Alle inzendingen over jeugdjar

De silhouetten van langgerekte aken tekenen zich af in het zwarte water van de Piushaven. Een enkele visser heeft de zondagsrust opgezocht en staart over het kalme en vlakke water terwijl hij een beetje filosofeert en mediteert boven zijn hengel..... Sneeuwwitte meeuwen fladderen krijsend, met voorwereldlijk aandoende vleugels, rond een kunstwerk…

Zo vergaat het ook mij, hoewel dat weinig zegt, omdat ik het levensgevoel van mijn jeugdjaren in feite steeds heb behouden en mijn volwassenheid en ouder worden als een soort komedie heb ervaren.…

Mijn vriendin aanvaardde mijn overwicht en gedachten en later, veel later toen ik haar nog eens heb ontmoet, kon ik me met recht afvragen of zij weleens terugdacht aan onze jeugdjaren en de ondanks alles toch wel merkwaardige voorstellen die uitgingen van haar vriendinnetje.....…

De huizen in de omtrek, die ik beschouw vanuit mijn hooggelegen venster, lijken als geknipt uit een bouwplaat uit mijn verre, haast vergeten jeugdjaren, als opgebouwd uit de Lego-steentjes die Sinterklaas eens bracht. Daar huizen het geluk en het leed in al hun oneindig verschillende verschijningsvormen, uitgevaardigd door een Onbekende...…

....en zo rusten mijn ogen vaak op het merkwaardige maar zo mooie en architectonisch zo geslaagde gebouw dat enkele jaren geleden verrees aan de overkant van de snelweg die mijn woning flankeert en daarnaast zie ik de onschuldige kinderen met hun skeltertjes en stepjes op een smalle geasfalteerde strook met schijnbaar willekeurige bewegingen rondrijden…

Het is welhaast vanzelfsprekend dat in Tilburg voor de studenten in de omgeving van de campus heel wat tot stand is gekomen dat voorziet in hun behoeften. Grote witte letters geven aan dat zich ergens achter de solide stenen vesting van de muren de sportzaal bevindt waar ik veertig jaar geleden bokkensprongen maakte in het gezelschap van mijn medestudenten…

Iedereen kende iedereen in onze kleine wereld, in ons kleine universum en daar beleefde ik mijn stormachtige, onvergetelijke jeugdjaren...…

Hij kan niet meer janken of kermen kreeg voor altijd eelt op zijn ziel dat was om zichzelf te beschermen z'n jeugdjaren waren niet al te stabiel. Nu hij op middelbare leeftijd zit lijkt hij gevoelloos, star en stug beziet het leven tè zwart-wit ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…

Als schrijver vraag je je vaak af, wat is er gebeurd in het verleden, in die bruisende jeugdjaren.…

Onbekend blijft mij altijd hoe in zijn zozeer gemankeerde brein de verlangens tollen en rondcirkelen naar de geliefde zus, naar de enige die hem bleef, naar de zozeer vertrouwde zus die sinds vroege jeugdjaren aan zijn zijde liep.....…

Deze bebouwing fascineerde me al tijdens mijn jeugdjaren en maakte veel indruk op mij. Daar was het vreemd gevormde hoog oprijzende bouwwerk, opgetrokken uit lichtgele steen dat mij onbekende doeleinden diende en dat moeiteloos had kunnen figureren in een horrorfilm.…

(voor Geneviève Alison Jane Moyet (18 juni 1961)) Je bent geboren in Billericay, Essex, Engeland. Je hebt een Franse vader en een Engelse moeder. Je bent opgegroeid in de stad Basildon, waar je naar de Markhams Chase Junior School ging. Op je zestiende ging je van school af en je werkte een periode in een winkel. Daarna studeerde je twee jaar voor…

In die langvervlogen jaren van mijn vroegste jeugd moet mijn pop iets gemankeerd hebben, zodat ik met mama naar de "poppendokter" zou gaan die gevestigd was aan het Korvelplein. Het was een lange weg vanuit zuidelijke gedeelten van onze stad, helemaal naar Korvel, en tot mijn verrassing trof ik in de winkel vele kleine, naakte popjes aan die ik buitengewoon…

En zo herinner ik me de kamer; de kamer van mijn vroegste jaren; in het midden de tafel met het bonte, wollen, gedessineerde kleed (eens stond daarop een ranke, glazen vaas; de lange stelen van de bloemen werden voor mijn ogen vervormd door het glas). Er was het bankstel met goudkleurige bekleding en tegen de wand stond eveneens een tafel geschoven…

