Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Pijn

Het mes ligt stil in haar hand. Geen enkele twijfel glijdt over haar gezicht als ze de punt in haar arm zet en deze langzaam naar beneden haalt. Heel lichtjes waarbij alleen maar een kras zichtbaar is. Die handeling herhaalt ze nog een keer. Nu is de kras al wat dieper.
Ze legt het mes weer weg en kijkt naar haar wekker. Deze geeft aan dat het tien over drie ’s nachts is. Ze zet haar nachtlampje uit, draait zich op haar rug en staart naar het plafond.

Ze hoort geschreeuw, geruzie en mensen die met deuren slaan, knijpt haar ogen dicht en drukt haar handen op haar oren om het geluid te dempen. Zodra ze dit doet wordt het geluid alleen maar luider. Ze kreunt en wil dat het op houdt. Laat het ophouden!

Ze opent haar ogen en haalt haar handen van haar oren af. Haar hand gaat naar boven haar hoofd en ze klikt haar nachtlampje weer aan.
Ze kijkt naar de kras op haar arm en is woedend als ze ziet dat deze alweer bijna weg is. Ze knijpt met haar nagels in de palmen van haar hand. De pijn die door haar lichaam gaat maakt haar rustig en zorgt dat de chaos in haar hoofd wat minder wordt.

Langzaam vermindert ze het knijpen en kijkt tevreden in haar handpalmen. De afdrukken zijn diep en duidelijk zichtbaar.
Ze ziet het mes liggen op haar nachtkastje, stapt uit bed en bergt dit weer zorgvuldig op onder de losse plank in haar bed. Ze gaat weer terug in bed liggen, knipt haar nachtlampje uit en valt enkele minuten later in slaap.

Schrijver: Daniëlle Sijtsma, 4 jun. 2007


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

0,0 met 7 stemmen 755



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Natasja
Datum:
4 jul. 2007
Email:
ratelaartjehotmail.com
Oke.. Ik begrijp dat het onderwerp gevoelig voor je is..
Maar inderdaad. De emotie die je erin wilt leggen, die omschrijf je teveel door bezig te zijn met je handelingen.
Je gevoel is -je snijden-, maar hier wijd je vervolgens niet over uit.. OF tenminste, door middel van impressies om 'je daad' heen.
Jammer voor zo een stuk tekst als dit.

Het is overduidelijk dat je er wat in kwijt wilt, wat erg dicht bij je ligt. Probeer het dicht bij je te houden en geef het schrijven vooral niet op! Misschien kan het je eens helpen ontladen op de manier waarop je nu na het krassen naar je plafon staart.

Op naar een knipperend nachtlampje die je ook de teksten vertaalt die op je hart liggen!

Succes dame!
Naam:
Jake
Datum:
6 jun. 2007
ok, echt heel slecht verhaal.

geen goed woord voor over. taaltechnisch erg zwak en emotieloos etc.

zoek een andere hobby...ALSJEBLIEFT!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)