Alle inzendingen over kersenbloesem

Een milde regen daalt op de kersenbloesem tere bloemblaadjes maken een kleine buiging om hun last te verlichten.…

De kersenbloesems in hemelse boomgaarden die nooit grond raken.…

en het tuinhek kraakt het kraakt tevreden alsof hij wist dat ik jou onder kersenbloesems of over pasgewassen kleren niet meer liefhad ik schrijf hennacirkels op je perkamenten huid blaas de zandkorrels van jouw wimpers toen zuchtte je diep en schoof de gele vlinderring om mijn vinger…

...hier zoen ik je in lentebed en paardebloemen gele ogen bemin ik je in zachtheid van deze warme ster laat mijn leven in jouw handen draaien en mijn hart touwtje springen om je navel ...hier zoen ik je in geruis en sappen van ontwakende aarde als kersenbloesems die menuet dansen laat mijn ziel in jouw glimlach draaien, blootsvoets twee…

Heel even leek de zomer te vervluchtigen In haar ogen en mijn hart Luttele seconden een eeuwigheid Werkelijk en Ondraaglijk Bittere herinneringen zweefden als kersenbloesem uit de met bloed doordrenkte hemel... ... en de zon ging onder...…

Je kon het met trappen bereiken en het lag helemaal vrij, half verscholen tussen bomen met naar wat ik dacht kersenbloesem. Enthousiast pakten we onze bagage en liepen de trappen op om even later het interieur te kunnen bekijken. “Wat een bofferd is ze met zo een broer”; bedacht ik me.…

Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, dan noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver vroeg zich af of de bloesemboom die zij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving fraaier maakte of de lelijkheid van alles benadrukte. Even later wandelde ik over de heide. Nul kans op een kersenbloesem boom.…

Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver van het stukje vroeg zich af of de bloesemboom die hij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving mooier maakte of juist de lelijkheid van alles benadrukte. Even later wandelde ik over de heide. Geen kersenbloesem hier, misschien een krentenboom.…

Je hebt diverse tatoeages, o.a. de K van Kurt op je buik en kersenbloesems op je borsten en armen. In een interview zei je, dat je jezelf schuldig voelt over de zelfdoding van Kurt, omdat je wist, dat het mis met hem ging en je niet naar hulpinstanties hebt gebeld.…

Hij had er zijn studententijd doorgebracht, in de stad die bekend stond om zijn roze bloesem, of het er nu sneeuwde of dat de aarde er roodbruin gekleurd was, de kersenbloesem verbleef er maandenlang. ‘Ik ben een verwaaide geest, lieve Trawant, wonend in een karkas, bestaand uit honderd botten en negen openingen.…