Alle inzendingen over lichaam emoties ongeneeslijkheid

Dit kon niet verhinderen dat de snijwonden zichtbaar waren die diep in het bovenbeen gekerfd waren zoals de innerlijke pijn die meneer hiermee probeert te bestrijden ongeneeslijk en welhaast onbeheersbaar is.…

Wel kan men zien ’t hele verhaal van boosheid, liefde of verdriet ’t is van mijn lichaam af te lezen Zo moeilijk lezen is dat niet. Een geluidloos schrijven, zonder woorden Men noemt dat nonverbaal een ieder kan ‘t schrijven zijn eigen lichaamstaal!…

De welvingen van mijn lichaam, mijn zachte, nog altijd donkerblonde haar, mijn dappere ademhaling waarvan niemand kon houden; ik heb ze lief en koester ze.....…

Je lacht je een weg Je rug draait naar morgen Waar hij met zijn zorgen De grondslag weer legt Je grijpt je aan zinnen Vertelt ze met woorden Wat ze nooit zullen horen Want ze beminnen Het leven Maar jij bent al verder De toekomst staat vast Het loopt af Vanaf nu Daarom kun jij zingen Want de zorgen voor morgen Zijn jou al gezegd…

Ze zeggen: hoop doet leven maar: waarom wordt dan zo vreselijk vaak de Diagnose "ongeneeslijke kanker" gegeven? Dan kun je HOOP toch wel vergeten?…

Inmiddels heb ik mijn twaalfeneenhalfjarig jubileum gevierd en hoop ik ondanks mijn ongeneeslijke ziekte het 25-jarig jubileum eveneens te halen. Mijn ziekte bepaalt helaas, terwijl ik slechts mag volgen...! Vervolgens hoop ik nog jaren, samen met mijn fantastische partner, van het leven te mogen en kunnen genieten.…

Als ik oud ben wil ik oude handen die, als op de reliëfkaart van een basisschool hun gebergte, hun rivieren durven tonen. - Verre landen waar ik in kan wonen. Ervaren aderen, vingers met verhalen. Handen die ergens waren; op schouders, om een hart, in andere handen. Aan relings, zwaaiend, aaiend langs de wanden van een huis ver van hun…

Nut en noodzaak van zorg staat buiten elke discussie, maar waarom in godsnaam worden, zijn en blijven mensen ongeneeslijk ziek...?…

Zijn hardnekkige verslaving vormde de troost voor het ongeneeslijke verdriet om de krankzinnige zoon. De aderen van zijn lichaam hebben de vergiftiging niet meer kunnen dragen... Nu zijn er alleen nog het witgelakte tafeltje en het kistje met de tabak....…

Lieke Marsman, Den Bosch, 1990 - Zaltbommel, 2026, poetiseerde en schreef in haar betrekkelijk korte leven veel bij elkaar, waaronder 6 dichtbundels: 1. Wat ik mijzelf graag voorhoud - uit 2010 2. De eerste letter - uit 2014 3. Het tegenovergestelde van een mens - uit 2017 4. De volgende scan duurt vijf minuten - uit 2018 en het zowel…

Daar moest ik het mee doen, maar was zielsgelukkig dat de angstwekkende, gevreesde, ongeneeslijke ziekte mijn terrein niet wenste te veroveren en dat deze zich niet had opgedrongen.....…

Vaak worden emoties weggestopt. De meeste zaken kun je niet doen met emoties. Je hebt wel emoties, maar niemand die ze ziet of je wilt ze niet laten zien. Er worden cursussen gegeven om, om te gaan met je emoties. We kunnen de emoties die we hebben wel degelijk in banen leiden.…

Tranen van onmacht. Een waterval van verdwenen hoop en desillusie De belofte verkracht. Een triest geval van "niet te koop" en excecutie…

de ziel getergd het hart vol emoties Lichaam verkrampt nauwelijks nog waarneembaar verstijf ik langzaam In een roes van eenzaamheid sluiten de ogen en ver voorbij de horizon Onopgemerkt… Verdrink ik in zee…

Haar moest ik verliezen, zo vroeg al en eens moest ik vernemen dat zij wegteerde in verre, witte ziekenkamers aan een ongeneeslijke ziekte.... Mijn dappere moeder moest tenslotte het lichaam van tante in ogenschouw nemen in een Chapelle Ardente in het naburige dorp....…

