Alle inzendingen over hoekje

Soms wil ik met jou in een hoekje verdwijnen Alleen wij beiden, met een glaasje wijn.…

Verplicht een spiegel tegen het gevaar! Maar enkel Brussel mag de regels geven... Dat kostte hier twee kinderen het leven en dertig mensenlevens in een jaar. Als de EG daar overheen wil stappen zal ik ze graag de dode hoek in trappen.…

Het gevaar dat in een klein hoekje zit is er ook zo eentje, in geen enkel klein hoekje zit gevaar maar men heeft het spreekwoord omarmd en dus: zit gevaar in een klein hoekje en eigenlijk is dat ook zo, als je ziet waar men tegenwoordig klakkeloos mee omgaat, in huis ( nee niet dat kleine hoekje ) maar ook buitenshuis!…

Discriminatie zit in een klein broekje...…

Oh ik weet het, geen enkel nieuwsbulletin komt voorbij zonder dat er auto-ongelukken in voorkomen, talloze ongelukken waarbij mensen het leven laten en gewoon doodenge dingen dus. Dan is het afgelopen week de beurt aan m’n eigen kind die huilend opbelt en zegt: ik ben aangereden! De politie staat er, een ambulance eveneens en ze wordt nagekeken, mag…

een kluizenaar met opgetrokken knieën in een hoekje van de wereld waar niemand zijn knieën strekken zal in het ergste geval wordt er geklopt wordt verzocht op te staan en door te gaan een kluizenaar zonder toekomst in een hoekje van de wereld waar ieder mens van zeggen kon gedoemd te mislukken al voor hij begon want je kunt wel…

ik zie blokkendozen om me heen het grijs beton is hier en daar nog afgedekt met rood en gele steen het groen is kunst geplant op zand en aarde van het godvergeten puin dat doo de nieuwe generaties is vermalen om weer tuin te zijn waar is mijn hoekje in de zon waar planten groeien die niets weten en door mensen en commercie…

De telefoon gaat. Juul. Mijn vrouw. Dat ik thuis moet blijven en dat haar rijschoollerares met haar man mijn vrouw naar huis brengen. En dat we daarna samen naar de dokter gaan. Dat ze van het paard is gevallen. Dat ze nog uitzoekt, waarheen ze moet gaan. Dat ik wat eten voor haar mee moet nemen. Ik smeer een paar boterhammen en even later staat…

Ja hoor vaderlanders, ik heb het weer voor mekaar. De uil van Minerva vliegt weer. Kijk ze eens allemaal over elkaar heen rollebollen. Al dat linksige ietsige plebs. Je hoeft je dus alleen maar te verschuilen achter de denkbeelden van een omstreden rabiaat conservatieve literator en je kunt schaamteloos je eigen vergezichten schetsen onder het mom…

aahaa zei ik heel stil in een hoekje mysterieus einde…

Als een ongeluk in een klein hoekje huist, dan moet geluk toch eenvoudig te vinden zijn ?!…

Een slecht geschreven column zit in een klein hoekje, een slecht gelezen column in een grote bocht en een niet begrepen column vliegt er zo maar uit.…

niet rustig teruggetrokken in een donker hoekje maar ook niet vrolijk of blij geen liefde en geen pijn?…

Je hebt mij laten sterven, In een donker hoekje, van verdriet. Daar waar niemand het horen kan, Daar waar niemand het ooit ziet. Je wist wel wat je deed, Maar het deerde jou toch niet?…

raak je me aan al was je nooit nabij je stal toch wel een hoekje in t grote hart van mij…

Ik probeer je over te halen om te wachten, In een hoekje van mijn gedachten. Maar je bent een invasie. Je zit in de lucht. Bij elke beweging, Kom ik je weer tegen.…

Oninteressant In een hoekje geschoven Vergeten voor even Soms mag ik te voorschijn Mag ik even klaar staan Ervoor zorgen dat de verveling verbannen wordt Toch zou het eens fijn zijn Als er eventjes zomaar gedacht werd aan mij…

Ga ik vanaf vandaag het hoekje om, Dan heb ik op mijn vouwfiets vrije doorgang, Want wanneer ik van rechts kom, heb ik voorrang. Dus kijk maar uit als ik de weg op kom: Ik ben van plan om steeds rechtsaf te slaan En dat natuurlijk tergend langzaamaan.…

Op 't hoekje van de Hooigracht En van de Nieuwe Rijn, Daar zwoer hij, dat hij zijn leven lang Mijn boezemvriend zou zijn. En halverwege tussen De Vink en de Haagsche Schouw, Daar brak hij, zes weken later zowat, De eed van vriendentrouw.…

Ik zie gordijnen zuchten onder het genot van een kopje warmte blazend van genoegen spint de kat zijn dromen in een hoekje van de kamer geurt koffie schaduwt de lamp vrede over een heerlijk luie stoel waarin ik…

Dat het podium kraakte ik mijn chanson zong jij van concentratie gebogen me aankeek uit een hoekje van je ogen impromptu dat je maakte Dat blijft als ochtendgloren duisternis van de nacht en de regen samen onder een paraplu De zachtheid van de paardenharen strijkstok over de snaren…

Ik start de auto en sla het hoekje om. De jaren gaan voorbij.…

Stil, in een hoekje gedreven. Onzeker, misschien ook verlegen. Ik denk aan hoe het was en hoe het worden gaat. Elke seconde, elke stap, elke maat. Stap na stap kom ik verder Het gaat bijna vanzelf. Stap na stap ben ik gelukkiger en dichter bij mezelf.…

Ik ben lucht voor mijn vader in een hoekje getrapt en vergeten.... Ik ben niks ik ben niemand en nergens toe in staat dan te janken in m'n slaap.... Zie mij kijk maar goed van voor naar achter ik spring in het rond.... Maar daaronder koud en kil warmte ken ik niet want ik ben de lucht die ik adem niet waard…

Alles kan ik verdragen, het verdorren van bonen, stervende bloemen, het hoekje aardappelen, kan ik met droge ogen zien rooien, daar ben ik werkelijk hard in. Maar jonge sla in september, net geplant, slap nog, in vochtige bedjes, nee.…

Het is een lange weg maar als zij haar kunnen bewandelen kan ik 't ook maar niet voorbij het water daar ligt het einde van de wereld de wereld is rond een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen er is leven op mars - absurd Waarheid zit in een klein hoekje en 't is een lange reis en dan op 't einde linksaf.…

in een bewaakt hoekje van mijn hart komen ze ooit weer tot leven? of word ik bitter, door het leven verhard…

jouw woorden in de mijne op het hoekje van het blad waaraan ik schrijf gemurmel en gekir ik dek ze toe met stilte en geduld gejengel strekt mijn armen uit maar keert me om en sluit de deur ik ben er niet ik hoor ze niet ik zie ze niet ik wil ze niet ze krijsen het nu uit getergd neem ik ze dan maar op omzichtig tussen…

Ik heb momenten van intens verdriet kruip in een hoekje waar niemand mij ziet. Ik heb momenten van heel groot geluk en dan kan er echt niks meer stuk. Ik heb zo die momenten zoals iedereen ze heeft en verdriet en geluk op eigen manier beleefd.…

Dit was het punt waarop ik het hoekje moest verlaten, op weg naar mijn matras. Maar we gingen niet naar mijn matras, alles gebeurde in het hoekje. Nu voelde ik me in dat hoekje net zo vies als in de rest van deze kamer. Terwijl zijn handen over mijn borsten gleden dacht ik terug aan hoe het was toen ik hier voor het eerst kwam……