Alle inzendingen over kras

Slepend gaan zijn passen over het zanderige pad de winterse schoonheid van het bos kan hem zelfs vandaag niet meer bekoren schouders iets opgetrokken het hoofd naar beneden beide handen in de zakken maar verstoken van warmte gaan zijn stappen trager en trager niemand die hem wijst op de kleurrijke paddenstoelen half verscholen achter…

(Kras reizen) “Fantastisch, Geweldig, Formidabel”. Hij doet kond En alle superlatieven rollen al brabbelend stromend uit zijn mond Ze zweven als vogels door de lucht “Superbe, Schitterend, Uniek”.…

Mijn verstand op nul, ogen in het duister, dwaal ik door de gangen van mijn bestaan. Nooit meer zou een scherpe punt mijn lichaam strelen. De schijn, het perfecte meisje van toen, keerde eventjes terug. Maar ineens, mijn gedachten zo helder, ogen staren naar mijn arm. Zelfs mijn fantasie liet mij in de steek.…

Het was, zo sprak een krasse vrouw in Drenthe Voor mij gewoon een soort van levenslot: Ooit win ik honderd euro uit de pot Want honderd euro vind ik best veel centen Maar dat het vijftigdúizend euro was Dat vind ik toch qua lot wat al te kras…

Ik zie de chaos in de lucht Alle sterren kris kras door elkaar Voor elkaar op de vlucht Terwijl ik ernaar staar Ik zie de chaos in onze relatie Alles kris kras door elkaar Tussen ons steeds die spatie Besef, terwijl ik naar de sterren staar.…

Liever een kras op de auto dan één op mijn ziel...!…

na kras…

Het krasse woord wordt net als veel mensen vermoord, het woord mag worden gehoord,wie moordt is echter gestoord!…

Ik maak van al de mensjes, die ik liefde, Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, - Bleek en beweegloos, als gebootst uit was, Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde; En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras Bij kras van letters, die geen sterfling las Dan ik, - vreemd doden-boekje…

Krasse taal bedwelmd wrange lippen woordenbrij verlicht grijze geest papier wacht ongeduldig vingeroefening beroerd de pen…

nu de spiegel me in de ogen kijkt en ik beschaamd mijn blik afwend om de stukjes naakt die mijn huid verhullen vervloek ik dit beeld tot bijgeloof en kras mezelf gelukkig…

Heel lichtjes waarbij alleen maar een kras zichtbaar is. Die handeling herhaalt ze nog een keer. Nu is de kras al wat dieper. Ze legt het mes weer weg en kijkt naar haar wekker. Deze geeft aan dat het tien over drie ’s nachts is. Ze zet haar nachtlampje uit, draait zich op haar rug en staart naar het plafond.…

Harry Mulisch en Jan Wolkers zijn daar krasse voorbeelden van.…

Toen Bob nog maar een sponsje was En Batman nog geen tafeltennisheld Toen had je, hebben ze me eens verteld Een tv-programma - eerlijk, scherp en kras Elk beestje deed zoals het was gebekt Pedagogisch echt schandalig incorrect…

Weet nog van de liefde Tranen geplengd in de goot Weet nog wat hem griefde Verdrongen wat hem verdroot Op leeftijd gekomen Waar resten slechts dromen Kras, bezopen Resterende vakjes open.…

Als krasse knar heb ik besloten dit lot niet te tarten, de bovenlaag blijft intact, de winst ligt in de verwachting. Ik gok op een gelijkspel.…

Zo weegt ze zelf, zegt zij (mij lijkt het kras) nog nét zo veel als toen ze twintig was.…

Gewoonlijk stopt men yoghurt in het glas, maar vice versa wordt het nogal kras.…

Waardoor ik ben gebroken: een overmoed die is opgestoken, wond werd weer die oude kras. Een splijting die me verwrong me vervreemdde en verdrong de man die ik feitelijk was.…

en in ‘Krasse Knarren’.…

Een knetterende tekening Die de doek kris-kras heeft gekranst.…

wanneer hij die de roman van de mensheid schrijft zijn kladblaadjes zal versnipperen hoe kris kras door elkaar zullen aarde en sterren neerdwarrelen hoe flakkerend zullen de elementen in vuur opgaan wanneer de inkt op is zal adem stokken alleen de leeuw rijst levend op uit geschreven bloed een bruid in zijn kielzog.…

Soms vliegen harde woorden kris kras over mij heen en beuken ze met vuisten op mijn hout generfde hoofd, vaak schoppen ze tegen mijn schenen die zo stijf zijn als een plank of gaan ze op me zitten bij gebrek aan een bank, maar wat er ook gebeurt ik sta garant voor evenwicht, behalve bij een verhuizing dan sjouwen ze me mee, omdat het…

straks sjouw ik met mijn koffer achter mij valt kras de deur in 't slot klokvast vlieg ik op witte wolken naar het zuiden de aarde begroet mij rood wil mij op zijn minst verleiden om te blijven in de netten onder de bomen groen en zwart smakken al olijven maar vooral de oogst van zoete druiven zal beklijven.…

Ben je niet meer zo kras. 100.. Draag je waarschijnlijk een houten jas!…

door mijn hoofd spookt de dag die niet bestaat ik kies en keer de kant geduwd door tijd en ruimte ik pak minuten in mijn tas mijn richting en wat kleren een beeltenis met een kras en strik mijn veters strak sla nog even om je heen zet me schrap en maak me los hou me vast en ga de reis die eindigt hier…

Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs sterven kris kras door elkaar geweven uit als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden door sarcastisch vrolijke merels en een laagopgeschoten hemellamp Ja dan kraakt een voetzool of vier over rillend loomgereanimeerde woudhuiden en kijkt men weer over de toppen van de duisternis maar vooral…

Kras raakte bevriend met de kelner, een Duitser uit het Rijngebied. De kelner had gehoord, dat de eigenaar het koffijhuis van de hand wilde doen. Dat bracht hem op een idee en zei tegen Kras: ''Doe de kleermakerij weg, koop dit koffijhuis.'' De zaak liep uitstekend, dus hij besloot zijn kans te wagen.…

Mist trommelt op de banden van geluid hees gefluister knaagt aan het behang Met mijn gemoed lijken de velden te smelten volkomen rust begeleidt het lijdzaam vergaan De kras van de kraai staat in mijn ziel geschreven de roep van de uil is waarnaar ik verlang De avondzeis slaat wreed mijn ogen neer stilte schuilt in tastend wit ik…

ik was één met rotsen en spelonken zocht naar een verborgen kras een tekening van hoe het vroeger was voelde je aanwezigzijn in steen, herinneringen schoten door me heen in ontzag voor kracht en opgeslagen macht tijd heeft hier niet stilgestaan is langsgegaan in tal van kleine levens die hun gevoel in kleur hebben…