Alle inzendingen over pleister

als pleisters op mijn wonden lagen jouw handen op mijn hart waar ze feilloos knopen vonden die je geduldig hebt ontward als zalf werkten jouw ogen op mijn zo rusteloze ziel en je woorden, afgewogen voorkwamen dat ik telkens viel als kompressen kusten jouw lippen al mijn pijnen weg en meer ik liet de warmte binnenglippen verzachtend al…

Dan volgt er een berichtje, of ik de pleisters kosteloos terug wil sturen en dat is iets wat ik dus net gedaan heb..want voor één wondje pak je een pleister maar hij zit nu met een groot verband om z’n arm om drie wonden te bedekken… Het wordt ongetwijfeld netjes opgelost maar het neemt niet weg dat je niet zomaar de nieuw gekomen spullen ook kunt…

Logisch natuurlijk en het slachtoffertje werd getroost, de wond schoongemaakt en meestal ging er een pleister op! Ik verzuchtte dan: het is weer de Hansaplast periode….…

'Geloven' is de virtuele pleister op niet zeker 'Weten'.…

In een multiculturele samenleving dienen huidkleurige pleisters in veel verschillende kleuren leverbaar te zijn.…

Echte liefde is een groot wonder. Een mens en dier kan eigenlijk niet zonder. Ik heb een paar liefdes meegemaakt. Eentje heeft mij zeer diep in mijn hart geraakt. Bijna twaalf jaar trouw aan mijn zij. Als zij mij zag was ze vrolijk en blij. Met haar trouwe bruine ogen. Ogen die nooit of te nimmer tegen mij logen. Een prachtige glanzende vacht…

- Hè, had hij maar een pleister!' 'K wou door de zalen van mijn geest je leiden, Gestaltenrijk van voelen en van denken; Die kunst en kennis zocht, wilde ik verblijden Met kennis en met kunst, mijn gastgeschenken: Jij zag alleen 't verdriet; met medelijden Ging jij, een vrouw, me in 't diepste wezen krenken.…

De soms genoemde ervaring en levenswijsheid, die men senioren en bejaarden toekent, is m.i. gewoon een opstelsom van butsen, blauwe plekken en mentale teleurstellingen, op hun levenspad tot nu toe opgelopen en waaruit deze leeftijdsgroep lering heeft getrokken. Dat is positief bedoeld, want goede raad van deze medemensen behoedt jongeren soms voor verkeerde…

Hij praat en ik luister Maar hoor niet Wat hij zegt Dan pak ik zijn hand En streel de dichte snee De vele kleine wondjes Sommige ontstoken Of met een pleister beplakt Om het bloeden te stoppen Weer een gesprek met een einde Waarom gaan we niet wandelen…

ik rook mijn laatste sigaret voor jou door jou ben ik op andere gedachten gezet jij bent nu mijn nicotine pillen, drankjes 'n pleister op m'n oor niets helpt nu mijn verslaving aan jou gaat door ---------------------------------------------------------- uit de bundel "voor jou, van mij" van Josefien en Wim Niesten…

ik gooi mijn eigen ramen in en dans op de scherven vergeet de scherpte; pleisters komen morgen ik pluk de klaproos in mijn tuin en zie haar blaadjes vallen vergeet de doornen; die heeft ze nooit gehad ik leg me in mijn lege bed en knuffel met mijn kussen vergeet de leegte; mijn dromen vullen mij…

Stoffen, dweilen, schrobben een pleister voor een kind strijken en intussen tobben wanneer ze haar man bemind. Als ze 's avonds nà achten eindelijk neerploft op de bank zit ze niet op sex te wachten wel op een woord van dank.…

Hij beloofde af en toe bijdrages te blijven leveren op www.nederlands.nl wat wij als een welkome pleister op de wond beschouwen. George: bedankt!…

Bij de halte van lijn 10 zag ik haar staan ze had prachtige ogen Egyptisch opgemaakt aan haar hoofddoek een dunne zwarte sluier vastgespeld daaronder zat een pleister haar neus in verband verder een lange broek laarzen met hoge hakken van top tot teen blijf ik nieuwsgierig wie haar neus verbouwde en waarom zij die sluier droeg…

