Alle inzendingen over mot

De bieren dorsten die ik les zijn borsten die ik evenmin beklim / bestijg (als ik begin) Het raam weerkaatst een koele maan ik zie gespiegeld op zijn kop je handen op mijn lippen staan…

zonder ben ik 3 coupletten zonder ben ik paraplu zonder ben ik sigaretten zonder ben ik déjà vu zo zonder ben ik zonder ben ik scheve schoenen zonder ben ik wortel-quiche zonder ben ik zuigend zoenen zonder ben ik lichte bries zo zonder ben ik zonder ben ik dode mussen zonder ben ik oude fiets zonder ben ik kaas ertussen zonder…

Deze kamer is een woestenij vliegenmeppend om de troep te zien daaronder ligt nog meer. Stoffige spinnewebben tv-schaduwen op de verre muur gevangen in nachtstrikken nu. Jouw bleke reflectie in het raam-wonderland…

In onze monarchie wordt kruit verschoten Zoals ook Alexander destijds deed En omdat hij zo veel van knippen weet Verdeelde hij de navelstreng in moten Weer blijkt dat de Oranjes zich beroemen Op nooit de dingen bij de naam te noemen…

De vaste waarde van het eetmoment Wordt nu ontdaan van burgerlijke trekken We willen waar het kan voortdurend snacken Al zien we groen van elk ingrediënt En waar dat leidt tot mot op werkvloeren Daar gaan we over tot het actievoeren…

Het fladderen van gedachten - motten op het vale licht - klinkt luider dan het beuken in mijn borst! De nacht breekt uit het kreupelhout en aan mijn mond ontsnapt een hese kreet terwijl ik ren.…

Ik maak je graag klaar mooie meid met aardappel zacht ei en olijfolie liefst vers heel, niet in moten Jouw vlees is zeer smakelijk eerder zacht valt makkelijk uit elkaar wanneer nog vers verstevigt tijdens bereiden op een bedje van rozemarijn zonder jou zou het leven lang niet zo lekker zijn…

Je hakt mij fijn in hapklare moten. Ik kauw me ziek om te verteren.…

Noem mij niet een ordinaire Mot, Nachtvlinder ben ik, Goudroze Avondrood kleur ik jouw schemertuin. Mijn kleuren stralen onzichtbaar voor hen die slapen in duisternis ongezien zoek ik naar het Licht. Kun je mij zien dansen, zweven? Mijn koninklijk gewaad, ooit geweven met engelengeduld?…

In de samenstelling van Golden Earring was krimp geslopen Barry was weggelopen Hij had den haag daar gelaten voor wat het niet was: Radar Love aan de plas Mr.Hay had de Mient verlaten zat van het eeuwig gezever om spelling van den Zu..derwijk hij sprak fris van de lever: 'krèg allemaal maah de blafhik' wat mot ik met homepage en…

Dat zegt eigenlijk alles al waarom zo'n mooie vette vis als in de titel niet meer voor iedereen is weggelegd. laat staan een mooie moot zalm. Ik kan nog net een blikje werpen op tonijn in zonnebloemolie, een traan laten om een potvis. Mijn dis met Kerstmis kost mij mijn goudvis, ik hoop dat zij mij zal smaken. Iemand interesse in een aquarium?…

de aanranding is ingezet je zegt - ik brand je breekt de borden wentelend zeep en gifgas zijn ontstoken je toont een blote hand waarmee je mij in stukken hakt en achterlaat mijn zeeën raken uitgelopen ik heb geweend een grote man een landschap in mijn palm dat je een stalen bekken maakt de padden op hun hurken zet en met een mot mij…

Bij de plegers van vernielingen aan de fietsenstallingen die de provincie in Groningen langs de wegen heeft laten plaatsen, kan een esthetisch motief niet worden uitgesloten.…

Met mijn vriendin, die knetter is van paarden, heb ik het over paardrijden. Alles wat ik van die knollen weet is, dat het geen beesten zijn maar dieren en dat ze geen poten hebben maar benen. Dit in tegenstelling tot rioolspinnen die weer geen benen hebben maar poten. Konijnen ook trouwens. Komt omdat paarden edel schijnen te zijn. Maar ja, dat zijn…

De telefoon rinkelde in de gang. Wouter keek naar zijn vrouw en Mien keek naar hem, met een blik wie gaat naar de telefoon? ''Ik ga wel, jij bent er toch te beroerd voor'', zei ze. Ze nam de hoorn van het toestel en kreeg Chantal aan de lijn. ''Hé meid wat leuk dat je belt, er is toch niks naars gebeurd?'' ''Neen tante, alles is goed hier…

