Alle inzendingen over onschuldig

de muren zijn te hoog om uit te kunnen breken ze kan hen enkel smeken geef mij mijn vrijheid terug de wanden zijn te dik om haar te kunnen horen dus zal het niemand storen de striemen op haar rug de deuren zijn te zwaar om in te kunnen trappen haar weerstand zal wel knappen nog voor zij wordt gered de tralies zijn te hard om door…

kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen hoezeer de nacht ook leek op dromen tussen de dagen het werd onzichtbaar zwart gemaakt je onschuld…

Zij krassen klokgeluiden in verenpracht heiligen van donker kwaad in kraaienzwart gebracht Nog immer overtuigd van hun overredingskracht met machtige handen gewassen in onschuld…

Hoe wit die sneeuw die dwarrelt langs de wegen, die sneeuw die smetteloos de daken wil versieren, die sneeuw die stil, behoedzaam alles dekt: de mensen, planten en de dieren, Niets is hier nog bevlekt, alleen het wit mag blijven al is het maar heel even, dit leven in al zijn onschuld hier en nu.…

Onschuld spreekt nog uit ronde ogen, maar duistere wateren brachten slechts dood.…

Handen wassen in onschuld, de dader in schaduw gehuld. Dat duiveltje op zijn schouder, die engel is toch vertrouwder.…

Verstoten van klinische verzorging Waar slechts het geldelijk belang regeert Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde En wordt de eed van Hippocrates genegeerd Door smart overmand draagt de vader Het in wit gebundeld liefelijk dode kind Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt…

Handen wassen in onschuld en het er vervolgens inwrijven.…

Onschuld straalt uit je ogen, soms ontzettend eigenwijs, dapper zoek je de grens, alles is onwijs! Je duikt volop in het leven, gaat er helemaal voor... Waar anderen twijfelen, ga jij vastbesloten door! Met vallen en opstaan ren jij iedereen voorbij. Niemand kan jou evenaren, zo vol vuur en energie ben jij!…

Een heldere gloed omlijnt zijn gezicht Geaccentueerd worden zijn ogen door zijn lieflijke blik Bemint door ieder ander blijft hij waardig in zijn persoon Keert de rug naar arrogantie met een stralende lach Als een rustige golf bewandelt hij het leven Soms wat schuw laat hij de wereld tot hem komen Behandelt hij een ieder vol liefde en respect…

Mijn oren verstaan slechts woorden Dus vertel me van wie je bent, en zeg me welk licht te fel straalt zonder sluier dat verhult, of van onwetendheid misschien onbeschermd voor de schuld zuiver in haar handelingen oordelend met zienend oog Vertel me toch, over de blinden gezien door de ogen, maar onbekend voor zichzelf schreeuwend van…

kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen hoezeer de nacht ook leek op dromen tussen de dagen het werd onzichtbaar zwart gemaakt je onschuld…

kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen alsof je danste op de maan de nacht was van flanel waarin je schommelde tussen de dagen alsof je resten avondrose naar zonsopgang hielp dragen hoezeer de nacht ook leek op dromen tussen de dagen het werd onzichtbaar zwart gemaakt je onschuld…

Al is het al weer een jaar of 15 geleden ben ik toch nog niet vergeten dat ik een keer de echte onschuld heb ontmoet. Het was in een ouderwetse bakkerswinkel. De buurt ging wat achter uit, maar uit de wijde omgeving kwamen de vaste klanten de heerlijke producten van deze bijna goddelijke vakman kopen.…

Geknepen onschuld brengt mijn leven weer tot leven, ik voelde mij groots als vader. Nu ben ik nog groter als grootvader, met dank aan mijn kind.…

Wulps gehuld in het maanlicht flaneert de moeder aller kwaad Ontneemt de zon haar alzicht waar zij opnieuw ten onder gaat De voeten van Elgar schuifelen terloops in zandbakken leeg Hij dacht gisteren nog: "amkoe meer later" Nu speelt hij weer. Zijn handen op z'n buik ruikt hij aan bloemen neemt een verfrissende duik in nog niet…

— Onschuld. — En wat’s Onschuld? — Smetloos zijn: In ziel en lichaam vrij van ingestort venijn, Met bloed en merg aan ’t kroost uit de Oudren ingevloten; Gezuiverd door de Geest uit Hoger kring ontsproten. Wie andre Vrijheid zoekt, zoekt, op de naam van VRIJ, Slechts strafbren eigenwil, verderf, en slavernij.…

Onlief, met grote ogen Onschuldig maar toch stout De duivel zou jou mogen Je hebt hem laatst getrouwd Onlief en onbetrouwbaar Geen doel of levenslot Geen normen, onaanvaardbaar Toch bid je ‘s nachts tot God Onlief en zo verdorven Je fluistert naar de maan Je bent allang gestorven Je bent reeds heengegaan Onlief is slechts…

tweehonderd onschuldigen vermoord gesmoord in bloed hun kreten door hen zonder geweten gestoord laten zij weten dat hun gebeden zijn verhoord.…

Zoete kleine kindervingers strijkend door mijn haar, mijn lange haar, naar elke knoop en klit toereikend Aanraking voor haar niet raar Daar waar elk mens, die niet meer weet te vinden 't inner kind, verlegen slechts een aai zou geven, steeds weer zonder goed gevoel verkregen Geeft zíj gevoel en liefde vrij, de onschuld zelf en onbeperkt…

der zeeën rollen aan de met pijnboombossen dicht begroeide oevers in regelmaat strak blauwgroene golven Waaiert de zwoel warme wind bij vlagen bladeren uiteen waartussen de zon zich even aan de schaduw laat blikken Gadegeslagen door een bek vol tanden drijven sluw ogend met hongerige blik rond de vaak dichte begroeiing quasi onschuldige…

Verderop in mijn straat is een kind overleden aan kanker, een onschuldig kind dat niemand kwaad heeft gedaan.…

Zoals in 2008, op Eerste Paasdag, wanneer ik als volwassene ineens mocht ervaren dat echte onschuld nog bestaat. Vlak voor mijn en uw ogen, als je het maar wilt zien! Vrolijk Paasfeest allemaal!…

Onschuldige jongens, echte vaders, moeders en aardige familieleden waar zijn jullie gebleven. Mijn boek 'Als ik mij ophang breekt het touw.' Een schelmenroman uit de jaren vijftig en tevens kroniek van die tijd is helaas minder onschuldig, maar dat is dan ook voor volwassen lezers met vermogen om te denken. Het zijn er toch meer dan ik dacht.…

Het kunnen nadenken over onze activiteiten heeft ons losgeweekt van een oeroude blauwdruk waarin de onschuld verankerd lag.…

Verloren onschuld van de jeugd, gegeven één moment van vreugd. Gelaten het leven zoals het was, verleden onder een stolp van glas.…

De scheiding van de ouders was heftig, zo erg dat door tussenkomst van de rechter besloten moest worden dat het joch toch ieder weekend naar zijn vader moest. Hij moest! Liet in het begin nog weten niet te willen, maar tegenstribbelend werd hij meegetrokken, weg van zijn moeder, immers de rechter had bevolen dat, wanneer men zich niet aan de afspraak…

jouw gezichtloosheid, gesponnen door illusies in een spiegel beland, in mijn onschuld verdronken, brand je schreeuw Mijn doodangst…

Onschuldig rose zo zijn je bolletjes onaangetast loopt alles op rolletjes. Heel apart maar oh zo gevoelig raakt men haar aan dan buigt ze nederig.…

Nou ja, wel van het landschap, maar niet van de mentaliteit en het verlies van het geloof in het bestaan van onschuld dat er heerst.…