Alle inzendingen over porselein

Het Imari-porselein vormt een zeldzame soort van Japans of Chinees negentiende-eeuws porselein, vaak met oranje en blauwe motieven en afbeeldingen. In een kringloopwinkel zag ik onlangs nog een fraai bord in die stijl in de etalage dat geveild zou worden....…

Ze kwamen kruidnagelen ruilen tegen porselein, keramiek, zijde, voedingswaren tot aan opium toe.…

Het vreemde aan al wat mensen ontgaat schijnt de invloed van stof tot overdenken; wat goed lijkt ter hand genomen onder de avondlijke vaat, porselein net zo goed te breken als te schenken.…

Zo wit als een porselein, emotieloos omdat het zo gemaakt is. Het raken van de vloer zal je nooit vergeten, de rode druppels langs het gezicht. De kracht die je mij geeft zo fijn, of heb ik het toch mis? Mijn gedachten zijn bezeten, je leven voor altijd belicht.…

Ik zag wel vijftig porseleinen tranen naast elkaar op de vloer gelegd en ze zei: 'Tja, ik weet het ook niet, het gaat maar door. Misschien als ik suja zeg of tot honderd ga...' Misschien, dacht ik als je ze rangschikt naar verdriet.…

hij schrijft haar naar de zolder als een antieke pop dicht haar een kanten jurkje en alle knoopjes toe zo blijft haar teint onaangetast nu en dan kraken de treden haar grote poppenogen slaan zijden wimpers op hoe lang heeft hij deze keer haar zachte blik vermeden de porseleinen lippen pruilen boven de ruches van haar kraag hij zegt hoe…

Wie wil niet opnieuw beginnen in een lichaam zonder pijn lijf als meewerkend voorwerp in plaats van broos porselein Keuzes opnieuw kunnen maken liefde als pril element op de juiste plek aanwezig nog voor elk kritiek moment Wie wil niet worden herboren zonder eerst de dood te horen…

Ze loopt door het dal van de verlaten wereld langs gevels van puur porselein Door de sombere straten verlangt ze naar de wereld De wereld die nooit meer zal zijn Verborgen in verlangen in dromen en verhalen en diepe stille wensen Geborgen in de duisternis en de eenzaamheid van ons, verlaten mensen…

gestempeld in herinnering die oeroude verhalen waar eens gestilde kracht verging hemel en aarde elkaar raakten de ravenzwarte morgengang van uitgesleten stenen loopt door de hesperidentuin toen is de tijd verdwenen zijn porseleinen beeldhouwwerk streelt de zucht van diep verlangen…

Breekbaar porselein De nacht breekt en nu reeds kraait een haan het hart huilt al in het gouden Kind en een oude wijze oostenwind draagt zacht Zijn roepnaam aan.…

deze frisheid wordt gevierd door de thee te serveren uit een vrij antieke porseleinen vaas. niet veel later steken we een sigaret op en vervolgens opnieuw; voor ik het zelf in de gaten heb is alles weer zoals voorheen.…

liefde o zo broos chinees porselein in een doos gaan door diepe dalen proberen niet te falen heel breekbaar en mooi als in een ochtendtooi deinen op het water oppassen voor een kater één woord verkeerd verstaan de liefde kan zijn gedaan daarom o zo broos scherven in de doos…

- glijdt een porseleinen dame het gelaat half verborgen achter een waaier. Over het halfrond van de stenen brug trippelt de dame met begeerlijk knipperende ogen. De zon en de maan - beiden wit - deinen speels aan de hemel om de blikken van de dame te vangen.…

ogen en lippen vol gekrast met verraad van een verleden ver gezicht waar maagdelijk kleine vingers werden gefluisterd in een tierlantijnen ledikant toen zijn mond daalde naar het poppenspel van zweterige handen en de geur vond van een onbetreden onschuld nam ze afscheid om wat ze verloor er was geen sprake meer van porseleinen…

een viool kerft in de winterstilte de woestenij door vogelvorkjes geprakt een glazen rag van bevroren dromen in de zucht van duizend naalden je kinderhand die met brutale warmte het ijs van mijn herinnering likt een bedwongen traan tot dooien brengt mijn gekloven lippen danken voor je kracht twee kriekjes op je porseleinen gezicht…

