Alle inzendingen over lood

Als je de problemen uit het verleden niet oplost, sleep je ze later als een loden last mee.…

witte kruisen zwijgen op geschoren grasvelden onder gesnoeide bomen soms knarst het grind worden rijen verstoord soms druppen hier tranen gaan gedachten op de loop kostbare levens vernietigd een loden last in de aarde stil protest onder de voorjaarshemel…

o.a. margraten geschoren grasvelden bomen gesnoeid paden geharkt witte kruisen maken de stilte knarsend grind verstoort de doodsheid er vallen hier echte tranen gedachten gaan op de loop jonge levens vernietigd een loden last voor allen de dodenzang van kruisen schreit ten hemel…

Met lood in mijn schoenen begin ik voor de derde keer in een tweede klas. Weer een nieuwe klas met nieuwe mensen, maar omdat ik het niveau op de mavo gemakkelijk aan kan, heb ik daar tenminste geen stress van en dat geeft net genoeg lucht om weer een beetje tot mezelf te komen. Zo modder ik door.…

Men onderzocht zijn lichaam na zijn dood en ja, verdomd hoor, dat zat vol met lood.…

Diepe zeeën omringen het eiland diepe blauwe zeeën omringen het eiland gij weet niet of het eiland van de sterren is daarboven gij weet niet of het eiland aan de aardas is diepe zeeën diepe blauwe zeeën dat het lood zinkt dat het lood zoekt dat het zinkend zoekt en zinkt zoekend zoekend zijn eigen zoeken en al maar door zinkt en al maar…

De klok drupt en het bloed tikt op de loden plaat dit kwijnende gezicht en de kromming van mijn voet. Het zal niet lang meer duren voordat ik in tweeën splijt.…

in de schoenen druipt het kokend lood het hoofd raakt al aardig uitgekeken de weg naar morgen duurt zo lang zal ik mijn rechterhand uitsteken voor een versgebakken brood?…

M'n leven kent twee totaal verschillende kanten, Zonder gecencureerde functie daartussen. Het leven ervan is als je mooiste tekening maken, Met de nadruk op de overgetrokken zelfde lijnen, Gemaakt met die totaal verschillende kant, de gum. Het opbloeiën van de rechte overweldige lijnen, De opvulling en het totaal-beeld van dit kunstwerk, Op…

alsof ik een steen gooi door de kleuren van het keurig glas-in-lood waarachter woede schuilt onrust aast stof opstuift mijn alziend begrip huilt met de blinden mee deze keer wil ík niet meer…

Ademnood Als lood in mijn borst Ik dorst naar lucht Diepe zucht…

En niet veel later voelde ze dat haar jurk van lood loodzwaar werd en dat ze gevangen kwam te zitten in een corset van lood. En hoe ze ook probeerde van haar verschrikkelijke jurk uit lood te bevrijden, het lukte het meisje niet.…

uit `t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen blauw weerkaatsend, haar woorden ongericht als kalkmatte krassen op een glazen beleving aan ‘t oog onttrokken van de scherpe omgeving keerden rustige tinten traag terug in haar gezicht `n scherf gebroken licht sloeg `t lood aan diggelen…

het waarom leidt echt tot niets god is dood en de agnosticus zwijgt den goddeloze stilte zwerend bij lood om oud ijzer…

aan schotsen van wangen hangen pegels bevroren verlangen gegijzeld uit grijs loden ogen zichtbaar bedrogen ontdooien verboden…

Vlammend vuur brandende liefde gij zijt voor immer verbonden met mij Loden last rustend op mijn lichaam laat mij nimmer vrij…

Ik heb mijn jas maar uitgetrokken zij spande lood om mijn schouders En knoop voor knoop heb ik ontketend wat in het keurslijf gevangen zat Ik heb mijn jas maar uitgetrokken nu ben ik naakt maar zoveel lichter…

Naar schatting wordt één op de vijf kinderen dusdanig gepest dat ze dagelijks met lood in de schoenen naar school gaan.…

En toen kwam er een dokter met een zwarte schoot aan van lood en hij schonk me een groot glas met ranja. Voor jou,ranja. Oranje ranja vroeg ik. Nee van lood, dat moet je drinken. Zwarte ranja uit het ertsgebergte van puur lood, vloeibaar lood! Nee dat mag ik niet drinken dokter Flitslampje want dan ga ik dood!…

Nu de regering beslist heeft dat iedereen twee jaar langer zal moeten werken, zijn de kapiteins volledig uit hun lood geslagen. Tot hun zestigste willen ze wel werken, daarna niet meer. En dus hebben de vakbonden beslist dat ze het werk maar moeten neerleggen om de regering onder de druk te zetten.…

het goud dat jij mij wil geven kan ik je niet terug geven het lood wil ik je besparen het zou je te zwaar wegen daarom laat ons samen graven naar een echte ader het zal ons veel leed besparen…

tussen heiligen van glas in lood in het donker zo wonderlijk belicht bij verstilde stemmen en oude gezangen bekruipt me een heimelijk verlangen te leven als een vredige kloosterling…

Hoe kalm en wijs en rustig evenwichtig was de mens nu is hij overspannen de bovenboog houdt vast hij mijmert spant en barst in woede angst en twijfel de onderbouw is uit het lood…

waterlelies zieltogen versaaid op de vijver amechtig snikt de fontein zich dood de zon krult lood de stilte stolt geen kikvors kwaakt het water smoort.…

Het vermogen van een sta op mannetje, om zich telkens na elke tegenslag of miskleun weer op te richten, laat amper vermoeden dat het daardoor voortdurend met lood in zijn schoenen staat.…

't Verschijn' gerust, al is 't niet groot: Wordt Eikenschors bij 't pond gewogen, Men weegt Kaneel bij 't Lood.…

De weg terug is als lood, zij misten de boot. de enige kans op rust, is enkel de dood.…

Je lonkt naar de schicht in het glas Verloren in de gloed die er groeit Ik hoor je spinsels In het ijle gefluisterd Dat je zonder voorbeeld In het lood van de avond (Al een beetje vergeeld) Tot een amorfe schim verduistert…

Als je als yankee loodvrij staat te tanken En dan opeens wordt volgepompt met lood, Wat zou dan toch de zin zijn van je dood En wat moet je dan van zo'n schutter denken? Wie weet beschermt die man ook het milieu En is hij alle autorijders beu.…

de lange nacht sliep niet genoeg het licht ontwaakte veel te vroeg en regen striemde ruiten het koude lichaam weerloos bloot aan zwaartekracht van ouder lood mijn binnen wil niet buiten…