Alle inzendingen over ouderen ontmoeting samenzijn

Wie is de onbekende demon of godheid die onze lotgevallen vervlocht, die ons elkaar deed ontmoeten op dit merkwaardige kruispunt van wegen, laat in onze levens?…

Op mijn dagelijkse boodschappentocht door de AH, werd ik aangesproken door een man uit een ver buitenland. Een gangpad eerder had ik hem, in een mij onbekende taal, al heftig met zijn vrouw horen discussieren. Hun kar, met als frontman op het rekje een dik jongetje met een lollie, was gevuld met sponzen, zemen, borstels, en wasmiddelen. In mijn…

zo willekeurig, en toch een simpel samenzijn de ontmoeting en daarna verder we kropen levens bij elkaar verloren geen tel uit het oog zo aangetrokken en nooit meer vertrokken onze dagen toen en nu en nooit meer…

ik voel je komen in de voorjaarszon met lichte stralen vat je mij rondom uitbundig danst de zomer in vizier er is een klein gemis jij daar ik hier gelijk voelen we het warme in haar intiem omarmen ze kleurt onze gedachten met een ultiem verwachten je bloost in samenzijn het roze-rood is nu nog zonder pijn in eerst ontmoeten laat…

Verloren in jouw ogen verdronken in jouw stem Soms kan ik zelfs vergeten dat ik het zelf ben Gezonken in jouw armen gesmolten in jouw blik En dat alles omdat wij zoveel mooier zijn dat ik…

Waar wind zo mooi doorheen zingt aan het riet zie ik je ogen gesloten in dromen verdriet stilzwijgend ... sla ik mijn armen om je heen en je voelt het van top tot teen dat je niet meer alleen hoeft te staan dat er iemand bij je is die met je wil delen die ene kleine traan…

Ook Café-Restaurant "De Rustende Jager", grenzend aan de "Drunensche Duinen" in Biezenmortel, onlangs nog gehonoreerd met haar honderdjarig bestaan, mag er zijn en biedt met haar langgerekte en mooie serre een prima gelegenheid om samen te komen. Toen de herfst was ingetreden met slagregens en kou verpoosden wij daar en dronken thee en koffie…

Onlangs ontmoette ik opnieuw de oudere mevrouw aan wie ik jaren geleden als een triomf, als een trofee mijn bundeltje met schrijfwerk durfde te overhandigen.…

Bij 't samenzijn vliegen de uren. Het kan 'm niet lang genoeg duren. Ze maakt nu een bad. Hoe verwarmend is dat voor z'n voeten. Ze is pedicure.…

leg je hand op mijn schouder trek het deken weg laat me door de kou heengaan maar leg je hand op mijn schouder leg je hand op mijn schouder trek het deken weg laat me naar de einder gaan maar leg je hand op mijn schouder alleen maar met jouw hand op mijn schouder ------------------- uit: 'Hawwa', 2003.…

Ik was genodigd in haar rommelige en ongezellige kamer. We schreven: de vroege zomer van het jaar 2019. Mevrouw had haar oude handen meteen al over die van mij gelegd met een gebaar dat alles zei, alles betekende. Later, in de zaal van het Zorgcentrum draaiden de wijzers van de klok aan de wand tergend langzaam cirkels over zijn wijzerplaat en we waren…

maak ik jou weer blij Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten Ik kijk uit nu naar je wederkeren Ik tuur al door de ramen De tijd zal het ons wel leren Aansteker en sigaretten weer tezamen…

me raken samenzijn staat bovenaan daar ben ik altijd voor gegaan strelen koesteren en beminnen straalt bij mij intens van binnen elkaar tot mensen maken in ontdekken van talent en gaven die in vrijheid te beleven dat had ik zo graag aan iedereen gegeven…

hij had hen zoveel willen zeggen, zoveel over wat hem bezighield en wat hij beleefde, zoveel ook over wat hem in hen opviel en dat zijn moeders ogen even mooi even wijs waren als vroeger al was ze weer dikker geworden en dat zijn vader beter gekleed was dan ooit en dat ze niet moesten zeuren over wat volgens hem onbetekenend was en dat - , hij…

ik jou weer blij Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten Ik kijk al uit naar je wederkeren Tuur nu al door de ramen De tijd zal het ons wel leren Aansteker en sigaretten weer tezamen…

