Alle inzendingen over oud moet bij oud

Een bevroren wolk overnacht in een oude kruin, een oud web in een verloren tuin.…

De oude ( en kapotte) staan nog te wachten tot ik ze vereer met mijn voeten, want dat is het gekke met dit soort dingen, als je ze elke dag gebruikt, kost het moeite om er afscheid van te nemen. Dus inmiddels wel nieuwe aangeschaft maar de oude hè de oude moet ik nog wegdoen...…

Divers van lijn kleuren gevels oud naast minder oud scheef naast schever gescheiden door stegen waarin het ruikt geen vee te zien prijkt veemarkt de heilige koe spiegelt een parkeerautomaat handel die stilligt een kille dag maandagmorgen waar het licht brandt wordt koffie ‘geschonken’ éénvijftig de kop…

En Pieter vindt over rechts of links gaan ijzer om oud lood... Kortom: veel oude wijn in oude zakken...…

de tijd is afstand tussen oud en nieuw oude kindren verwijderen grijze haren en zoeken vandaag geen verse rimpel ze willen herinneringen evenaren maar jonge knuffels bewegen te ver de oude dag verdwijnt achter de evenaar nu denken ze nog aan een avondster heden leeft de vergeten beeldenaar kinderen vullen het prentenboek een album voor…

In je huisje van oude vrijgezel, van "oude bok" zoals men oneerbiedig beweert, had je je huishouden ingericht (mallotige kussens op de eikenhouten stoelen) September is weer aangebroken; het is de tweede herfst na je vertrek en na ons afscheid.…

Een oude man, een oud flatgebouw, de nominatie is slopend. Linksonder en rechtsboven is al dichtgetimmerd, de eenzaamheid sluipt op kousenvoeten zijn wereld binnen.…

- 'Ik zal 't u wel eens geven, Toekomende jaar misschien, Als gij wel leert en braaf zijt,' Zei de oude, - 'wij zullen zien.' 'Toekomend jaar!', zei 't knaapje, 'O, Grootvader, maar dan zoudt Ge lang reeds kunnen dood zijn; Ge zijt zo ziek en zo oud!' En de oude stond te peinzen, Hij dacht: 'het is wel waar!'…

Jullie moeten een voor een naar boven schreeuwt de kapitein tegen de oude man. De oude man bind het touw rond het middel van Robbie. Robbie word omhoog getrokke. De mannen op het schip willen het touw weer naar beneden gooien. Maar... daar waar eerst een oude man had geworsteld tegen de golven is nu alleen nog de zee.…

De oude lelijke nieuwbouw is opeens mooi en ouderwets geworden. Ze wil weg, ze wil gaan. Ze mag niet, ze moet rusten, de deuren gaan om negen uur open. Vijf minuten na het ontbijt. Ze is nog jong, maar ze is al zo moe. Ze zeggen dat ze gek is, dat ze niet meer goed kan denken. Haar hele leven heeft zij geleefd met het idee dat ze oud wordt.…

gebarsten lagen van loodzwaar verven gescheurde nerven van oud hout dat soms hoorbaar kreunt van heimwee naar woud dat ook in stormen dreunt als één van hen gebroken ter aarde komt en zucht…

Opgesloten in eenzaamheid, vervlogen herinneringen, vergeelde foto's. Een verdwaalde traan volgt de lijnen op haar gezicht. Met een zucht die haar hele leven beslaat kijkt ze in de stoffige kamer. Het klokje aan de wand vertelt haar grijnzend dat ze weer niet zijn gekomen. Langzaam, met door reuma aangestaste passen, loopt ze de gang…

Men is nooit te oud om iets af te leren.…

jonge liefde die grijze hoofdjes bij elkaar zo zie je: blijf je dromen dromen dan worden ze uiteindelijk waar ze hebben nu na al die jaren een eigen liefdesnest gebouwd en de moraal van dit gedichtje: voor liefde ben je NOOIT te oud!…

