Alle inzendingen over kakelen

hier wordt gedanst hier wordt gesjanst maar wel naar eigen regels hier duldt men geen vlegels die knuppelen in het hoenderhok dan gooit men de deur dicht kippen vluchten in tomen naar hun stok voor vreemde vogels nog niet gezwicht een ei leggen wil nog niet zeggen dat je kan broeden kakelend wil men hier verhoeden doch deze snoeshaan…

Eenden leggen hun eieren in stilte, kippen kakelen daarbij als gekken. Het gevolg? De hele wereld eet kippe-eieren.…

Niet kakelen maar eieren leggen.…

Wyandottes of Barnevelders, het maakt niet uit, ze kakelen en kakelen, kippig als ze zijn vertrouwen ze op de haan, maar die staat er iets teveel boven. En hij laat zijn sporen ongenaakbaar na, in onbeholpen ren...........…

Er is een drietal zangverenigingen om kakel-, kers- en ovenvers te zingen.…

een losbol met een snoetje veel vrouwelijk talent een kakelend kaketoetje met aardig Gents accent van niets naar vice-premier en straks ook centerfold de beeldmedia doet mee ze is nochtans niet blond ...…

En tja…., wat moet je nou nog met een kaalgeplukte kakelende kip zonder kop die d’r ei niet kwijt kan? Vanmiddag hebben wij Isabelle in gepaste aandacht haar laatste eer op smaakvolle wijze bewezen.…

De slagen der stomheid zien te verslaan door kakelend op mijn handen te staan. ----------------------------------- Uit: 'Aan het werk', 1981.…

opgehokt kakelende kippen stem die stokt paddenstoel met stippen een raakvlak ken ik niet mijn kader is geen kwetsbaarheid ik soleer naar verdriet toch is zijdezacht mijn hart gerafeld glee na glee verkaveld uitgepuzzeld bedacht in stukken uiteen gevallen, kant noch wal raken mijn momenten verstrooid verval ik in fragmenten…

Ik hang er toch geen Tijd aan: ’t Is een klein buiten-werk, een bij-werk, zeg ik 't best, Van beter bezigheid; ’t is kakelen op ’t nest. Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven Een deuntje uit de borst bij ’t schaven of bij ’t weven?…

wuivende wind zoemzindert traag trillend de tropische trance terug meeuwen miauwen als kirrende kauwen bevlogen hun vloeiende vlucht bijen die brommen met fris gesis en slurpen de bloeiende blommen kakelend kwakende kikkers bekijven, beklijven, als bronstige schapen bulderend donderen de bolders rotsig ribbelend bergaf…

Stilzwijgend tikken de kiemen als eitandjes tegen de aardschaal Verblindend is het licht als het donker eindelijk wijkt Dagen worden aaneengeregen met dons en mos en twijgen Bevend zweeft de nevel over heide, weide, wouden Blatend, kakelend, kwetterend wollig, mollig, melkgelik Bruisend breekt het beekje De elver schiet schichtig…

De Meeuwen Wij zitten op de schoorsteen, hoog op de praatstoel zitten wij te kakelen als oude wijven, heksen. Wij snavelen elkaar geschiedenissen na: weet je nog van toen de dood en toen de dood en van de kathedraal die nooit werd afgebouwd?…

In rood opvliegend stof de kleur van hun lippen zijn het kakelend witte kippen pikkend uit een römertopf. Poreus gesmoorde verhalen waar geen greintje vet aan zit Laat mijn gedachten dwalen, besef dat ik meer heb dan dit.…

Verbrokkeld stukje cake gestold tasje koffie vervallen herinneringen accessoires bij hun vals kakelend gebit Herhaaldelijk opscheppen over andermans prestaties roddelen over ’n vergeten verleden ’t vult maag, dag en oor Hun schaduw flakkert venijnig wanneer de achterklap over de jeugd van tegenwoordig komt bovendrijven Bang om jong…

Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…

Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…

hoor ze kakelen hun oude vetes weer oprakelen ze snavelen macht krabben aan normen pronken met pracht een glimpje bloot roert diep in de schoot kwijlt al bij voorbaat hormonen ze eisen hun deel van het genetisch geluk willen een vrouwelijk stuk ze kraaien plezier als haar lach hen iets geeft zijn bezig met eigen vertier zij…

maar die reageerden niet zo blij Een schande is het sprak Catharine Het is grof riep kipje Wies Want een pauw zonder zijn kleuren vind ik alleen maar vies Zo kakelden alle kippen naarstig door elkaar Maar de ongekleurde pauw die keek er enkel naar Hij dacht al zou ik voor die kippen mijn kleuren aan gaan doen dan nog zouden ze kakelen…

Aan inzet en motivatie geen gebrek bij de twee politici tijdens de steeds minder interessante persconferenties over Corona. Ook Tweede Kamer debatten over Corona beleid lijken steeds vaker een zekere moedeloosheid uit te stralen. Niettemin petje af voor de betrokkenheid van bewindslieden. Aan zijlijnen is het immers simpel kritiek te leveren. Ga er…

In bed, fris, kirrend en kakelend, heet en speels. Oprechte dank, lieve, schattige hartendief Ik bemin je meer dan ooit en heb je zo lief. Vol medelijden zal ik die juf echt nooit vergeten... Van " Turks Fruit "... had zij geen kaas gegeten.…

Ik zie niks meer terug waarvoor men stond, een politiek kippenhok stuift rond, kakelend op weg naar een deel van de buit. Dertig zilverlingen..... Ik voel me verkocht.…

Op straat kakelen kasseien en kabbelen uitgeput tussen de voegen weg. Het mocht niet baten. De stralen zijn gebroken en zonlicht in haar gat gebeten. Die koketteren nu andere oorden tegemoet. De hoop op vederlicht comfort daalt neer. Langzaam grabbelt de weg er onderdoor.…

ballen waterpistolen toeristen waar de naam kortom vredig is: Etretat Maar voorbij baai en bakens promenade casino voorbij ook het laatste hotel met het waarschuwingsbord interdit au public waar geen vlieger meer opgaat vliegeniers niet meer landen (Coli et Nungesser) waar de stroom sterk is en meeuwen als oude vissers akelig kakelend…

blauwe hemel staat vol uitdijende strepen vliegtuigen lawaaien ongezien mijlen per uur past die verspilling eigenlijk wel in de natuur of moet deze als uitzondering worden begrepen Het wijde land aan beide zijden van de rijksweg geurt van pas gemaaid gras kleurt schapengrijs is die koe BSE-besmet of gewoon niet goed wijs de neurotisch kakelende…

stierengevechten vallen hierbij in het niet hij fluit een corner.. slokkie bier wat een lol hikkend zoeken voetbierlovers naar het zich in de hal gesitueerde lonkende toilet tweede boom links, binnen is nog bezet alle geurvlaggen worden buiten uitgezet krolse tranen rollen van dameswangen verlangend dat hij straks nuchter de tv uitzet na-kakelen…

Hun kakelende stemmen achter de gesloten deur drongen tot mij door terwijl ik wachtte op de gang, voorzien van thee en lectuur en met uitzicht op de desolate achterbuurt, op de ramen en schuurtjes die geen schoonheidsprijs verdienen.…

Als wij 's avonds aan de koffie zitten horen wij haar nog kakelen tot haar uiteindelijke welbekende "Gorádze!!!" de aanvang van een nieuwe nacht inluidt.…

Tussen het geklingel van de glazen op de onderliggende verdieping klinkt het kakelende gelach van Van Putten van Cosmetica. Daarna een roffel op een bureau en de luide stem van souschef de Vries. ’Laatste rondje dames en heren. Zo kan het wel weer. Het is wel weer mooi geweest….’…

De hanen kakelen, de kippen kraaien. De muizen brullen, de tijgers piepen. Dan strekt de aap zijn rug en bloed voedt zijn brein, de kwab die hij koestert, als een smaragd in een gewelfde kist van kalk. Het brein bloeit. Nu zwelt het eerste woord in zijn strot, zijn stem kraakt, nog wat onwennig. Sindsdien noemt de aap zich mens.…