Alle inzendingen over prooi

als een aangeschoten jager loer je op je prooi en ik ... ik moet naar huis je handen gaan steeds lager noemt mij telkens mooi en ik ... ik hoor geruis van een maanverlichte zee mijn voeten in het water jij maakt geluid voor twee het wordt alsmaar later als een aangeschoten prooi lik ik nu mijn wonden en jij ...…

Jager zoekt prooi, uitgeput, maar nooit tevreden.…

In een heidense nacht Glijdt uit haar laaiend gewaad Een liaan die rond mijn hals stropt Mij neerhaalt, het sidderend hert Ik slurp de alsem uit haar kelk Het lekt langs een mondhoek Trekt een spoor naar de druppel Het kietelt aan mijn kin Ik bid dat het geen leugen is Dat ik haar smeulend nest verdien…

En nog voor de zon opkomt is de Jager reeds op weg, de sporen onderzoekend van zijn te vangen prooi. Deze zijn vers. Door het lezen van de verse sporen zichzelf een helder beeld scheppend van zijn straks, door de aangescherpte speren, gespiesde prooi. Zijn gedachten al dansend zijn één.…

Verscholen in de donkere nacht Verstild door `t lichte kraken Welhaast onhoorbaar, heel erg zacht Dwars door het kikkerkwaken Een ritsel hier, een krabben daar Vol leven, als de dood Voor al het schaduwstille gevaar Voor tanden bloedig rood…

Stuiterend baal ik vanuit onheil geboren geef de moed op verkramping blijft uit duizelingwekkend gulzig plant het zich voort in vrijgevigheid voortgestuwd ten prooi aan de tijd bevooroordeeld vernederd nagalm is te horen kom terug uit je spelonk schud de schuld van je af.…

de uitgelaten honden ruiken waanzin en bezingen lust de trotse hoorns verklappen klanken van het levenslied der driften dat van ver de omstreden passie voelt en ziet van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten…

straal tekent een scherpe hoek tussen driftend pakijs en de lage zon die hier geen sprankel verkwist dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed de moeder kruipt door een tunnel in een heuvel van sneeuw naar het jong in het kraamhol de vader volgt de wijkende grens zijn klauwen wachten bij een wak op de ademnood van de prooi…

Niemand was zozeer mens, zo schaamteloos en zonder voorbehoud heerser en prooi; geen onzer heeft in heerlijkheid en pijn zichzelf zo reddeloos vergooid aan pracht en laagheid, niemand heeft ooit een kostbaar leven zo blindelings vergoten in een vale dood.…

Met gekromde klauwen stil biddend in de lucht spot hij zijn prooi op kwart over 10 Scheert strak, duikt tikt, haalt uit, te laat de prooi is niet wijzer het laatste uur is daar…

Ik lig hier stil te wachten op een goede prooi daar drijf ik dan heel zacht naar toe ik kan dat reuze mooi. Die prooi die denkt dan even daar drijft een dikke tak zodat ik hem kan naderen en bij zijn kladden pak.…

het zinloos geweld De zwakke prooi Mag nooit gedood worden...…

Laten we een spel spelen, jij als jager, ik als prooi. Weg met de beschaving, weg met het fatsoen. Gehoorzaam en gewillig, zal ik alles voor je doen. Ik wil je laten zweven, op de wolken van geluk, Als ik vol verlangen mijn lichaam tegen het jouwe druk. Ik wil je laten deinen op de golven der lust.…

zoals je daar ligt het laken wat verschoven in uitgeputte overgave snakkend naar frisse lucht zo ben jij mijn liefste prooi door ’t zout prik ik wel heen daarna smaak je des te zoeter soms kan ik je bloed wel drinken maar vannacht zal ik je nippen als een exquise delicatesse ik zal voorzichtig zijn het zal voelen als een streling en…

Een sluier van nevel hing over het meer in de vroege ochtend. De nieuwe maan maakte het donkerder in het park. Bij een struik stond een persoon aarde van zijn handen af te vegen. Een ander persoon wreef met de hand door het haar en vroeg gehaast: “kom! Ben je al zover?” Beide rende naar de uitgang. Bij het hek zei één persoon hijgend: “hier moeten…

Als een bruid in de morgen ligt de zee in al haar uitgestrektheid kalm, bijna sereen in volle schoonheid te wachten op haar prooi De golven spelen het spel der verleiding lokkend, fluisterend water haar golvende rondingen, getooid met sneeuwwit schuim wenken je naderbij De wind wakkert aan en de zee die zich haar prooi ziet ontgaan zweept…

De ene is dat ze een taakverdeling hebben: een opjager die de prooi een richting op stuurt, zijlijners die voorkomen dat de prooi van de lijn afwijkt en een vanger die aan het eind van de lijn staat en de prooi moet vangen.…

De torenvalk zweeft Over uitgebloeide hei Loerend naar zijn prooi…

gevangen in je web van verslavende liefde wil ik enkel nog je prooi zijn…

Maanvale stralen Wijzen de nachtuil zijn prooi Die hem leven doet.…

niet dat zulks schoon bestond Ik kwam je tegen Allebei nog wat verlegen Op hoop van zegen Heb ik zoveel van je gekregen Alles is mooi Maar nu ben jij mijn prooi Ik doe mijn ultieme gooi naar het Eeuwige Gelukzalige Verstrooi…

Jij beantwoordt al mijn vragen, door je te gedragen als een prooi.…

Onthecht valt een blad Ten prooi aan de zwaartekracht Op het zachte mos…

biddend en spiedend hangt hij stil, hoog in de lucht, prooi onontkoombaar…

Maanlicht streelt de uil weerkaatst in scherpe ogen loerend naar een prooi.…

Het holle vat klinkt vol van smart het regent gestaag Op zijn spijkerbed woelt hij de nachten door en baadt in laag water Dan zijn er de eerste wolvensporen in de zomerse sneeuw slaapt hij als prooi.…

In 't oude bos, als duisternis wint van de zon ontstaat nachtleven Oehoe klinkt troosteloos door gebladerte loert de uil Een veldmuisje wordt prooi!…

Oh, ik at wel netjes mijn prooi op. Maar de jacht, de ren, de sprint en het gelukzalige gevoel als ik de gazelle in onbalans bracht en haar strot doorbeet. Geweldig. Moet je me nu zien. Sloom, uitgezakt, net niet kreupel en mijn laatste prooi kreeg ik te pakken omdat ze hoogzwanger was. Weer een koe die niet meer werpt.…

Maar, na twee weken Uganda, Ging hij terug naar ‘La Hollanda’ Want hij viel aan heimwee ten prooi.…

schuchter licht ontvouwt de jonge dag een wakkere spin verrast een vroege prooi ik schouw en vang mijn eigen roerselen in gesponnen woorden van papier…