op onze rug in het lange gras wachten op de sterren en dan jouw vingertoppen met kleine stapjes dichterbij ik zie je in de sterren én de maan die net zoals jij in porseleinen dromen slaapt en wanneer dan de zon daar door de bomen op het nog wat natte gras zomer schildert liggen onze vingertoppen uitgestrekt tegen elkaar (straks word…

ook als hij straks groot is belooft ie gul held op batmansokken, pyjamabroek kinderlijf pardoes in spanningsboog later wordt hij sterk én ninjaoloog en om zijn status te doen gelden kortstaart hij draken, met plastic zwaard in lichtvoetigheid redt hij mijn dag terwijl ik verzoet droombange nachten vegen we kranig porselein…

een nimf zong bekleed met dromen over het dal van Hebron tot aan Athene weerklonk haar stem oogvijvers verzonken in het smalle waterlint ook dat bezat een brede bron van geesten fluisterend tussen de rotsoevers door maar geen blik op haar porseleinen gelaat voor altijd sluipt ze nog achter ons aan ----------------------------…

Sommig porselein is kennelijk bestemd voor een feestdis, want het is versierd met sierlijke, gouden randjes. De zaak ligt daar zo merkwaardig eenzaam en geïsoleerd. Hier kocht ik de kopjes.…

Op de tentoonstelling in Tilburg, locatie is Museum de Pont, zijn de zaden van porselein. De porselein-hoofdstad van China is Jingdezhen. Hier zijn 100-miljoen vormpjes van roomwit porselein van een paar grijze penseellijntjes voorzien. De zonnebloempitten waarmee Ai Weiwei de grenzen zoekt van wat het bewind aan kritiek kan verdragen...!…

Porseleinen vreugdetranen rinkelen niet als in ragfijn zilveren bellen geblazen nectar.…

Een biscuittje bij de thee korrel blijft in stil verlangen aan d`r volle lippen hangen lispelt dorsten met haar mee lepel wordt afwezig roer in de goudgelige stromen die warm in het kopje dromen zilver wervelt parelmoer Porselein ginnegapt breekbaar terug met vlaag melancholiek tuimelt zwervend in bouquet Kruimel zandt in het verzet…

De toeschouwer schenkt zich, een Balegemse witte in, ruikt even aan ’t glaasje, nipt, en voelt de jenever binnenin Hij geniet met volle teugen Van z’n brandewijn met straffe zwarte mokka, in een kop uit breekbaar wit porselein.…

Daar gezien met oog van God, Aanschouwden zij een porseleinen pot.…

'T lijkt alles kraakfijn porselein, Zo teer - 'k durf nauw'lijks zien, bang dat 't zal breken.…

Plotseling viel mijn blik op de porseleinen engeltjes en ik wist wat ik in de winkelstraat had gezien. Ik herkende de witte porseleinen uitstraling van het engeltje met de op hun rug gevouwen vleugels. ‘Jongens, weten jullie waar dat derde engeltje is gebleven?’ vroeg ik aan iedereen.…

En na dolzinnige en desastreuze escapades uit mijn jeugdjaren was ze als niemand anders mild en vergevingsgezind en mocht ik in haar kamer komen, waar ze thee schonk uit porseleinen kopjes. Het afscheid kwam onverwacht.....…

Juist op die dag had je het hem voorgoed willen zeggen: hoe de feestelijk-oranje ballon van je verliefdheid geknapt was zodat er slechts een slap vod over was dat lusteloos ter aarde lag; hoe het porselein van je genegenheid onherstelbaar gebroken was.…

Binnen hangen pontificaal voor de brede ramen roze Chinese lampionnen en er stonden merkwaardige porseleinen beelden die katten moesten voorstellen. De nasi met saté werd mij snel geserveerd door een zwartharige jonge vrouw die even later in gesprek raakte met een kennelijke vriendin.…

zij houdt van alle lieve dingen om haar heen de glazen vaas waar rozen mooi op uitkomen het aquarium om stil bij weg te dromen de porseleinen danseres de hond van zeepsteen het schilderij met treurend zigeunerkind dat haar zo doet denken aan haar zoontje Bas toen hij nog maar een kleine jongen was het is alles wat haar nog met hem verbindt…