Alle inzendingen over kanaal

Gerimpeld water in de kanaalgeul. Een vlies van pollen, rotte bladeren De wijnfles dobbert langs de kademuur. Dol ben ik op het stille water, de diepte die je vermoedt de plons als je een kassei over de reling gooit. Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen een minuut de adem ophouden en dan drogen in de hoogtezon. Een bries sluipt…

Het is daar een hele menigte van ganzen bij het kanaal. De witte, gevederde lichamen krioelen door elkaar heen. Nu, in de zomer, liggen ze ook vaak lui te zonnebaden of poedelen ze in het zwarte water. Ze houden de wacht bij de ophaalbrug en schijnen het naar hun zin te hebben op de grassige oevers die ze met tientallen bevolken.…

strak gelijnd loopt de weg langs het kanaal een brug verbindt zwart water met beide oevers strak gelijnd loopt de weg langs het kanaal hij daar zij hier…

Bij Ziggo viel, soms op kanaal 14 en vaak op kanaal 13, volop te genieten van topsport: zonder aanstellerij, zonder gedoe, zonder onnodig oponthoud, zonder torenhoge salarissen (alleen wel met nogal overbodig nagepraat...).…

Met taal als kanaal raak ik mijn spinsels kwijt...…

het kanaal bij de witte brug vaders favoriete stekkie daar ving hij walvissen voor Madurodam…

verdwijnt in de golven vertederde goden veranderen beiden in prachtige ijsvogels zeven dagen per jaar baart de zee rust gelegenheid voor het paar een nest te bouwen het zijn de dagen van Alcyone ik loop langs het kanaal de noordwesterstorm drukt me naar de waterkant ik verlies het evenwicht…

Ik had een doos met jonge poesjes totaal zeven in getal Daarmee zat ik aan het kanaal en ook nog eens aan lagerwal Dit was waarschijnlijk ook de reden van mijn lage laffe daad Want we lagen bijna in de goot en stonden bijna al op straat Stil zat ik aan de vaart te staren naar een oude jutezak En naar zeven forse stenen ik voelde mij niet…

Hij deed een zweefsprong over Het Kanaal En landde veilig aan de overkant. Toen hij daar eenmaal veilig was geland Vroeg hem een plaatselijke illegaal: “Hoe kwam je op dit lumineuze plan?” Hij zei: “Omdat ik niet zwemmen kan.”…

Droom vergezicht, kanaal vol beelden, kleurrijk verbonden, zo dichtbij het hart Spelen in licht, plotseling ontwaakt, binding geschonden, het leven van start…

Weer een kanaal dat zich geheid Vanwege naam en logo onderscheidt…

Het heden met een verleden Een toekomstbeeld zonder kanalen Een auteur zo belezen Bladerend door hoofdstukken zonder te verdwalen Het levensverhaal niet ingebonden Alleen het voorwoord en slot geschreven De rust gevonden Hopend dat iemand het gaat lezen…

Ik sta op de oever van het kanaal Wie merkt mijn kwaal? Ik gooi scherven in het water. Als ik later verhaal dat ik aan het water stond blijkt mijn mond verstomd. Alleen stukjes glas spuw ik in 't rond.…

De leider van de vrije wereld sprak zich op zijn eigen kanaal uit over het vervolg van de oorlog die hij illegaal en onaangekondigd tegen Iran is begonnen. We kunnen trots zijn op deze heldhaftige vredestichter: zo rationeel, waardig en respectvol weet hij zich uit te drukken.…

Zomaar een stem, een zin vol van woorden, een mens nooit gezien en toch hier en nu, water dat vloeit, kanaal tussen boorden, hoe kan ik herkennen, hoe zie ik u? Ik weet van dit leven dat veel is verborgen, maar wil hoopvol groeten het licht in de morgen.…

Het doel van deze ontmoeting is te bepalen wie van de beide geliefden de overlever is, wie de kalme geest; wie doortrokken is van rampen, wie het kanaal van vergeving, wie de aanklager is, de architect van de schuld.…

Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal, Flikkeren, fel, hupp'lende zonnestippen, Soms plotselinge lisch met gouden slippen, Soms gouden pijlkruid, plots'ling vertikaal: Magisch onzichtbaar zijn ze, als ze overwippen Van top naar rimpeltop; een enk'le maal Zie je, als een slangetje, een rankende straal, Glinst'rend en glad, tussen twee…

Daarom moet nu een compleet nieuw kanaal worden gegraven om het plantje heen. Het maken van nieuwe plannen en tekeningen en het graafwerk gaan ruim honderdduizend euro kosten, aldus Smid.…

Met een honderdjarige boot hebben we het kabbelende, zwarte water van het Wilhelminakanaal bevaren, bijna tot aan de "Beekse Bergen", begeleid door een jonge, charismatische vrouw die in een elegante pose op de voorsteven handig en kunstig het vaartuig manoeuvreerde en die niet schroomde tekst en uitleg te geven over het eveneens honderdjarige kanaal…

Een buffer tussen twee werelden verbrokkelt en verdwijnt in het kanaal, dat oeverloos voortkabbelt. Het asfalt scheurt, verzakt en dreigt te volgen. De weg beseft de juistheid van zijn naam en geeft gehoor.…

Hij kapt de bossen, wint de mineralen, ontgint het land, bouwt dammen, graaft kanalen en denkt: ik zet de Aarde naar mijn hand. Maar zie, zíj schokt en zaait verderfenis en toont hoe klein de mens in feite is.…

De oude vrouw loodst mij langs kanalen waar ik anders ingevallen zou zijn of zij niets is zekerder dan onze gezamelijke tred in deze richting Misschien is de weg een rol en de rol een weg? Misschien kunnen wij nooit fout lopen, zolang zij voorop loopt en ik erachteraan.…

Je ziet zo'n polder denken aan het grijzig-groen beweeg van wilgentwijgen, het snelle rijgen van signalen langs het riet, de simpele overdracht van sloten op kanalen, het vastleggen van breedbeeld luchten in de weke delen van een plas en aan het bedachtzame omspelen van getande dijken. ----------------------------------------------…

een zee vol rivieren en kanalen je dampt weer leeg vol levendige verhalen je transpireert je knalt weer neer zo doe je het steeds weer De haaien die je bevaren zullen niet betalen De uil die schuil gaat voor je hemelvloed maar je kunt het niet laten om steeds weer poëzie te praten…

een kanaal om door te varen, sluizen om door te sluizen. de meeuw spuugt nog enkele graatjes uit, in de ramen weerspiegelt zich het kanaalwater. achter de ramen de boerenzoon met kleine rode oogjes.…

de drilboor dreunt door heraanleg van het wortel kanaal langs glazuren kusten en speeksel stranden ik heb een afklikbrein als mijn zeurend lijf met slepende voeten achter mij aan bengelt wandel ik weg neem enkel ogen mee reis met genoeg lef om de achterkant van de maan te zien en vertel het niemand ik heb mijn mond niet bij…

jouw ogen zag ik niet jouw adem hoorde ik niet de dag eindigde zonder jouw lippen te raken geen maan of ster in de nacht allerwegen de beklemmende stilte om mij heen elk zuchtje van de wind veranderde het ritme van mijn hart als de ontvanger van de Satelliet mijn gedachten op jou gericht elk kanaal aftastend naar beelden…

Het allerliefst met jou in wuivend gras en drinken, zittend op jouw jas uit de fles witte Zuidafrikaan die in jouw tas was die wonderwel perfect op temperatuur was Lang turen over het kanaal ver langs de brug en luisteren wat de bomen ruisen en zwijgend verder fietsen, want geluk moet je niet hardop noemen De rest nippen we thuis, in…

Met taal als kanaal, kan men zijn spinsels kwijt. Maar moet er dan zo nodig een beste zijn door strijd? ------------------------------------------------------------ note:In dit mini-sonnet uit ik mijn mening over de zogenaamde dichtwedstrijden, ook wel poetryslams genoemd.…

Naar een ander kanaal van meer weer hetzelfde. Maar we hebben het toch goed?…