Alle inzendingen over langzamer

Denk je dat je je publiek verveelt, ga dan langzamer, niet sneller.…

Haar ochtendrimpels trekken steeds langzamer weg, de dag is nog jong…

De tijd gaat langzamer voor mensen die dichter bij de evenaar wonen.…

Iedereen die langzamer rijdt dan jezelf is een idioot, iedereen die harder rijdt een maniak.…

De dagen van de herfst worden steeds langzamer en langzamer. Mistroostige uren glijden traag in minuten over, minuten worden weer lange uren. Zelfs de zon vertoont vlagen van neerslag en weent om de duisternis van de dag.…

Dit is het weer Waarvan je automatisch Langzamer gaat fietsen Grauw is de lucht Waar geen kleur in zit Flauw is mijn dag Waar geen smaak aan zit De ijskoude wijzers Van de winterklok Zijn net als mijn vingers Bevroren door de sleur…

In Boedapest was Bol nu bijna een volle second langzamer (minder snel!) dan Werro. Dus Femke weet waar ze voor moet trainen...…

het Slavisch bloed kruipt langzamer dan de luiaard die beschutting vindt in heel langzaam bewegen een zwarte panter jaagt het eind en het begin zijn zoek speuren machteloos naar elkaar we wachten tot de tak breekt of zich buigzaam toont…

‘Alle vrouwen met boodschappen zijn lesbisch’, stond er gekalkt en talrijken die er langs kwamen gingen langzamer lopen of rijden om het te lezen.…

Vanaf een bankje in het Twentse veen volg ik de dans van heideblauwtjes gedempte geluiden zinderende warmte onze schaduwen schijnen langzamer dan langzaam te gaan te blijven staan boven pijpestrootje en zwaarbeladen braam mijn hart weet haast geen blijf met de weelde van dit beloken Paradijs…

je brandde zonder handen om te vluchten uit de hel voette nog in een wereld waar seconden zijn geteld beton begon te kraken het geluid kon je niet raken door het stof zij waren groots jij ademde steeds langzamer hun dood was klein in pijn van afscheid nemen tot de sprong die maakt je groot leven is een hopen…

ik lach want liefde bestaat en de wereld vergaat vertellen de plooien in jouw gelaat je bent oud en loopt steeds langzamer door je éénpersoonskamer het wordt voor jou steeds onaangenamer maar je leeft en met jou je vrienden de mede-oudgedienden tevens doven en slechtzienden ze saluteren voor jou jij bloost om deze welkome troost…

ik heb de herfst gezien in parachuutjes van het dalen het gele stuifmeel voor de zaden maakt alles weer compleet nog voelt de middag heet maar in het ochtendkrieken zie je nevels langzamer vervliegen in de morgenstond de grote mond van zon is niet zo spraakzaam meer zij dicht haar stralen in tot een wat winterser begin de zomer…

ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…

Maar ik bedacht hoe de onzichtbare innerlijke wonden van de liefdespijn, die ik verborgen houd voor de mensen nog langzamer zullen genezen als de uiterlijke wonden....…

Mijn huid is verschroeid en verschrompeld; Mijn hart klopt steeds langzamer; Mijn DNA is voorgoed gemuteerd; Ik ontdekte in de scheikunde een nieuw element; Mijn hart doopte het 'Liefdenium' Elke dag gaf ik mezelf bloot aan de radioactieve stof, niet wetend dat het mij van binnen opvrat.…

Wanneer het wijfje broedt, is het beter dat je het langzamer doet. Hou veilig afstand en bereid je voor, ondertussen ken ik hen door en door. Een gans is een waker, maar bijt ook veel vaker. Schuw hen als het moet, want ze zijn niet zoet.…

de spiegel van de ziel toont de hel van het leven nochtans hoor en zie ik jouw lach alle dagen opnieuw stelt de kalender talloze vragen gescheurde dagen kunnen nimmer meer geven de uren van de tijd zullen gedachten weven stapvoets, steeds langzamer, eindelijk gedragen om die laatste onbegrensde sprong te wagen wil jij de herwonnen vrijheid…