Daar bezochten we, de ouders en de zusjes, in onze jeugdjaren onze wilde, ongezeglijke, onrustige broer die thuis niet te handhaven was. Foto's uit die verre jaren getuigen nog van onze bezoeken.…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden. En als de onderwijzeres, die zij eens…

Door nacht en ontij, gekleed in een dunne, zelfgemaakte jurk van dunne, doorzichtige stof was ik er eens naar toe gefietst onder bescherming van degene die mijn jeugdjaren begeleid heeft als de onzichtbare, onbetrouwbare en hoe dan ook onwerkelijke en onbekende Voorzienigheid. Het eindexamenfeest zou plaatsvinden in de witte villa.…

Mijn zachte, nog altijd donkerblonde en nog florissante haar dat mij sierde, placht Degene die mijn stormachtige en turbulente jeugdjaren heeft begeleid, die naast mij stond als niemand anders en die mij heeft beschermd en heeft liefgehad, een "keizerskroon" te noemen.…

De kinderen spelen hun dartele en onschuldige spel in de zonneschijn die hun jeugdjaren overspoelt en begeleidt. Het leven ligt nog geheel en al vóór hen. Nog zijn zij zich geheel en al onbewust van haar turbulentie en finesses, van haar stormvlagen en kalme sereniteit, van haar rijke groene valleien en onherbergzame rotspartijen.....…

De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen doos die de cornflakes bevatte…

Het was in de tijd van onze, door armoede getekende, jeugdjaren toen we zo weinig bezaten maar toen ik een grote voorliefde koesterde voor de kleine, felrode plastic vormpjes die, als we ze vulden met gips, leuke beeldjes zouden opleveren van een indiaantje en een eekhoorn.…

Ze hadden het dier de naam ¨Fendel¨ toebedeeld, mogelijk ontleend aan een magische vertelling waarvan ze eens kennis genomen hadden in verre, haast vergeten jeugdjaren. Fendel was allerminst een hellehond, maar een lieflijk en vriendelijk dier met zwarte, glanzende vacht dat ons kwispelend en opgetogen tegemoet kwam.…

In mijn stormachtige jeugdjaren vormde het voor mij het toneel van een dramatische vlucht. Vijftig jaar na dato heerst daar nog altijd een idylle. In een uithoek, afgeschermd en afgezonderd van alle onheil, haat en geweld, woont nog mijn enig overgebleven tante, zesennegentig jaar nu, in alle rust en vrede.…

Al op mijn terugreis zag ik in de nevelige en schimmige verte de beide ranke, zwarte torens van de Abdij van Koningshoeven, eveneens zozeer dierbaar en altijd herinnerend aan mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren als ik achterop de fiets van vader daarlangs kwam op weg naar Oisterwijk waar het befaamde bosgebied ons verwelkomde.…

....En zo staat me nog het een en ander bij uit verre, schemerige jeugdjaren dat zich echter slechts in vage, schimmige, onduidelijke contouren aan mijn bewustzijn manifesteert. Het speelgoed waarmee we speelden, de spannende jeugdboeken uit de schoolbibliotheek die we lazen.…

Al in vroege jeugdjaren fietste ik aan je voorbij, achterop de fiets bij mijn goede, onvergetelijke ouders en huiverde ik om de gekruisigde, om de Christusfiguur aan het kruis, daar in die bocht, die we passeerden, opgesteld. En je gotische torens verhieven zich, verheffen zich nog, zullen zich verheffen totdat ik het niet meer na kan vertellen.…

Dat ik mij strompelend voortbeweeg en wankelend op mijn oude aftandse benen mijn evenwicht tracht te bewaren, schijnt het mededogen op te roepen waarvoor ik nauwelijks dankbaar ben, want de voortrazende tijd heeft mij overrompeld en zich voortgespoed terwijl mijn stralende jeugdjaren nog zo dichtbij schijnen als de dag van gisteren.....…

Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van de luchtvaart Vliegveld Seppe zag ik weer en opnieuw trok het schouwspel…

We zouden later ook het gotische bouwwerk dat in jeugdjaren al zozeer tot mijn verbeelding had gesproken, gaan bezichtigen. Hoog rees de monumentale gevel voor onze ogen op en binnen overweldigde de gotische ornamentiek ons; de hoge pilaren, uitmondend in de bogen, al de parafernalia, de heiligenbeelden, het feeërieke altaar.…

Hij voerde de zus, die in trouwe saamhorigheid aan de zijde van de andere zus had gewandeld gedurende de door onschuld getekende jeugdjaren, die als de ijlende wind voorbij gevlogen waren, mee in het huwelijk.…