Alle inzendingen over onderdak

Nergens vind ik onderdak waar ik mag blijven rusten, waar ik schuldeloos mag proeven van een verwarmde, ontwakende dag.…

Voor vast onderdak kan je het beste een waxinelichthouder naar een verguld vervoermiddel gooien. Succes verzekerd.…

Poëzie is geen tijdelijk onderdak poëzie is kost en inwoning - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Gerrit Komrij (60): gefeliciteerd! Redactie Nederlands.nl…

De enige behoeften die onbeperkt aanspraak kunnen maken op bevrediging zijn de levensbehoeften - voeding, kleding en onderdak op het haalbare beschavingspeil.…

De stad Berlijn biedt altijd onderdak Voor V.S. presidenten en hun cast John Kennedy was zelfs zo enthousiast Dat hij zich uitriep tot een stuk gebak Voor Bush en zijn volledige escorte Was er daarom Brandenburger Torte…

Traag voortbewegend opgaand in de duisternis, als beelden bevroren in de tijd De inktzwarte nacht biedt onderdak aan hen die de onlevenden genoemd worden Grillig is hun bestaan zoekend naar zielsverwanten moeten zij eeuwig voortgaan…

Als hun partner niet van het gegooi maar vooral niet van het gejuich en geschreeuw houdt, kan die maar beter tijdelijk ergens anders onderdak proberen te vinden.…

Een gestrande bruinvis heeft weer onderdak Ze zwemt rondjes in de creche in Harderwijk: 'Als je denkt dat ik nu juist verwarder lijk Heb je 't mis; ik voel me hier op m'n gemak' Want protesteren voor een duif die niet eens dood is Kan enkel in een klein land dat heel groot is…

jij leeft daar moet voor je leven knokken ik leef hier en voel me gelukkig zonder er iets voor te doen jij leeft daar in dozen en in hokken ik leef hier in een huis met een plantsoen jij leeft daar bent al gelukkig met een onderdak ik leef hier in een huis jij daar in een vuilniszak jij daar bent arm...…

Zij bieden onderdak aan de slachtoffers die het niet meer hebben kunnen redden in de harde strijd om "the survival of the fittest" in onze maatschappij die onvermoed aan de gang is.…

. ---------------------------------- uit: 'Het meer van onderdak', 1987.…

Bied mij onderdak aan in jouw warme hart, opdat ik nooit meer dakloos ben. Kleed me aan met dure woorden, gesponnen met mooie, zijden letters. Verwarm mijn hart met het vuur en de passie uit jouw ogen, alsof het altijd zomer is. Hou van me, en ik zal geen zwerfster meer zijn.…

Ik zoek in jouw ogen wat ik nooit vond in een boek het klinkt misschien gelogen in jouw ogen raak ik zoek ik zwerf door jouw ogen met een deken tegen de pijn en als het zou mogen mag ik dan jouw deken zijn dan zijn we samen verloren in ons zelfgeschreven boek maar in jouw ogen vind ik onderdak want ik weet waarvoor ik zoek…

toevallig ben ik ergens opgeraapt als onmens uit het ongedierte verrezen ik draag een gele pruik - en sleep me onhandig van scène tot scène de hemel in een schuine helling is mijn onderdak, mijn lot trotserend in deze beschaving zingend in het morgenlicht ken ik geen regels van protocol in de broze wereld omgeven…

Het genoemde gebouw gaf onderdak aan vele evenementen en buurtmanifestaties. Eens wandelde ik met mijn "lusteloze" vriendin door de aangrenzende weiden of plantsoenen en wij vlijden ons in het welige gras.…

Nu herfst en winter aanbreken en nu zij ons begroeten is de tijd gekomen van het afscheid van wat mij enige tijd tot onderdak en woning diende; de summier en provisorisch ingerichte maar van chique meubilair voorziene kamer op de vierde verdieping die mij vertrouwd werd maar waarin de eenzaamheid regeerde en deze mij omringde....…

de spoken het huis waarin ik woon wordt afgebroken ik vraag me af waaraan ik dit verdien zie op tegen het ongemak van dien het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien ze gunnen me nog even tijd misschien ik wil de laatste houtblokken verstoken om daarmee alle spinnen uit te roken ze moeten naar nieuw onderdak…

