Alle inzendingen over oase

schuw als een fantoom verschijnt uit het woestijnzand een droom van water…

Sinds de dag je hand gleed uit de mijne loop ik door de vallei der woestijnen, waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen om verloren te lopen in fata morgana's, op zoek naar het koele heldere water in de oase van de hoop, om de tere bloem der liefde in mijn gekomde handen in leven te houden, maar al wat ik vind is het vloeien van mijn zilte…

Door zand omgeven Kerkhof van woestijnrozen Een vredige rust…

Oase, een ongelooflijk mooie vrijplaats.…

je woestijnt weer na ons paradijzen groen wordt geel verzandt geheel ik dacht dat jij de weg zou wijzen jouw zon scheen zacht maar ploert nu koper aan een verre horizon jij was mijn meertje en oaasde schitterend in kleurenpracht ik versjok het kale land jouw hand heb ik verloren nog spiegel je mij fata's voor maar de morgana's…

Ons fraaie, honderdjarige Wilhelminapark bleef grotendeels behoed en behouden voor Tilburg en voor de Tilburgers, zodat wij kunnen blijven genieten van haar functies als pleisterplaats voor passanten, groen hart van de stad, natuur- en cultuurhistorisch monument en gastvrije oase......…

Het vredige, arcadische tafereel betekent een ontspannende oase, even een ludieke afleiding voor de voorbijganger, als hij of zij op weg is naar bijvoorbeeld de tandarts, een andere afspraak of het winkelcentrum.....…

Ons fraaie, honderdjarige Wilhelminapark bleef grotendeels behoed en behouden voor Tilburg en voor de Tilburgers, zodat wij kunnen blijven genieten van haar functies als pleisterplaats voor passanten, groen hart van de stad, natuur- en cultuurhistorisch monument en gastvrije oase....…

Van genot zakten mijn ogen dicht mijn lippen zochten die van jou in de zwoele schemering van kaarslicht nam jij mijn bange hart op sleeptouw Als een exotische oase kwam jij mijn woestijnachtige hart binnen je raakte het aan van heel dichtbij en wist het door alles te beminnen Mijn oase bleek een fantasiebeeld mijn gevoel is nu onbemind…

In de kamer die ik sinds jaar en dag bewoon vormen de tafeltjes een eiland, een oase van rust en schoonheid.…

in groen verscholen schuilplaatsen voor mens en dier, oase van rust…

Voor mij is het lijden aan zielenpijn gelijk aan het dwalen in een dorre woestijn, terwijl ik snak naar een oase.…

een oase van verwondering veroorzaakt dat mijn ogen zich maar niet willen sluiten.…

woestijnzand verblindt zieners en dolenden verhindert zicht op einde(r) oase van nuchterheid en werkelijkheidsbesef vervangt fata morgana het paard wordt achter de wagen gespannen de karavaan keert om…

Achterhaalde woestijnen doemen op Dorst en waanideeen zijn hier genoeg Zweet verdwijnt hier als bier in de kroeg Een echte oase of rest mij de strop? Gelukkig zijn dromen vaak nog bedrog En lijkt alles te verdwijnen in mijn kielzog…

Liggend op het goudgele strand Met ogen brandend als groenvurige Robijnen En lippen van vertedering aanzwellend, Wuivende palmen als zacht strelende handen Een betoverend liefdeslied zingend Op de ruisende melodie der golven In het aanschijnsel van de volle maan Smachtend naar passionele genegenheid In een verlangende oase van extreme rust…

tijd raast voort waarin ik mijzelf heb geaccepteerd de wereld ga verkennen aan anderen kan wennen jij in een oase wachtend op mij warmte en liefde voel me vrij de toekomst is kleurig in rust vol rode rozen…

Kortom; het is goed toeven in deze kleine oase bij een kop koffie vóór de knipbeurt…

in 't land van duizend en nog 'n nacht blijkt Allah heel anders dan tot nu werd gedacht ze leeft in Nirwana als Tabula Rasa speelt kiekeboe geeft Fata Morgana bij droogte en morgenstond ze heeft ook 'n oase met catering voor eigen rekening…

Iets verder tref je als vanouds Café Zomerlust aan, al in het groene buitengebied en als het ware de toegang of entree tot Landschapspark Moerenburg dat zich uitstrekt als een gastvrije en groene natuurlijke oase voor Tilburg en de Tilburgers…

Zonder enige twijfel benoem ik jou tot alles wat mij dierbaar is en waarmee ik deel Het samen zijn is puur en een oase van genot waar niets voor wijken hoeft en ik mij geen moment verveel Pijn doet het missen van je geluid, je gevoel, je stilte mijn ziel voelt zich verbonden en vormt met jou een geheel…

Crocus en pinksterroos – Zijn grandioos, Hortensia en lupine Klinken als mandoline, Lelietje-van-dalen en boterbloem Ze krijgen verdiend hun roem, Lelie en alpenroos Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos, Pensee en vergeet-me-niet, Papaver en aconiet, Lavendel en rozemarijn Doen mij denken aan een oase in de woestijn.…

Ze passeren op dit traject de oude speeltuin, een oord van plezier en een oase voor de kinderen van West, die daar welhaast onvermoed en stil met haar kleurige toestellen - de glijbaan, de draaimolen en de andere attracties - tussen het geboomte, de hoge dennen van West ligt.…

Ook bevindt zich in de omgeving te midden van de woelingen en het tumult van de stad en haast verscholen een kleine groene oase met oude bomen, gras en struikgewas.…

Deze kleine natuurlijke oase lijkt haast misplaatst in de stad en slechts de eenzame wandelaar schijnt haar op te merken zoals een onaantrekkelijk meisje niet gevraagd wordt op het dansfeest van het leven.....…

Vastberaden liep de man een nieuwe oase in, zijn impressie gestempeld in het zand, achterlatend.…

Intens verlang ik naar je, ik wil je voelen, mijn tong tegen je huid, het zout van je lichaam, proeven op mijn lippen, het zoete zachte, van je intimiteit, beroeren met mijn tong, mijn vingers al tastend, over je heerlijke lichaam, getekend door het leven, als een oase van verlangen.…

het is stil zon maant de sterren om te gaan ik zie je in de ochtendgloed besef me jouw bestaan ik droom de jaren die vergingen, liefde was er diep van binnen tot jij mijn bron veroverde, mij opende ik vloeide overvol we bloeiden als oasen in woestijnen jij werd zo tederzacht de mijne we dwaalden, werden blind in tegenwind…

De blauwe lucht Een oase van rust Een vogel zingt zijn prachtigste lied Dat langs de wateren voorbijschiet Onbezorgd Vol goede moed Leven in voorspoed Maar dan opeens vanuit de horizon Een zwarte lucht dient zich aan Woeste golven doemen op vanuit het water En vogels stoppen met het getater Eén moment Het omslagpunt is daar Zijner…

. --------------------------------- uit: 'Nomade nabij oase', 2001.…