Alle inzendingen over langer

weer Terug loerend naar mijn beeldscherm met mijn inmiddels vierkante ogen zie ik steeds weer de vele teksten aan mij voorbijkomen voortkomend uit een bombardement aan e-mail Er wordt van alles verwacht van mij graag op hele korte termijn Nu is het vandaag dus het liefst gisteren nog echter duren wonderen vaak net even iets langer…

Zelfs in april komt dat voor, maar geleidelijk zullen de temperaturen toch hoger worden, omdat de zon langer blijft schijnen. Nog even geduld, want straks als de wind uit het zuiden gaat waaien, neemt het warme lucht mee naar het noorden en loop je weer te klagen, dat het zo warm is. Ik ken je.'' ''Logisch man.…

Net als het langer licht blijft en ik dat mooi vanaf het balkon meekrijg, of vanachter de ramen alwaar in de vensterbank orchideeën staan, neen, geen geraniums, daar ben ik geen fan van, mijn neus ook niet, ik nies me lek als die dingen in de buurt staan, dus hou ik het bij mijn eigen planten.…

'' Arie trakteerde hem een pilsje en zei: ''Jongen, het kost meer, maar je hebt er veel langer plezier van'', en ze namen er nog één.…

Wacht niet langer als hemellichamen zich scharen open armen jouw voeten ketenen vogelvlucht gewiekt verdriet het noorden wijst midden tussen de sterren jouw lippen die glans achter jou laat raden wat je zeggen zou voordat jij gekroond wordt wil je nu tronen mij zeggen vandaag ik heb je lief…

aandacht over ongekende plekken jij springt over hekjes van moraal vrijt woest en asociaal komt keihard bij me binnen ik wil beminnen maar met zachtheid kun jij niets beginnen je stoot zo door de kern heen in rode vlekken op mijn been ik zie de spanning in je breken, mijn eigen hoogtepunt kan ik vergeten omdat jouw lust niet langer…

we liepen hard de duinen op, waren bijna boven, zijn door ademnood gestopt ik zag de pijn voelde tranen om het falen, wist dat we de top niet zouden halen we waren niet alleen zagen hoe schaduwen zich langer maakten, hoe alle licht rond ons verdween we hadden elkaar ingepakt een teveel aan goede zorgen wisten hoe de dag verliep…

Ik zat te roken en te mailen kortom mij dodelijk te vervelen. Een stem klonk uit de prullenmand: ‘Hoedt u voor brand. Ik heb gezegd.’ Ik heb mijn oren niet geloofd maar wel de prullenmand gedregd een peuk, die stonk terstond gedoofd Werd mij een kool - ik redeneerde dat ik dit verre prefereerde boven uw jonge en begeerde (..)…

Terg niet langer mijn hoop zelfs de wind verdraagt mij niet de hemel staat in mijn ogen als een rimpelig oud geschrift hoe schromelijk gekleed mijn gedachten lijken meer feitelijk zuigt macht hard Maar er is de zee zonder conformisme maar schuimend zij spoelt zout op mijn huid in een land waar mijn thuis betwist blijft ben niet ik degene…

Niet langer die storm wanneer het waait en bij zonneschijn een verlichte aarde niet langer wordt de regen benoemd volgens het water en haar waarde Niet langer lees ik de betekenis in de sterren aan mijn zij niet langer leef ik met emoties mijn emoties leven mij...…

Ik wou dat ik kon spreken Kon spreken in de stilte In de stilte die over mij heerst Niet langer lijden door het verleden Niet langer daar die stilte Niet langer een ander De stilte die heerst over mij De stilte moet weg, hopelijk ben ik dan weer vrij Vrij om mezelf te zijn Gelukkig en blij...…

De hoop leeft langer naarmate de zekerheid langer ontweken wordt.…

Bezie niet langer in het glas de korrels zand in zwaartekracht en laat het vacuüm in tijd het leven nog iets langer rekken. Niet langer wil ik voelen de kille adem op mijn lippen als de Dood, probeer ik rusteloos van het leven te genieten.…

ik heb de bloemen al geplukt vaasde ze als roodste rozen in een veld met woorden vol geluk ontloken ze als nieuw gekozen de wind blies zachte lentelucht in vleugjes voor het snelle rijpen je ogen schenen langer zon en lachten met de warmte van begrijpen we dachten nog de winterkant maar kou en sneeuw waren geleden het tintelde van hand…

Ik wil bij je zijn, Je aanraken met mijn handen, je strelen met mijn tong, je huid proeven, je geur ademen, ik wil bij je zijn , nu, nu meteen, niet langer wachten, niet langer de pijn van het missen, niet langer zonder jou, ik weet waar je bent, ik weet wat je doet, ik weet wat je voelt, ik weet dat je me mist, net zoals ik jou…