Het terrein en de bebouwing van "Prisma" in Biezenmortel bieden onderdak aan vele cliënten en ook mijn broer behoort tot hen. De oude, eerbiedwaardige bomen herinneren mij aan vele, vele bezoeken, deels daterend uit een ver verleden.…

De kleine kamer, waarin slechts een bed en een kast dienden tot haar comfort, maakte onderdeel uit van het grotere complex van de psychiatrische kliniek waarin velen onderdak maar geen troost hadden gevonden.…

Toen ik lang geleden de poort van het schoolgebouw voorgoed dichtsloeg en toen mijn schooljaren voorbij waren, was er nog het brede, statige bouwwerk dat de school op de huidige dag onderdak verleent en dat ik vandaag passeer.…

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, Nooit vond ik ergens anders onderdak; Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak, Een tent werd door de stormwind meegenomen. Alleen in mijn gedichten kan ik wonen. Zolang ik weet dat ik in wildernis, In steppen, stad en woud dat onderkomen Kan vinden, deert mij geen bekommernis.…

Straten, met de lome lengte nu van veel nog te vergeten dagen, waren hun zij aan zij zo gewend - van blues is geen onderdak bekend. ------------------------------------------------------- uit: 'Ringelorend zelfportret op haar leeuwenhuid', 2005…

ik die in de zomer van mijn leven genoeg had aan de hemel wil nu het winter is geworden omringd zijn met jouw liefde en zitten voor een haardvuur…

Met vuurwerk hopend op behouden vaart Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’) Als nautisch lifter was het mij veel waard Al stuiterde ik als een ballerina Op zee en tropenkoorts en van de kina Zo’n avontuur van ouderwetse aard Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff Alleen in zijn gedichten kon hij wonen Nooit vond hij ergens anders onderdak…

Voor het slapen gaan laatste gedachte is net een straathond zoekend naar de resten van de dag tot bot ontleedt hij de weg van voorhoofd naar achterhoofd en terug snuift achter de ogen overblijfsels van beelden en voor de nacht onderdak vindt tussen de kiezen waar ik je naam maal, je woorden en smaak van je lichaam als kinderlijke angst in…

verrieden zij geven gul de kunde aan ons door ze volgen nederig het oude spoor en laten eeuwen door hun handen vlieden aanvaarden wat het leven heeft te bieden want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor ze voelen vormen, scheppen uit graniet gestalten waarvan niemand weet hoe oud want deze stille kunst verandert niet onder een onderdak…

Op een dag in april toen de bomen aan mijn venster lichte aanzetten van groen vertoonden, hebben we met de "Opstapbus" koers gezet naar Dierenpark "De Oliemeulen" Haast verscholen tussen de overige bebouwing in de wijk treft men deze kleine dierentuin aan waar krokodillen, spinnen, aapjes, lama's, slangen en nog diverse andere dieren onderdak…

Ik zoek onderdak bij de sterren en leef op het ritme van de zon en de maan. Gepassioneerd ontdek ik hemelse oorden en doorkruis onbekende stromen. Ik ga op zoek naar droomeilanden, niet wetende waar ik zal belanden. Ik reis naar woorden in mijn dromen en zeil met witte en grijze wolken mee.…

mijn ogen, wat hoorbaar is moet stilte gaan beloven want ze wonen hier allang ik ken mijn vrienden al een tijd soms zijn ze stil daarboven af en toe komt haat en nijd is er weer ruzie uitgebroken dan schreeuwt de een de ander dreigt met wanhoop een derde jaagt ons op en maakt de relatieve rust voor iedereen kapot ik geef ze onderdak…

Een gouden licht dringt door takken en gebladerte heen en spreidt zich liefkozend uit over de mossige bodem waar de kleurige parsolletjes van de paddenstoelen hoogstens een kever onderdak kunnen bieden..... Je bent in het septemberbos.... De atmosfeer draagt nog een warmte als van juli of augustus.…