaien In and’re landen, dan zijn er raketten Die heel precies hun doel weten te pletten Zo’n land gaat dan in no time naar de haaien Maar thuis wat water en wat voedsel droppen Dat kan niet één van al die knappe koppen…

Sommige, meestal jonge haaien, zijn zonder gevaar te aaien, net als goudvissen, siervissen en kooikarpers, alleen als ze zich groter wanen dan ze zijn (hoewel? de misleidende acteurs!) slaan ze ineens dodelijk toe. Een waarschuwende definitie aangaande grootheidswaanzin bij roofdieren.…

Bij Queensland zwom ik in een fraaie baai waarvan de slechte naam mij onbekend was, ’t was minder prettig dan ik wel gewend was want ook al lijken al die baaien fraai, ‘k had moeten weten hoe de baaien heten waar in ’t verleden vaker haaien beten.…

ik ben beperkt door omringend grauw een blauw dat zich niet meet dat zich de tijd die mij omhult ontneemt mijn schaduwen verdrongen voor ijle wezens uit haar buik langzaamaan slokt zij me op mijn honger ongestild knaagt zich een weg door oog en denken men vreest voor mij ik vrees voor hen een vluchten…

een zee vol rivieren en kanalen je dampt weer leeg vol levendige verhalen je transpireert je knalt weer neer zo doe je het steeds weer De haaien die je bevaren zullen niet betalen De uil die schuil gaat voor je hemelvloed maar je kunt het niet laten om steeds weer poëzie te praten…

Het wordt groen op het gezicht Met slinkse bewegingen Van een haai al zoekend Zwemt taxi stromen mee en tegen Van rechts komt de olifant Al blazend van vermoeidheid De hoek om gekropen En hij stopte bij de halte…

Het kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin Daarachter ligt een verlaten haven altijd dieper naar de bron toe In de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere diepte Een wemeling van plankton en anemonen Haaien…

kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin daar ligt de verlaten haven altijd dieper naar de bron toe in de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere diepte een wemeling van plankton en anemonen haaien die…

Zoals de zwaardvis gasten verbouwt de dolfijn sierlijk zijn draai vindt de walvis hemels schoon spuit de haai vaak zijn tanden oppoetst de inktvis zee steeds blauw fleurt de schildpad stromingen besurft de vis net veel ziet blijken mens oerouders opgestaan vanuit het diepste diepe der oceanen nóg zolang we het niet helemaal verpesten…

Spinnenangst ze wordt er alleen maar groter door vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken met mensenetende witte haaien en over het wroeten in aarde of ik verlies me in een erbarmelijke vertaling…

Dus gun mijn inhoud een kans, het koraal, de riffen, de vissen, haaien, zeemeerminnen zeemeermannen en zeemeerminkinderen, want het mag natuurlijk niet voorkomen dat er nooit geen kleintjes meer bijkomen! Toch?…

In een opwelling van creativiteit Boetseer ik een realiteit Een duister, donker continent Waar iedereen me als een god erkent Drijvend op een heet lavaspoor Zwemmend tussen scholen witte haaien Rennend tussen horden tijgers Scherpe zee-egels aaiend Een zwart land, zonder zon, zonder maan Een land zonder vreugde, zonder vrede Geen hoop, veel…

voelden zich verbijsterd het is geen vogelpest maar slechts de rest die overblijft als schone schijn al jaren aangepleisterd de bolle wangen vallen in en groeven tekenen verval dat was er altijd al werd even niet geteisterd pluimen waren niet echt in de kont geschoten van hen die vissen wilden zij werden stuk voor stuk door haaien…

ik voel me drijven in een oceaan van handen kerels en wijven die met hun vingers wijzen dreigen en graaien strelen en me aaien om me zo te paaien tussen zon en de haaien spiegel ik het water vlak probeer niet te verzuipen in mijn natte pak ze zoeken in mijn geest zijn overal geweest het rood van wonden littekens zijn nagelaten…

voor een weekje luieren wil zij wel in zee en dobberen in zonoverstroomde baaien kliploos opvarend in de mediterranee doch bruinbakkende beelden blijken té fraaie ploffend, aan de wind, de ingewanden draaien plat op ‘t achterdek gedwongen golft zij mee in stilte bidt zij de Mistral naar de haaien op: ”nog zo’n zeilreis?”…

Slapende mensen op tv Lachende mensen op de radio Dansende mensen op straat Zingende mensen in huis Honden die praten Katten die tapdansen Computers die niet crashen Weekenden die niet voorbijgaan Foto's die niet vervagen Liefdes die niet worden verbroken Haaien die groenten eten Leeuwen die knuffelen Vredelievende mensen in Amerika…

zijn stervende moeder legde hem als eitje tussen de omspoelde kiezelstenen zijn stervende vader wolkte leven in hem in een ultieme stoot hij had geluk, als eerste voelde hij zich als een vis in het sneller stromende water daarna ging het stroomafwaarts bergafwaarts, velen volgden hem naar de haaien hij had geluk, keerde als eerste…

Ze wilden gewoon een stukje zwemmen tussen de haaien. Ze hadden hun duikpakken al aan, maar werden ontdekt voordat ze te water gingen. Het bericht werd hier en daar gepubliceerd als een wat onbezonnen, maar in ieder geval opvallend voorval. Andere media spraken van een bizarre en brutale daad.…

gevederde vriend de ochtend staat niet meer fluitend op met leeuwerikken het gloren rekt zich zwijgend uit over zwartgeblakerde regels leeg is leeg gevuld met kringelende opstijgende rook bevolkt de lucht wranger alleen met het oranjerood een neervallende avondzon er leeft een vraag waarom dragen boeren blauwe kielen zwemmen er haaien…

Een hongerige haai had het op hen voorzien. Het roofzuchtige dier slaagde er niet in om een schar of schelvis te bemachtigen. Maar wel lag de hazelnoot tussen zijn tong en onderkaak. De haai zwom verder om naar andere prooidieren te speuren. Hij bewoog zijn tong een beetje. "Wat voel ik in mijn bek?" dacht de haai.…