De lotgenoten ontmoeten elkaar hier en delen de gemeenschappelijke misère bij een kop koffie en een likeurtje met slagroom. Voor even vergeet men zijn ellende door het gezellige samenzijn...…

Vormsel Doopbeloften Beschermende deken Kerk en ouders Eerste streken Deuken Scheuren Ongeluk en pijn Gesloten deuren Verloren samenzijn Geloof Hoop Liefde en berouw Verwarde knoop Waardeloze trouw.…

Poëzie van ontmoetingen Of te delen met je lief in trance In de glorieuze galerij van de kus Is gevangen een wereld van romance Kunststukje in performance Tentoongesteld op een drukke plein Vervaardigd door geliefden Pittoreske gevoel in het samenzijn Sprankelend cabaretgevoel Lachende contouren van plezier Inspiratie om te veranderen…

iemand opent het venster iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek iemand kent de weg iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft iemand gaat met mij de rivier in iemand zoekt tussen de schelpen naar de allerkleinste geopende schelp iemand zoekt naar een…

Je adem kust me voor je lippen Je warmte streelt me voor je me raakt. De verwachting naar meer zindert. Maar ik ben geduldig ongeduldig Ik weet, er wordt in deze spaarzame uren een parel tijd geregen aan onze dunne samendraad.…

Wanneer jij niet bij mij bent mijn wereldje weer klein gedenk ik diep en heel intens ons innig samenzijn dan vloeit zacht door mijn aderen zo'n extra fijn gevoel van opgaan in extase en lijfelijk gewoel dan lijkt de liefde een gedicht zij geeft ons beiden kracht 'de liefdesdaad bij daglicht en dromenland bij nacht.'…

Wij schouwen in 't verstilde samenzijn de oermaat van 't heelal, sereen en rein. Vergeten is het schrijnen van de wonden, weggevoerd de doem van schuld en zonde. In streling, streling, mild en teer is heling, geen pijn, geen verleden meer. Traag openen zich beloften, rood en rond; een vleug van weemoed beroert je mond.…

nog even liggen wij op bed ik dicht mijn ogen streel je haar jij geniet zeg je en we lachen naar elkaar ineens wordt zoveel duidelijk elk woord en elke aanraking is uit 'zoveel' liefde jij pakt mijn hand en vraagt of ik wil verdergaan ik fantaseer over het voor altijd samenzijn en terwijl raak ik elk warm plekje van jouw mooie lichaam aan…

samenzijn door geschreven woorden verholen emoties stil geuit laten verhalen zichzelf beleven het onvoorziene is levensecht…

Samenzijn gewoon even… Een kort moment Gewoon om te zien Of je veranderd bent Samen zijn heel even maar Zal ik je nog herkennen? Gewoon een minuutje of tien Te kort om weer aan je te wennen Dan zal ik weer gaan En leven we ons eigen leven Een kort intermezzo Samen zijn gewoon even….…

Alle gedichten zijn eindig, ons samenzijn is een gedicht, ons samenzijn is dus eindig.…

In ons innerlijk bleef het beeld voortleven van ons vroegere harmonieuze samenzijn, van de bezoeken aan mijn ouderlijk huis, van de bijeenkomsten in de familiekring....…

We hadden tenslotte de ingang van het park bereikt dat gesitueerd is in een volkswijk met een desolate atmosfeer, waar de trieste huizen huiveringwekkend aandoen en we strompelden voort door de lange, met bomen omzoomde en overschaduwde laan. Het park omringt het oude schoolgebouw, eens toneel van mijn grandioze debacle en men noemt het het "Oude Dijk…

Hier dansten wij eens in een ver, vergeten jaar en hier is nu de chique zaal van "De Harmonie"; ik bevind me in de Tilburgse Stationsstraat in het pand op huisnummer zesentwintig, dat gesitueerd is naast het kantoorpand op huisnummer vierentwintig waar mijn dierbare, maar zeer betreurde en betreurenswaardige vader zijn door de uiterste rampspoed getekende…

Hoewel met recht en reden haar aanklacht tegen haar lot en leven eindeloos zou kunnen zijn, spaart zij mij zonder aanleiding of noodzaak en tracht ze onze ontmoetingen gezellig te maken met appelsap, thee, bonbons en koekjes.…