Wanneer hemelen verdwijnen het licht niet langer schijnt En schaduwen omheinen geen zicht op het eind Zoek dan overal en daar waar je nooit alleen bent Al is dat nog zo zwaar lijkt ieder gevoel absent Je zult jezelf hervinden mits je er wilt zijn Daar waar herinneringen aan beminden niet langer bestaan, niet langer vol pijn……

zij geeft haar leven lang en zal dat blijven houden totdat haar lief haar houden niet langer meer behaagt zij geeft haar liefde luid en zal steeds blijven baren totdat haar lief dat baren niet langer van haar vraagt zij geeft haar borsten bloot en zal steeds blijven stralen totdat haar lief haar stralen niet langer meer verdraagt…

In die zin is vergeving een paradox die zichzelf oplost zodra je haar niet langer ziet als een keuze tussen twee uitersten. Vergeven zonder te vergeten wordt mogelijk wanneer vergeten niet langer het doel is, maar het besef dat een herinnering niet hoeft te schrijnen om waar te zijn.…

Nieuw is uit, bij ons in Nederland Na Heinsbroek heeft ook Nagel geen vertrouwen electoraal het langer vol te houden en zet zichzelf voor langer aan de kant. Ik denk zo maar, dat alles is beslist... Dit was de laatste nagel aan zijn kist.…

niet langer afgesloten niet langer meer alleen onbekend laat ik je binnen en vraag je leer me kennen als geen één...…

Vol gehangen met slingers, lampjes en ballen voelt een kerstboom zich niet langer op het gemak vallen naalden uit en niet langer een eigen tak totdat ze hem zorgvuldig het jaar uitknallen met je soortgenoten op een stapel in de brand tekent 't een kerstgedachte, verdomd interessant?…

En later Bij een glas wijn -one for the road- Hoe zij toen wist Dat dit kon: Hun zomer zou langer, Veel langer dan één lente duren.…

Armoede is niet zozeer de leegte van magen of handen, maar veeleer de afgewende blik van kinderen die niet langer de wereld in kunnen kijken zonder pijn of schaamte. Armoede is de wanhoop van de moeder die zichzelf niet langer in staat ziet om haar kroost te beschermen tegen het lijden dat gepaard gaat met verachting.…

hij vraagt niet langer wordt hij gehoord dan niet geeft hij er niet meer om zijn tijd is voorbij gegaan in de eenzaamheid van de ban beschouwt hij nog eenmaal al zijn roemruchte daden voor altijd te worden erkend hij bereidt zich voor in stilte, zonder koor van jaknikkers, belagers van zijn onbeschermde eer niet langer te heersen…

Samen in gedachten Eenzaam in ons hart Verloren en verward Zoekend naar een start Ik wil niet langer wachten De keuze is verzonden Blijven wij verbonden? Ik wou dat wij het konden Wachtend op het einde Het moment is nu gekomen Verlangens blijven stromen Ik wil niet langer dromen De keuze is aan jou...…

Als je afnokt kijk dan niet nog even om laat noch de kwestie langer zweven als het geen leven meer kan geven Beter je toekomst te zeggen, “ik kom” dan dat je in het verleden stokt. Als je `m smeert blijf dan niet langer dralen neem vol overtuiging de benen.…

Ik trek niet langer aan de sleutel van het slot het beheerst niet langer mijn leven ik ga er niet aan kapot. Je had het zover kunnen krijgen en je was al een eind op weg door liefde werd ik gevangen en dat was voor jou de grote pech.…

ik dweil mijn geheugen met een sopje amnesie schrob de herinnering weg in de tijd ik hoop dat het water de sporen zal wissen die jij achterliet maar mij nog verwijt ik schoon mijn gedachten van loze beloften krop de frustratie niet langer op ik leeg de emmer vol onzuiver verleden dat langer dan goed is de put heeft verstopt…

Het spoorboekje is weldra van de baan. Daar hoeven wij beslist niet om te rouwen: Het oude boekje is niet te vertrouwen, Want zelden komen treinen tijdig aan. En om nu die vertraging te vermijden Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…

Niets meer te zeggen of uit te leggen tussen jou en mij Voorbij Geen warmte meer schenken niet langer meer denken aan jou en aan mij Voorbij Niet langer bekoren elkaar toebehoren van jou en van mij Voorbij Zijn de nachten dat wij samen lachten om jou en om mij Voorbij ook het huilen het bij elkaar schuilen bij jou en bij mij…