Alle inzendingen over ongelogen

Er zijn van die mensen die altijd ontevreden zijn, zich altijd door het leven tekort gedaan voelen. Onzin, zeg ik altijd maar. Je krijgt wat je verdient. Als je maar eerlijk in het leven staat. Al is de leugen nog zo snel… enfin, de rest weet u. Ik zal er u een sterk staaltje van vertellen. Pas gebeurd. Het is een vriend van me overkomen. Hij heeft…

De ervaring is, ongelogen, wat ik elke nacht zou willen... Ik open langzaam mijn ogen, ...en ben nog aan het rillen....…

Wanneer ik je zie wil ik mij warmen helemaal verdwijnen in je armen Wanneer ik je hoor mooie woordjes en zinnen wil ik fluisteren en je totaal beminnen Wanneer ik je voel zie je sterretjes in m'n ogen een lach om mijn mond deze vertelt ongelogen Dat ik je wil op dit moment hier en nu als je bij me bent…

… Doch zijn rollende oogleden tijdens zijn diepe slaap vertellen ongelogen en recht voor zijn raap: Het had niet zo gemogen, als hij kon, had hij het allemaal vermeden……

In wazig zicht zie ik blauwe ogen ongelogen zeggen zij ik hou van jou in mist verloren woorden wil ik horen zachte klanken in de ochtenddauw waar de herfst zachtjes haar weg baant door gevallen letters op weg naar de ijzige kou van weer een nieuw seizoen in het onstuimig leven…

Gedachten omschreven zinnen verweven blikken ongelogen Lichaamstaal ? Bedrogen ! Moeilijk te verwerken Woorden die versterken Ogen vol emotie 'n traan die ik zie Onrust in lijf en leden Horizon verbreden Zoekend naar iets blijft over ... niets !…

Raak de geest schop de taal trap de liefde verkracht verbaal kijk opzij zie geen ogen donder geluk ongelogen pleur de zin scheur en stoot trap de liefde in de goot het hart verward verloren verhard geloven in blind beminnen rot op ga wat anders verzinnen…

wilde narcis bolgewas Griekse praal schittert in het gras je verwacht heel wat maar wat een prutbloem in de vaas slappe was kroon diepgeel toont trompet matgele slippen vormen bloemdek kleurt zoals het voelt alles zo week de schede kan ermee door bruin kleurt van perkament eenmaal gesneden droge doosvrucht ongelogen nat m…

verborgen holte baadt in licht open mond verbaasd gezicht duisternis treedt terug in licht steen gerold rock ‘n roll een engel lacht de morgen vol verbaasde vrouwen slaan op hol paasweesgegroet de ogen dicht voor zo veel hemel voor zo veel licht als de nacht voor het leven zwicht het leven ongelogen waarheid sterft niet meer…

Mijn dochter, de spiegel van mijn ogen, de reden voor rede, en het woord ongelogen. Puurheid als dauw ontwakend uit kracht, doet eenvoud ontstijgen, als zij mij stralend toelacht.. Want in 4 jaar met jou samen, voor jou een heel leven... al zolang, kijk ik constant in die spiegel.. en blijf ik kind.... en nog steeds bang.…

Deze aardbol is ongelogen ongeschonden, niet boordevol vervuiling, zonder effect van een broeikas. Het draaien van mijn wereld stopt zodra ik er een vinger op zal leggen en mijmer over de bestemming die ik aanwijs. Het is hier niet doordrenkt met geweld over de vraag: “Wie heeft het hier voor het zeggen?”…

Kruipen de uren kruipen ongelogen op de stoel, knielellendeding, gevangen op de vierkante meter, krampenvingers, vlammenwangen, prikkingen in schermersogen. Gekkenhuis hier vergeven van waanzin borderline narcistisch navelstaren en in- zichtloos ziek. Wie zal mij bewaren?…

Ooit bevatte dit doosje zuiver glimlachjes van filigrein ogen spraken nog ongelogen voor geluk was het te klein.…

Kijk ik naar mijn ogen dan zie ik een felle blik ze vertellen ongelogen en ik denk bij mezelf stik ! Ogen moeten leven niet verholen, maar oprecht zodat ze kunnen geven wat de mond niet zegt !…

mij aan verbeten wil de geest niet breken, houdt het weten vast in monddicht, star strepen lippen loze lijnen, stom staren ogen in het verschiet, waar net boven de laatste golf ochtendrood verschijnt zachte stralen klimmen omhoog, zoeken een licht spoor, driftig sluit ik beide ogen, kijk naar binnen, strand op waarheid, ongelogen…

En ongelogen waar! Voor een gladde huid…!?! Die juffrouw uit de Idols jury heeft dan zeker hele kuddes wijngaarden over haar smoeltje laten denderen. Wat krijgen wij in hemelsnaam hierna? Hondenkwijl? "Uw minnaar staat met open mond ..." Of Olifantensperma ... Voor een "vruchtbaar" velletje!…

Ongelogen, want op dat moment leek het hier wel hartje zomer. Ik kreeg zelfs zin om even tot aan ons nieuwste strandpaviljoen te lopen. Vanmiddag misschien, dacht ik overmoedig. Hoezo overmoedig? Nou, WeerOnline voorspelde niet veel goeds: rond 11.30 uur regenbuien met kans op hagel. “Mooi niet! Kijk maar, de zon schijnt!”, dacht ik.…