Alle inzendingen over hagel

Verwoestende hagel, sloeg hard tegen het jaargetijde in. Mijn tuin met de glimlachende scheutjes, verdronken in de modder. Bladeren van struiken, doorpriemt met gaten. Het ijsballenspel vernietigde alles wat het tegen kwam. De aarde sleepte zich tot aan de afvoer, om daar zijn verstoppend werk uit te voeren.…

Als stenen sloeg de hagel overal in en om je heen. Het was meer dan dat, meer een koude douche, het was een priemende aanslag telkens als je de hagel op je huid voelde. De dreiging van een bliksem die je zou kunnen raken. Je kon je bijna voorstellen hoe het midden in een vuurgevecht moest zijn.…

drijfjacht vol hagel ontsnappen onmogelijk dieren in het nauw…

Ik zal je beschermen tegen wind en hagel. Tegen al het weer, warm of koud, zal ik kenbaar maken, dat ik van jou hou!…

Ook hagel zal gaan vallen, Soms zo groot als pingpongballen. Soms zo groot dat het schade geeft, Aan huizen ver over zee, Brengt de hagel niks goeds mee, Voor ieder die daar leeft. En zo bla bla bla ik nog even verder, Over schaapjes en een herder.…

regen is niet hard genoeg de hagel nacht en dag schuint langs het venster dat ik niet sluit maar open laat mijn vogeltje dat schuilt doorwaak de duisternis met koude pootjes…

de hemel is wat overstuur men rekent op pijp met stelen op jan hagel uit de ton zeven meter zonder zicht men krijgt het wit voor ogen jasses ben nog straal bezopen heb vrijvrij voor een glijpartij…

Daar waar de zon ooit scheen dansen regen en hagel nu op klanken van de donder bijgevallen door de bliksem. Lopend in de open velden met angst in de ogen en waar schuilen onder bomen nu geen optie is.…

Je hangt zo ongrijpbaar zonder kabels aan de lucht onmogelijk te verstenen soms hagel je op hoofden maar meestal zweef je voetloos voorbij, groter dan de aarde; had ik honderd vorken, ik kreeg geen gat gemaakt had ik duizend handen, ik kreeg je niet gekneed…

Oorverdovend gekletter Slippende auto’s Gillende kinderen Krakende bomen vechten Tegen wind en hagel Ben blij dat ik binnen ben Angstaanjagende donder Verblindende lichtflits Krijsende katten Een regen van vuur Slaat in door de schoorsteen Ik wou dat ik buiten was…

Hagel, sneeuw of harde regen voor mij is het enkel een zegen. Iedereen binnen, ik lekker buiten regendruppels, hoor mij eens fluiten! val maar neer en maak mij nat het kan me niets, het kan me wat!…

En alles wat mooi is, is alles wat waar is, hoe neerslachtig wordt dan de regen, de neerslag, de hagel het gesprek met de buren over het weder en zelfs de mooiste meid van 't gezelschap.…

Bezuinigingen keer op keer: De armoe slaat als hagel neer. De oogst van honderd jaren strijd Zijn wij straks allemaal weer kwijt. Hoe ging dat strijdlied ook alweer…!? ------------------------------------------------------------- (Eerder o.a. geplaatst in Weekblad Spijkenisse 2 juni 2004)…

Een heel klein beetje lente komt langzaam aangetreden, met storm en regen, hagel en soms nog even sneeuw, maar onweerstaanbaar breekt door- heen de zwarte aarde het jonge groen dat heel voorzichtig alles groet,...ons ook opnieuw heel blij doet leven.…

tot snijdend hagel…

Storm in mijn benen Door jouw aanwezigheid Ze schudden en trillen Stil staat de tijd Orkaan in mijn aderen Bloed blaast door mijn hart Vuur aan mijn vingers dat jou met warmte wast Vrij vlammen met me Regen op mijn ribben Hagel op mijn borst Vrij vlammen met me In de tornado Houdt mij vast…

ik ben een strenge vorst als een striemende hagel scherpe kantjes op een harde schaal leef gehard met graniet voorkomen wacht gewoon tot ik compleet verstaal van dag tot dag gisteren verliep met de wijzers voorbij verleden vergeelt toch, soms, misschien bij wijze van is er de roestige drang naar zalf die breuken heelt…