Zijn zicht is bijna perfect, alleen dat linker blijft lui, vandaar die pleister op zijn oogje."…

een naald scherp van aard vindt mijn huid; ruig behaard en teer van vel dat klein steekwapen glijdt dus geruisloos naar binnen, ongevraagd, dat wel een rode bel lijkt geblazen het duurt nog geen tel of in colonne stromen tallozen naar buiten en zijn niet te tellen het is duidelijk ze willen muiten met een pleister als wapen…

een naald scherp van aard vindt mijn huid; ruig behaard en teer van vel dat klein steekwapen glijdt dus geruisloos naar binnen, ongevraagd, dat wel een rode bel lijkt geblazen het duurt nog geen tel of in colonne stromen tallozen naar buiten en zijn niet te tellen het is duidelijk ze willen muiten met een pleister als wapen…

Ze sjouwen met zware rollators en rolstoelen en hijsen deze in en uit hun auto´s en grotere witte busjes en ze treden op als verkapte psychiaters en psychologen om een pleister te plakken op vele ¨psychische wonden¨ en om als het ware de tegenwoordig kennelijk allesoverheersende eenzaamheid van velen van hun passagiers met woorden weg te masseren…

-waarvoor die angst- Mijn eerste angst overwonnen trek de pleisters weg mijn wonden zijn er niet zichtbaar voor een ieder ik glimlach ik speel -waarmee?- Nu ga ik verder met de troost dat alles goed gaat komen en overwin mijn eigen angst tergend langzaam zoals het gaat het gaat -weg met de angst-…

Mijn moeder plakte het rechterglas van mijn bril af met een pleister. Toen zag ik helemaal zo goed als niets meer. Ik probeerde een beetje onder die pleister door te koekeloeren. Ik zat inmiddels in de vijfde klas van de lagere school en tijdens rekenen hield ik mijn bril op.…

Een pleister op een geschaafde knie en een kusje er bovenop dan huppelt het kind weer verder voelt zich weer helemaal top. Het voelt zich ontzettend gelukkig heeft nooit van onrecht gehoord is helemaal in de wolken als het een doelpunt heeft gescoord.…

Normaal zei ik vroeger: als de kids weer in korte broeken liepen: leg de pleisters maar vast klaar, nu staat er standaard de z.g. kneuzenzalf klaar, niet voor de kids maar meer voor onszelf, net als de pleisters trouwens… Een aanrijding in de winkel, die heb je dus echt niet alleen van een winkelwagen hoor!…

langs Ford en Coöperatie de kerk op afstand door klokken mateloos geboeid zoek ik hernieuwd de simpelheid natuurlijk aanvaard node gemist nu verouderen minder draaglijk is pijnlijk de durende onzekerheid van het bestaan mijn voeten gaan op herhaling langs de hoofdweg levensader van mijn vroege jeugd geschonden neuzen tonen ondeugd pleisters…

Terwijl je daar in de binnenkerk de lagen eeuwenoude pleister van de wanden pelt, ze in de offerschaal met je eigen bloed vermengt, zijn onder het geweld van de slagen van je hart de dagen van het altaar geteld. Buitenkerks strekt het graasland zich oogreikend uit met nog teugellozer paarden.…

Ik kijk om mij heen Al wat ik zie is hartenzeer Een pleister helpt niet Een kusje op je been?…

Want waar wij vrouwen pillen slikken, pleisters plakken, hebben zij een heel ander probleem, heel wat moeilijker aan te pakken.…

laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren die van de hemel zingen spring in zachte veren…

Kinderhandjes spelen in het zand graven vrolijk - en duidelijk in hun sas tussen lollystokjes, lege zonnebrand, kroonkurken, pleisters en vooral veel glas. Scherpe herinneringen in groen en wit aan de vorige bezoekers van de kustlijn. Badgasten met hersens van een kersenpit die voetjes blootstellen aan transparante pijn.…

in jagende wolken zie ik je staan in die luchtkaravaan span ik mijn mooiste kameel om jou te gaan dragen we reizen langs duizenden fata morgana's drinken exquize elixers pleisteren rust en proeven van stilte in groene oases ik splijt alle rotsen voor het vloeiende goud in juwelen laat ik je baden wacht tot een huwbare nacht als sluiers…

een kleurtje van een toverbal een richting van jouw stuur een seconde op een uur een druppel in jouw regen een stoplicht langs de wegen een stukje weg onder jouw band een zandkorrel op het strand een muntje in jouw fontein een dertien in een dozijn een vogel in jouw zwerm een pixel op het scherm een bestemming voor jouw zonden een pleister…