Maar zij liep steeds aan mij voorbij en aan mijn hart in duizend moten. Heel vaak heb ik mijn neus gesnoten. Heb ik gedacht: " nu is 't gedaan." " Dat wicht, dat kijk ik nooit meer aan." Van mijn besluiten zeer genoten. Tot zij weer wiegend kwam gegaan en dan was alles naar de kloten.…

overgeleverd mijn nagels schraapten je huid even, maar wel overdacht totdat ik met schrik in onwetendheid werd gedreven het was onverwacht toen met een krijsend geluid woede aan mijn woorden ging kleven door een duistere macht bezeten braakte ik zurig gal in horten en stoten mijn hart leek gereten het lijf gehakt in wezensvreemde moten…

door de sneeuw op een slee van prachtige kleuren trek jij mij voort en ik heb het nooit zien gebeuren ik werd ondergedompeld in een zee van mooie vormen windkracht nul op de schaal van liefde maar het begint nu toch hevig te stormen rollend van een helling prachtig rood ik ruik de heerlijke geuren en bijt weer stevig in onze liefdes moot…

in het duister van zijn denken knaagt angst aan honderd vragen al even zo veel dagen verliest hij alle tijd in de schemer van zijn hart zaagt twijfel aan zijn poten hakt pijn hem steeds in moten verliest hij alle strijd in het donker van zijn geest maalt waanzin zijn gedachten al, ik weet niet hoeveel, nachten verliest hij voor altijd…

Onlangs uitte Emma Wortelboer in het nogal melige praatprogramma 'Gijs en Marcel' haar mening dat zij Groningen een (excusez haar mot) KUTprovincie vindt. "Er is niets te doen en het is zo plat als een houten plank": daar kwam haar analyse op neer.…

Heeft van het vrouw worden pijn maakt met haar omgeving mot had liever 'n jongen willen zijn zegt, ik maak mezelf kapot. Hopen dat dát nooit gebeurd juiste hulp van artsen, medicijnen want dit is wat je hart verscheurt als je een puber weg ziet kwijnen.…

nee 't waren motten waarlijk 't is van den zotte de man die dit niet pikken kan heeft haar nu als suikerspin gesponnen haar nooit gewonnen? dan ook niet geronnen - spinnen eten om haar vlinders te vergeten liefde beter gewaardeerd schimmig achter schermen niet gevuld de termen niet bezwaard gerelateerd…

We vliegen als vleermuis en mot tegen de lamp van alle zonden. We scheppen in mosselbanken, het dobberdeinst van ademklanken. We donderlagen in eendedons, de verten roepen nu de verten. We echoën als burlende herten, donker klopt nog ons hartebons. We druipen af als oude spons: stralen stikken voorgoed.…

O, daar kom uw bus'' ,,Na U'', zei Freek beleefd. ,,U zat hier al eerder''. ,,Ik hoef nie mee, welnee… ik zit hier maar effe, wat mot ik anders? Moch u nog-es wille prate, ik kan heel goed luistere en weet altijd raad; ben al 92, ja ja. Nou dag hoor, schiet nou maar op!…

Vergadert uzelf geen schatten op aarde, waar de mot ze verderft en de roest ze verteerd. Waar de dieven ze stelen; hoe groot is hun waarde? Op de dag dat je sterft worden zij reeds begeerd door anderen... Vergadert uzelf dan schatten van waarde, die je nergens kunt kopen hoeveel je ook biedt.…

ze stijgen op van m'n papier als motten onzeker zoekend groeien ze in kracht verdwijnen door het venster, zoemen zacht en springen in het diepe, bouwen vlotten ik blijf hier achter met alleen de botten hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht aangezegd, alles ligt nu in hun macht de sleutels zijn verstopt in smalle grotten ik heb verhalen…

Is mij een vodderij gevallen uit de pen, (Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken) Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten: Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten, En val der met de keur van een vers oog op aan.…

de meeuw heeft het wel gehad met zee duin en strand ziet ze krijsen slaan woest hun vleugels uit op Rapenburg Levendaal Hoogwoerd den Burcht Claresteeg ja op de Stille Mare burgers klagen zeg wat mot dat durven niet meer uit hun huizen een misstand net vele pluizen heden kan ik verklaren: geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker…

Pour arriver je dis les mots qui produisent le son d'une bise. Toi et moi dans le monde.…

“Wel godverdomme, niks mag alles mot!” drukte ze uit bij versnellende passen van zwermende zusters, jagend haar vuur. Veinzend in onschuld, voorwaar overstuur zwoer zij op laster van zijn paperassen. Het woord vloeide papa, vers uit een pot.…