Alle inzendingen over ketting

haar ogen zo zwart als kool kijken mij aan brandend op mijn lijf mijn handen knellen van het nylon koord in de verte hoor ik het knallen van de zweep en het rammelen van de kettingen ik wacht volledig machteloos op wat komen gaat alle tijd om mijn zonden te overdenken…

De vrijheid van de slaven valt aan de lengte van hun ketting af te meten.…

Zoveel schakels op een rij vormen samen een ketting de ene schakel die nog ontbreekt daar ben je naar op zoek Een mooi leven heb je wel maar toch mis je nog wat de sluiting van de ketting welke misschien leidt tot iets Erg bewust ben je niet op zoek maar je wilt zo graag delen de sluiting dichtklikken de ketting compleet maken Maar…

Een ketting zoveel schakels zoveel parels Zoveel ! Waarom ? Niet vragen accepteren niet ontleden Geen verleden Parels tellen oneindig veel Vormen één ketting een geheel !…

', denkt Firmin, 'Ik moet en ik zal die ketting voor de Kerk in handen krijgen!'. Het gesprek duurt tot laat in de avond. Wanneer Edeline met haar rug naar Firmin staat, grijpt hij zijn kans en zegt hij: 'Wacht even, het slotje zit niet goed vast!'. Hij maakt het slotje juist los en hij rent met de gestolen ketting naar de gang.…

Hij gaat voor de A Heritage in Bloom ketting en hij is niet van plan om zonder die ketting het kasteel te verlaten. Hij komt heel ver en juist wanneer hij de ketting wil grijpen, gaat het alarm af en springen alle lichten aan.…

zien schijnen verlang naar de duisternis van de nacht In de geborgenheid van het donker hoef ik niet meer dapper te zijn mag er heimwee zijn naar onze liefde kan ik even toegeven aan de intense pijn Jouw gezicht zie ik steeds weer voor me tranen van gemis stromen over mijn wangen heel diep in mij vormen ze tezamen een lange, loodzware ketting…

we legden ketens parallel gebonden als we waren de jouwe blonken fel mijn kettingen in paren een nieuwe wereld maken het vermijden van de pijn om anderen te raken schakelde voorzichtig zijn in woord en beeld ontsnapten zo de dagen liefde werd in kus gemaild wachten was niet te verdragen we droomden kleur schermden warmte af en met…

als een aureool glinstert tussen ijsbergen een ketting van goud…

Ze is van bloemen en planten haar rok, haar tas, haar ketting, deinen met de wind ze is een koninklijke tuin die loopt op losse wortels.…

Als een ketting geketend aan jouw lichaam de rots in de branding, de eeuwig liefde zou ik willen zijn, voor jou Maar helaas Ben ik een plaktatoeage, die na een dag vergaat Ben ik je lievelingskroeg die je na een paar uur verlaat…

Ik heb er al een heleboel en maak er maar een ketting van. Die zorgt dan voor de aandrijving van de molen van het leven. Ik ben best wel benieuwd wat die mij nog gaat geven.....…

Mijn gedachten, woorden en mijn daden saam, wil ik toetsen want,ze liggen als een ketting, om mijn naam.…

jou was en de ketting die ons bindt…

Wat ik niet meer aanraak is wat ik met woorden verander in de ketting en de ring die je draagt en weer leidt naar het verhaal waar we woorden verzamelen en het einde steeds weer laten verdwijnen in een stilte die ons altijd dapper maakt…

Het was een ketting met de naam van het meisje. Ze fietste terug naar het huis van het meisje en belde aan maar er was niemand thuis. Ze deed de ketting in de brievenbus en fietste terug naar school. Die avond belde de Juf naar haar moeder. Het meisje was ontvoerd. Ze werd wakker in een kleine ruimte met nog 4 andere kinderen.…