Het lijkt wel of de klok steeds langzamer tikt. Ik concentreer me weer op mijn rekentoets. O, dat is 456, denk ik. Ik krabbel wat in mijn rekenschrift wat erop lijkt. Ik doe erg mijn best maar het zweet breekt me toch uit als het 12e schrift wordt dichtgeklapt. Eindelijk heb ik het af.…

Terwijl zeven verdiepingen lager voor de deur van het ziekenhuis een jongen en een meisje hoorbaar afspraken de volgende dag te gaan zeilen, kwam haar adem steeds langzamer, steeds zwakker. Bewusteloosheid had haar altijd zorgelijk en ietwat stuurs gezicht ontspannen alsof ze eindelijk verzoend was met haar lot.…

Mijn tegenligger reed ook wat langzamer, maar het moment naderde dat we elkaar zouden raken. Ik gaf een ruk aan het stuur en reed aan de rechterkant verder. De botsing was vermeden. Ik keek naar mijn tegenligger. Die sloeg met zijn hand tegen zijn voorhoofd.…

Ze had reuma en was daardoor vanaf haar vijftigste tot aan haar dood steeds langzamer geworden. Op zich was dat langzame het ergste niet, ze had ook steeds meer pijn, maar daar gaat het nu even niet om. Het gaat om het idee van een vliegende slak en hoeveel vreugde het idee alleen al kon schenken.…

Dag memmie zo zie je maar weer samen staan we sterk dan komt het allemaal wel goed alleen een beetje langzamer we worden nu vijftig en vijfenzeventig mama kan nog meer dan mij laifs fopke…

Hij sprak langzamer dan vroeger, probeerde af en toe een grapje te maken om het niet te zwaar doen lijken. Ook Astrid sprak wat woorden en hield het gesprek luchtig. Tot een echt diepgaand gesprek kwam het niet. Twee dagen later gingen Astrid en Bjarne nog een keer naar de ziekenzaal in het hospitaal om vader Gosse te bezoeken.…

Als baby gaat hij misschien wat langzamer, rustend aan moedersborst of de fles. In de pubertijd zal het (misschien) wat sneller gaan, dat ligt eraan wat je doet of laat?!? Intussen gaat de zandloper verder.. Dán een periode van samenwonen of trouwen en kindertjes krijgen. Soms euforisch, soms down (postnatale depressie).…

'Klootzak, langzamer', hoort hij achter zich. Hij luistert niet en schenkt het peloton de zweep van het zweet. Nog drie kilometer voor de berg. 'Klootzak, geen tempo maken maar demarreren'. Het is de stem van de kopman, zijn godvergeten baas. Hij volgt de orders op en is weg, als een vogel in zijn vlucht. Hij kijkt achterom.…

Ik ga nog wat langzamer rijden. Ik heb geen haast. Ik wil voorkomen dat ik mijn auto langs die moedige wielrenner moet wringen. De fietser kijkt om, ziet dat ik langzaam dichterbij kom, kijkt weer voor zich en gaat nog harder rijden. Zijn fiets schokt een beetje als hij nog dieper zijn rug kromt.…

Ik kan mij slecht in anderen inleven, in het dagelijkse bestaan dan, alles gaat sterk vertraagd, zodat ik voor een ander al snel een sukkel lijk, het gaat allemaal langzamer bij mij, ik kan de vele prikkels niet bolwerken, laat staan verwerken. Ben ik van nature al geïsoleerd, dan komt de reactie van mensen er nog eens bovenop.…

Alles gaat er langzamer en als de wind goed staat ruikt het er altijd fris. Vorige week stond er in de plaatselijke bode dat er twee vrouwen waren opgepakt na een diefstal. Je zou veronderstellen dat deze dertigers tassen vol iPads, koperen leidingen of lippenstift bij zich hadden gestoken maar niets van dit alles. Het bleek te gaan om snoep.…

Op zich is dat niet erg want ik schrijf langzamer dan ik typ dus heb ik toch weer een halfuurtje extra bezigheidstherapie. En toch…aan ieder verhaal komt een eind, zo ook hier. Mijn vingers doen zeer en mijn bureau ligt inmiddels weer gevuld met werk. Maar doe me alsjeblieft een plezier. Overlaad me met ideetjes.…