Regen en hagel zullen mijn aarde bewerken. Sneeuw zal haar bedekken. Stormen zullen over godsakker jagen bloemen meenemend van hier naar daar. Maar, blijf waaien wind blijf waaien door mijn struiken het moet mooi zijn waar ik lig.…

er schuifelt een wolf door de stad dicht langs de huizen, laat door de straten voorbij Blokker en C&A waar de rolluiken zijn neergelaten een wolf vanachter de heuvels uit een Pools woud snuffelt nu door de Nieuwstraat langs slagerij van Hout ik vind het niet zo vreemd dat heb je met een koudegolf daar krijg je sneeuw en hagel van en af…

De pijn in geest, ziel en lichaam is uit mij geweken; zij is gevlucht, zoals de vogels uit de boomgaard vluchten voor het onvoorziene schot hagel van de schutter of zoals de schuwe reeën op hol slaan voor het geweer van de jager....…

ik hoef je niet te raken in samen verenigen we staten en maken zo de wereld vrij in je lach schijnt steeds de zon en als ik hagel of weer donder regenboog jij alles om in je slankevingerhand voel ik me veilig kan ik doen en laten wat ik wil jouw liefde is me heilig als jij je koppie op mijn schouder legt en…

Ik slurp met een dooimiddel de kou weg verslik me bijna gebrand en verlangend de lente ontstijg ik mezelf Door wolkenflarden zweef ik tussen ijskristalen wachtend tot de wind hen raakt en ze als hagel kletteren Hoedt u voor dit ijzige geweld span het scherm tijdig tot de zon zich weer laat blikken en langzaam de fles leeg raakt…

ik lees de wind die stormt in de regen die vlaagt met hagel als ondeugend kind ik wil stilte zien in dwarrelende sneeuw zachte vlokken die mij rust geven misschien ik ben haar moe in eeuwigdurend langs gaan wil weer vertrouwde lucht de veranderingen langzaam laat me mezelf nu zijn bedaar, ga liggen en rust uit je wispelturigheid…

We zijn zo nietig als de chocolade hagel. Het wijst alle kanten op. We hebben tenslotte allen een andere weg te gaan. Van dichtbij bekeken, zien we er allemaal net even anders uit. En toch - op de boterham gezien - zijn we allemaal met elkaar verbonden. Vormen we samen een geheel. Ik mijmer.…

ik neem je in de onweersluchten je cumulust zo torenhoog laat zelfs de snelle zwaluw vluchten angst scheert langs de regenboog je dondert stemmig lage tonen bliksemt de problemen weg de lentebui zal niets verschonen en hagel hoort niet wat ik zeg in het tikken op je vinger krijgt mijn zon de goede kleur je bent nog maar een beginner…

Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen onder 'n witte deken bedolven ons herfstig gevoel…

ik raap de nog groene druiven door hagel gevallen op het mos ontrukt aan stramme ranken nog eer zij bloeiden lieten zij de schepper los ik waak bij een stervende mus te pletter gevlogen tegen beton een ongewenste dodelijke kus door een opgebouwde dode muur die van natuurlijk mededogen niet weten kon zo…

Aarde rust vredig Begroet vol verlangen in Cyclische schoonheid Dauw en Eikels, een Flits licht op als een Gier de hemel splijt Hagel korrelt neer Illustreert het Jaargetijde Krachtig Lucht drukt zich Majestueus uit in een Najaarsstorm Onweer Plenst wolken leeg Regen kletst gestadig in de Schemering Tintelingen brengen Uitdrukkelijke…

Ze zetten zich klaar om wind te blazen, of onder elkaar te kletteren als glazen, zo- dat wij hagel krijgen. Als toemaatje een helse donderslag met een flitsende pijl, zelfs bij klare dag.…

Kou die koel en kil zijn vinger wijst waardoor uit hagel, sneeuw en ijs ontstaan bevroren schilderijen…