Alle inzendingen over knipoog

woord voor woord fluister ik de wereld dicht tot een gulden boek in zoete winterslaap waar herinnering het leven prijst en licht zich spiegelt in een fotolijst flitsen beelden door de tijd doorheen pareltjes van wazigheid baar ik lettertjes W O R D E N nu vonkjes eeuwigheid…

Zaken doen zonder te adverteren is als knipogen naar een meisje in het donker: alleeen jij weet wat je doet.…

Een knipoog alleen voor mij ? Een knipoog, die álles zei ! Ik raakte verward, Voelde me even héél apart Het maakte iets los in mij Ik keek nog stiekem 'n keer Daar was die knipoog weer ! Of was het een lichte tik En deed ik voor niets "slik" Maar nee, hoor je oog deed het weer !…

Verzadigd in het licht zijn sterren hees gezongen, spelend met de woorden - ik hou van jou – Een knipoog naar de maan, een dans verwonderd om jouw bestaan.…

Donker gat met blauwe randen ik kan alleen nog spartelen in deze oceaan; hulpeloos gemaakt door de warmte van de beweging voel ik mij opgeworpen op golven van verlegenheid, neergegleden in dalen van genegenheid…

ja, ik ben nu ook een hartenkreet, zo makkelijk gaat dat, je zet wat woorden achter elkaar in de juiste volgorde en, taadaa, molefiets wordt gelezen.. helaas heeft een duitsche meinheer mij ontmaskerd, gek genoeg doet mij dat heel veel pleizier, excuses voor het ouderwetsche jargon, ik vind dat gewoon erg leuk.. mijn naam is overigens taaltechnisch…

fel zonlicht verblindt het uitzicht op de toekomst de hemel knipoogt…

hoe de tijd aan me knaagt wordt zichtbaar als ik in de spiegel kijk zie gelukkig nog de knipoog van een tijdloos kind…

verfomfaaid zoekt een fragiele putter mistroostig het onvolgroeide bladerdek de mezen maken misbaar tractoren grommen onzichtbaar in de zwarte buik van de boerderij waar op het achtererf de mest overduidelijk aanwezig is tien scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt…

Buiten mist. Het ratelen van de wielen verhult alle geluid hierbinnen. Ik kan niets meer horen. Blikken ontwijken me, naamborden ontglippen me. Op goed geluk moet ik er straks uit. Het is er weer, dit stollen, na langdurig het hoofd te hoog te hebben gedragen. In mijn bagage, mijn dagboek, ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet…

In het land der zienden is knipoog koning.…

Geslepen managers moeten oppassen dat ze zichzelf niet in de vingers snijden.…

is ben spiegelloos van steen 120 tellen vind ik wat lang het is maar een spel Ik zie haar weifelend bang knipoog en krijg een lel…

als woorden knellen net als te kleine schoenen kan een glimlach of een knipoog zo mooi blootsvoets lopen…

En dan, heel droog, geef ik u een knipoog, dagpauwoog.…

de tippelzones zijn opgedoekt verkreukte spiegels weerkaatsen sanseveria’s ik knipoog naar een Belga meisje ze rookt nog steeds…

Het zou van mij mogen als de vonken er bij jou uitvlogen En als ze zijn neergebogen zal ik pogen met al mijn vermogen enigszins ingetogen naar je te knipogen zodat je zienderogen weer lacht…

============= =================== Ik had weer eens verloren en reed in de koude auto door de nacht op een lege snelweg. In november. In de regen. En de volgende dichtregels kwamen bij me op: - Altijd november, altijd regen. Altijd dit lege hart, altijd. - Het begin van het gedicht: "Het regent en het is november: weer keert het najaar…

Het zwijgen ligt voor goed opgebaard met gesloten ogen waarachter ik een laatste woord vermoed, een knipoog van de andere kant. Enkel door te kijken begint stilte een hartverscheurend lied.…

Twee paar bruine ogen en wat stekkerhaar Ik kijk je aan maar je wordt het niet gewaar 'Dromen zijn bedrog' maar op dit moment Sta ik te dromen dat je me kent En heel even, heel even denk ik ook dat het zo is Want, die knipoog, die was voor mij of heb ik het mis?…

de stam van de boom op de camping municipal in Bourg-en-Bresse oogt buitenaards wanneer ik hem met één "click" tracht te vereeuwigen geeft hij mij nog snel iets van een knipoog vergeefs zoek ik later naar het bewijs op de foto…

'Berend Botje ging uit varen Met zijn scheepje naar Zuidlaren. De weg was recht, de weg was krom, Nooit kwam Berend Botje weerom.' Er komen soms van die verhalen tot je Waar je maar liever geen geloof aan hecht En toch is de historie levensecht Van de mislukte zeeheld Berend Botje. Hij was een simpel iemand, naar men zegt, Of beter nog…

Een nachtvlinder vindt op mijn computer haar plaats het is weer zomer.…

Mijn rechteroog dreigt steeds meer te gaan zakken, zodat het lijkt alsof ik de hele dag gezellig loop te knipogen. Ik krijg op straat of in de trein menig knipoogje, eerst niet wetend waarom, totdat ik er achterkom waardoor! Als het buiten koud is, loop ik constant te tranen en loopt mijn neus dat het een lieve lust is.…

Waaraan hij, met een vette knipoog, toevoegde: ‘toen heb ik enkele minpunten over jou opgesomd, om haar inschattingsvermogen wat bij te stellen’. Een paar dagen geleden stond ‘mevrouw F.’, in volle glorie en ter hoogte van onze voordeur, te praten met een vriendin. Het kon niet missen: ‘En, meneer Buurmans, hoe staat het leven?’…

Maar dat zijn face-to-face-transacties, je drukt de hand van een zakenpartner, die met een knipoog repliceert. En je merkt dat hij je een stapel samengevouwen bankbiljetten heeft toegeschoven.…

Kijk óver je schouder met een knipoog. Vóóruit met een ópen blik, áchter je ligt 't verléden. Wat erná komt is 't heden, valt nog zóveel van te máken. Dus kóp óp nou, niet verzáken!…

Terwijl ze me grommend op het mos trekt zie ik nog nèt het knipogen van de boomkruinen.…

hij walst me in zijn boring uglyness naar zondoorstoofd koren de koekoek in de middag de geuren van mijn jeugd mijn tenen knipogen weerbarstig rouge we neuriën zacht: "how fragile we are - how fragile we are"…

De Deur Dicht een laatste lach een laatste knipoog Vaarwel afscheid voor een tijdje Dag tot Vlug De Deur Dicht mijn hart vol herinneringen Een traan dwarreld vloeit weg weg van de Deur De Deur Dicht…