Alle inzendingen over kuil

Stap niet over je fouten heen, je dondert in je eigen kuil.…

Ik durf wel te beweren dat als je te veel kuilen (obstakels) voor anderen graaft (opwerpt), je de kans loopt het geheel niet meer te overzien en zelf in eentje valt of over een obstakel struikelt. En dat gaat zeer doen.…

"Krom recht" is de hoepel waarmee men door de gaten en de kuilen van de levensweg hotst.…

Hij pakte snel de spade weer op en ging als een tornado de kuil vullen met het zand dat rondom de kuil lag. Steeds sneller en sneller, steeds vlugger vulde de kuil zich met het zand dat hij er eerst uitgeschept had. Dicht moest het, nooit meer open die nachtmerrie.…

Het hol is afgebroken en er resteert de kuil, niet ver verwijdert van de hunebed waar mijn vriend en ik onze fietsen hebben neergezet, er is van daaruit geen zichtbaar spoor naar de kuil toe, de eerste keer moet je er per toeval op stuiten.…

Zij rust voorgoed in een zanderige kuil op het erf van de boerderij.…

Zijn wortels steken omhoog, gevat in stevige donkere aarde: een geweldige kluit boven een ronde kuil. Die grote zwarte schijf wordt opgesierd door allemaal gele en witte paddenstoeltjes. Dat er nog maar meer bij mogen komen! Dan zou die liggende boom op zijn wortelgrond, die het vergane bestaan beeldt, een wand vol opkomend, jong leven tonen.…

Vlak naast de bushalte van lijn zes aan de Spoorlaan waren die dag heren van een aannemingsbedrijf een kuil aan het graven en met merkwaardige, vibrerende instrumenten de donkerbruine aarde aan het bewerken. Besluitend tot een practical joke vroeg ik hen: "Bent u mijn graf al aan het graven?…

Kinderen groeven enthousiast kuilen met metalen blinkende schepjes en wandelaars flaneerden voorbij over de boulevard. Petieterige figuurtjes bewogen in de verte op de uitgestrekte vlakte die de zee begrenst.…

Beetje in paniek zocht hij zijn kuil tussen de ‘gewonen’, die zich te barsten lachten want ze waren in de meerderheid. Totdat iemand de dwaler aansprak en hem naar het naaktstrand teruggeleidde. Bij terugkomst kreeg hij van de ‘gewonen’ een enthousiast applaus. Even wachten op een nieuwe Haanstra.…

Jouw moeder verdween in een kuil, maar jij hebt het nooit gezien, tot tweemaal toe en driemaal kraaide de haan, onhoorbaar voor onze oren, maar weergalmend als in een kathedraal bij nacht in jou, die het smoren wilde gelijk Simson. 'Aarde, ziedaar uw moeder',sprak je in het huis dat niet is weggeschreven,'de Vader is mijn alibi!'.…

Ineens is het met terugwerkende kracht geen sloot meer, maar een kuil die dus dicht kan. Ineens is het een kuil geweest waar water in kon. Heel gek. En ineens is iets wat bestond en wat ik kende sinds mijn kindertijd, alleen nog maar een herinnering.…

De minister heeft haar eigen kuil gegraven, simpelweg door haar eigen persoonlijke titel als hoofdzaak te laten gelden voor ‘t simpele geval: vijf personen die bij het COA werken geen lintje te gunnen.…

Onder de grond in een gesloten kist, geen optie, dat is me te luguber, zo van: poppetje gezien, kissie dicht en duw maar in een kuil, onparlementair gesproken, ik wil geen mensen op harten trappen hoor, dat ken ik zelf maar al te goed. De kist is fictief ( nog wel) de rest kan iedereen overkomen....maarre: doe nog maar eventjes niet!…

Kuil in en uit en slippartijen deden ons hoofd stoten tegen het dak en ons gezichten smakken tegen de ramen en elkander.…

Wij zullen meemaken dat de mensvijandige schimmen der geschiedenis, teruggedreven worden in hun naar verrotting stinkende kuilen! Let op mijn woorden..…