Verwarring dat door het weven van verhitte zinnen en emoties erotiek gloeiend en donderend uiteindelijk bewogen stil haar weg vindt door lichaam en geest nakend in hart en ziel uniek ongeveinsd soms naief één op het allerhoogste door totale overgave…

Een flard emoties door het huis Ik zie je zitten, witte haren Lang wuivend in de ruimte De vleugel in een hoek Je vingers vliegensvlug Je kleine lichaam vol Vervoering, zoveel kracht Vol liefde voor het spel Toverspelen kon je goed Mijn omalief…

Iedere cel die je hebt aangeraakt is dood Nieuwe huid heeft ze allemaal verwijderd Jouw geur en zoetzoute smaak weggedrukt door bloedbaan en weefsel Ik ben weer een nieuwe ik -------------------------- verlorenwoorden.web-log.nl…

Vanmorgen bedekte een lange, zwarte pantalon de diepe wonden die geslagen zijn en die nu tijdelijk schijnen te zijn genezen, echter nauwelijks tot opluchting of blijdschap van meneer.... Zijn oor wordt nu gesierd door een glanzende, ronde, zwarte oorbel en zijn handen en hals door uitbundige tatouages die, hoewel wellicht opmerkelijk, nog eerder…

wordt het kwetsbare, witte, weke vlees - dat meer geschikt is voor de liefkozingen en strelingen die het niet ontvangt - hardhandig gespreid op de metalen plaat van het vernuftige, ingenieuze medische instrument en pijnlijk samengedrukt Ik heb ongewild en ongewenst het harde, koude staal van de machine die rondwentelde en rondcirkelde boven mijn lichaam…

emoties... die iedereen herkent maar ze tonen aan iemand dat is vaak ongekend ik kan het ook niet goed voel me dan zo naakt maar weet dat het me goed doet maar hoe doe je zoiets? hoe laat je zien wie je eigenlijk bent? meestal doe ik maar gewoon niets...…

Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht…

Mocht het ooit zover nog komen dat ik al mijn gasten welkom heet dan zou grijs mijn wereld kleuren zonder zwart of wit stramien geen gast zou mij bevreemden hun dossiers zijn mij bekend ik zou ze als mijn minnaars nemen in stil geborgen samenzijn…

Een carillon of ‘klokkenspel’ kan bij personen gevoelens van uiteenlopende aard generen, zoals vrolijke of droevige stemmingen en emoties. Soms ervaart menigeen ook gevoelens van geestelijk en lichamelijk genot.…

Zo speciaal...zoveel hechter zonder lichamelijke liefde juist daarom zo veel echter Zo diep...zoveel meer puur platonisch juist daarom zo verrassend elke keer Veel emoties...veel verdriet met een ander lach ik zoveel niet Geen verplichtingen...alle vrijheid elkaar zoveel geven toch zo weinig tijd Op de hoogste pieken en de diepste…

laten omgeven het lichaam in rust weerkeert een nachtelijk visioen mogen beleven dat door mij teder is begeerd…

koppen mijn verstand hervinden een golf levenskracht doorspoelt verward gevoel en geeft geest en lichaam lucht…

Hol in de lege kamer vol met emoties Eenzaam verslagen verminkt met pijn Ziet hij haar poserend op erotische foto Weet hij, zij zal nooit meer de zijne zijn Verlaten heeft zij van een op andere dag Ging voor die ander omdat het aan hem lag Vlammen schroeien in verscheurend verdriet Machteloos gilt zijn lichaam, zij niet, zij niet Zweverig…

De ogen, de ziel van het lichaam, weerspiegelen emotie, gevoelens maar bovenal liefde die zetelt in het hart. Door de ogen van de ziel op hol gebracht geven de emoties de gevoelens via hart en ogen weer en zijn gelijk aan in de spiegel kijken.…

dichten, ja dat doe ik veel maar wat dicht ik er mee gaten dichten in een zee, een zee vol emoties, veel te veel gevoelens slaan stuk als golven op een rots waar ik eens was, fier en trots als van voor het ongeluk het ongeluk bracht pijn en leed veel lichamelijke pijn geestelijke smart in mijn zijn als een mes door hart en ziel sneed…