Men is nooit te oud om te spelen.…

ik zie haar gaan schielijk gebogen let niet op mij vergeef me dat ik uw moment verstoor ze kijkt vlug weg en in ons ogenblik vul ik haar ruimte…

Dan mag ik uit mijn vel barsten als dat waar is, maar met een gebit wat aan alle kanten rammelt en het zweet je navel uit borrelt ben je zeker net zo oud als je voelt hoe bar weinig blijft hangen, te laat om nog te leren wat te doen als de wereld maar niet vergaat, zoals schoonheid van binnen zitten, buiten dat, mooi niet bestaat.…

Wanneer je je realiseert dat je ouwe vlam een oude vlam is geworden, ben je oud.…

Zo jongGe piept maar een eind aan je Latijn, op een goeie ouwe fiets geleerd, dag zeggen met je handje tegen oud of het is al eerder gedaan. Zo vindingrijk is het nou ook weer niet om het beste te wensen door een clubbie voor dooie makrelen op te zetten, tevergeefs hengelend naar aandacht. U wilt graag dood?…

Ik heb liever dat men mij vraagt wanneer ik ben geboren, dan dat men vraagt hoe oud ik ben.…

evenaren hij zaaide angst en moordde voor de lol de zwarte kerkers zaten overvol met door zijn beul bewerkte martelaren maar toen ik laatst die beelden van hem zag vermoeide ogen, rimpels en gebogen vernederd door een bitter hoongelach verscheen een vreemd gevoel van mededogen was dit nou die moordlustige tiran ik zag alleen een broze oude…

jij, zoals je daar staat zo nonchalant misschien stond je anders als je wist dat er iemand naar je keek, ik.…

pijnscheuten schieten door me heen rimpels wanneer ga ik heen? ik wil niet meer wachten ik ben het zat kwijt al mijn krachten weer een kou gevat het zicht wordt slecht mijn handen trillen ik wil geen gevecht dood zou ik willen…

Als je later oud bent en gerimpeld blijf je nóg de mooiste voor mij Zal ik nog net zoveel van je houden als ik zo vaak al tegen je zei Schoonheid zit immers van binnen en is niet aan leeftijd gerelateerd En dat is wat ik zo aan jou vanaf het begin heb gewaardeerd Dus kijk je later in de spiegel denk dan maar gewoon hieraan Het aantal rimpeltjes…

Zachte stappen in de verse sneeuw, oudjaar lijkt al weer zo lang geleden. Ik kijk door het raam en geeuw, er is sindsdien al veel tijd vergleden. Goede voornemens, heb ik die? Ik zou het echt niet weten. Ach, ik neem dat niet zo nauw, zie ik ben nu ook tevreden. Mocht ik toch nog wat willen wensen, dan alleen nog liefde en geluk, maar…

handen met bruine spikkels gevouwen in een gebloemde schoot de pop ligt op tafel het leven achter gesloten ogen aan de binnenkant de wereld achter dichte deuren aan de buitenkant…

en alles wordt steeds ouder geweest en al gebeurd en toen erg om gelachen die van jou spreekt dus al woordjes snoer 'm de mond voordat het te laat is want alles is gezegd en tot gesprekstof zijn we weergekeerd…

ouden van dagen circuleren in de lift de winter buiten…

het uitzicht kijkt naar binnen kleurt het behang seizoenenlang met licht uit het verleden je hebt gebeden dat je oud mocht worden, hebt gestreden voor de laatste jaren rust en vrede ogen dromen en je lach is al verleden tijd je handen spelen achteloos met pluizen de asbakken zijn vol je vest van wol is zacht net als je wangen…

ik zie je in een vergezicht waarin emoties laaien de klokken sneller draaien tot de wereld openbarst jij hield van morgen want vandaag was je teveel je brak geen uren open liet de tijd maar liever heel je kijkt vooruit om niet te voelen waar je staat je zweeft gezichtsloos door de dagen stil en zonder vragen je hebt de strijd verloren…