Ze luistert altijd, zegt nooit wat terug maar dat gaat slecht want ze zit in de wind...hobbels moet ik vermijden, kuilen eveneens maar tot nu toe zijn we steeds veilig thuis gekomen.…

"Morgen zal ik een kuil maken. Dat stuk grond achterin de tuin zal ik ook netjes omkeren. Iets anders kan ik niet, maar het vult heel mijn leven." Een zonnestraal dringt door het schuurtje, geeft het tevreden viertal één en dezelfde gedachte: "Wij kennen onze taak en betekenis. Daarbij verschillen we sterk van elkaar.…

Zijn knechten lallen en lummelen bij de kuil die ruikt naar roet, ergens in het midden van mei. De modder kleeft aan mijn wreef. Het kan hun geen reet schelen.…

Erboven een plaatje van een wolkje waar druppels uitvielen, een huisje en naast het huisje een stuk grond met een kuil erin. Dat zo'n moeilijk woord zo eenvoudig te tekenen is. Een rebus die wel heel moeilijk op te lossen zou zijn. Al wandelend hield het me bezig.…

Hij slingert behoorlijk en ik zeg, joh doe even gewoon, echt An, ik kan niet.......hij kan een kuil niet omzeilen en knalt er doorheen! Ik stuiter achterlangs van de fiets af, zo op mijn zitvlak, oh wat had ik een pijn. Krom gebogen deed ik over 500 meter lopen meer dan een uur, om bij mijn tuin te komen, Johnny was nergens meer te bekennen.…

Maar wetende dat ik geen land te “besturen“ heb, wetende dat ik geen idiote appjes heb die het land of de bevolking betreffen, tevens wetende dat er altijd mensen zijn waar ik dingen aan vragen kan en er ook een antwoord op krijg, zelfs van mijn giga kleindochters, zal ik niet zo snel in een kuil vallen als onze premier!…

Ondertussen zat één van de monteurs in de diepe kuil met de gereedschapskist naast hem. Mien had inmiddels twee grote bouten met een harde plons neer laten vallen. Ze keek tevreden in de toilet en zag ze niet meer. Die zijn natuurlijk meteen naar beneden gezakt, dacht ze.…

Ik glijd terug in mijn lichaam, neem mijn boek en strandzak en klim uit de kuil, zonder nog iets tegen mijn belagers te zeggen. Ik weet al, terwijl ik ongehaast op haar toe stap, wat mijn eerste woorden zullen zijn.…

Wat mij het meest opvalt onderweg is het gejaagde gedrag van mensen, daarna het zwerfvuil, de zwerffietsen, de geknakte rozen en de 'eeuwenoude' kuilen in straten die vol plassen staan na een fikse regenbui. Ik mopper, droom en lach veel onderweg. Ik ken de plekken waar de dak en thuislozen schuilen.…

Vrolijk aandoende rood-wit gestreepte ludieke kegels staan opgesteld rond een diepe kuil waarin de heren bezig zijn. Als de zon haar cirkelgang voltooid heeft is het werk klaar. De straat ligt er weer bij als een dichtgepleisterd graf.…

De mooiste hut die we ooit hadden was een zelf gegraven kuil waar je makkelijk met zes man in kon. We waren zo trots op ons bouwwerk en het interieur dat we van ons bijeengelegde zakgeld een echt slot kochten om het houten luik dat toegang bood tot onze schuilplaats af te kunnen sluiten.…

Het onderstel heeft het zwaar te verduren: het piept en kreunt bij elke kuil die we aandoen. Ik zit op de achterkant van de wagen met mijn rug tegen de achterste rij melkbussen. Mijn gezicht in de richting van de boerderij die steeds kleiner wordt.…

In de kuil vlakbij de school waar ik door de zwaartekracht onafwendbaar in belandde, zag ik al twee klasgenoten en de leraar Duits spartelen. Ik kwam tot stilstand tegen de heup van de lerares Engels, die een fractie eerder dan ik in het kluwen lyceïsten was gegleden.…

Ik heb met haar dood de kuil gedemd die ze voor mij gegraven heeft.…