Spookachtige kettingen klonken hem vast aan dat stevige paaltje. Het was intussen stikdonkere nacht geworden. "Ik wil naar huis!" riep Jacob hardop. Hij wrong zijn lichaam in bochten, rukte uit alle macht aan de kettingen. Maar de kettingen van het geestenrijk waren onverbiddelijk, sterker nog dan de kettingen van de mensenwereld.…

eens droomde ik van jou een stralende lach een blik vol vreugde en geluk je was als een parel in een oester vol mysteries maar iedere keer ik dichterbij kwam klapte je dicht toen zag ik hoe iemand je meenam en je aan een ketting hing mijn parel het was een droom en toch ben ik je kwijt mijn lief…

Het tijdig afsluiten voor het verkeer van autowegen onder dichte mist dient ernstig overwogen te worden om grote kettingbotsingen te voorkomen.…

Met de restanten van de ketting hak je in op de muur, wordt het gat steeds groter, tot de muur wegvalt. Je bent vrij. Je wilt naar buiten stappen. Er is geen aarde. Alleen lucht. Je zweeft. Je gevangenis hangt aan een ketting, minstens 50 meter boven de grond. Wat doe je? Je springt. Je vliegt verder. Geen camera's.…

Toen de ketting klaar was deed ik die om haar hals en verwachtte een klein kusje.…

schaduwen, beelden, kettingen van muren naderen rondom je heen verstikt door vretende assen die kwellend in je dringen ze werpen schuimgevoel neer, druiperig en wurgend je geraakt er niet meer uit je wordt kleiner en kleiner en dan dan verdwijn je verslonden in je pijn maar nu, nu zijn ze aan't spinnen betuigd door eigen macht…

Een warm hees geluid streelt mijn oorschelp klanken maken zwoele zinnen zacht Zalig het gevoel loos de woorden schat sieraad van hechte emotie De parels geknoopt tot een ketting van verlangen Als snoer een juweel maar geen sluiting maakt dromen waar geklikt gedicht ...…

Zie de nacht stil in de keuken rusten op stenen tegels in halve maan verlicht die zijdeachtig glanzen Een ketting breekt, glazen kralen vallen Zie ze gaan, glijdend van het koord raken ze de grond en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied mooier dan een woord ooit klinken zal.…

Ze zit daar, zo maar, zonder opgaaf van reden en ze rijgt een ketting van de bloemen van Eden. Ingelijst geeft zij de lente een thuis. De zon schijnt, bloemen bloeien, de warmte gloeit, deze prent staat als een huis.…

Er zijn zo van die dingen een vogel in de hand het zingen van een zeilend kind het trillen van een lamp in kale huizen waar we sterven zullen een hond die aan een ketting rukt. We dromen zand in onze ogen. ------------------------------- uit: 'Krassen in de was', 2001.…

belletje ik waak niet meer ik slaap op tenen sluip ik uit mijn bed over zacht groen mos tussen ruisende bomen op zoek naar het lieflijke geluid steeds dichterbij gloeit een magisch licht stralend en helder beter in zicht tot ik voor de spiegel sta verbaasd kijk naar het beeld het laat mij zien, mijn zelf met het belletje aan mijn ketting…

Neeltje denkt even na, pakt een ketting met een steentje eraan tussen haar vingers en laat de ketting met het steentje naar beneden vlak boven de tafel hangen. ‘Dit noemen wij pendelen’, zegt de doodgemoedereerd alsof ze het heeft over een fietslamp die verwisseld moet worden. ‘Ik stel een vraag en dan gaat de pendel draaien’, gaat ze verder.…

De ketting ingevet, moeiteloos trappend op pedalen die mij mijn taske vullen, niet groter dan dat, ik heb niet meer. Herkent u dit, altijd eerst tegen de wind in fietsen, daarna is het zo gemakkelijk om terug te komen.…

Het zou mogelijk moeten zijn het 400 meter lange containerschip, dat het Suezkanaal heeft geblokkeerd, aan de ketting te leggen en van a tot z te onderzoeken op welke spullen het rijke Westen voor weinig geld laat maken in China.…