Alle inzendingen over ps

PS: toch jammer dat je destijds niet met Raemon Sluiter bent doorgegaan ...…

Je loopt naast me. Af en toe hoor ik, hoe je schoen de grond raakt. Zacht. Haast onhoorbaar. Je gevoel spreekt, zwijgzaam. Ik hoor het, zonder dat je er woorden aan geeft. De zwaarmoedigheid zwaarder dan je gewend bent. Je stemintonatie, donkerder dan gekend. De stilte die tussen ons is, ervaar ik als een leegte, die roept om opvulling, haast smeekt…

.' - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - - - - -- - - - - - - - - - - uit het werk van Alain Teister (ps. van Jeroen Boersma) (1932-1979)…

Toen ik een jaar of twintig was liep ik avonds door het centrum van Bergen op Zoom, gekleed als dienstplichtig soldaat. Het was in 1951 en toen mocht je niet in je vrije tijd in je burgerkloffie uitgaan. Ik stapte een restaurant in waar ook gedanst werd. Ik vond het leuk om naar dansende paartjes te kijken. Zelf kon ik een beetje dansen. Een ober bracht…

getaand door de strijd het gevecht met zichzelf sluit zij haar ogen, rusteloos aanvaardt zij het dromen die geen antwoorden schenkt berust in de keuzes waar zij zich hervindt in het licht haar omgeven van de blauwe maan twee maal gegeven tot wensen vergaan ps; de benaming"blauwe maan wordt gegeven aan het fenomeen van…

Schippers (ps. Gerard Stigter).…

Ps. Vergeet niet dat je je goed moet zekeren in het hooggebergte! De collega-alpinist.…

(PS: of dit nu een bewering is of een hartenkreet...zal me zo een zorg zijn, pleur hem gewoon hier nu.)…

(voor Alejandra Flora Pizarnik (1936 - 1972)) Je bent geboren op 29 april 1936 in Buenos Aires. Je Joodse ouders waren Elias en Rejzla Pizarnik Bromiker. Ze kwamen oorspronkelijk uit Rusland en Slowakije. Je oudere zus was Myriam. Bijna al je familieleden, die in hun land bleven, werden door het fascisme en het stalinisme vermoord. Je groeide…

ongeloof waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij zichzelf weinig steekhoudend met zelfs nooit een ruzie hij houdt van de grote open ruimtes in het bos overgrootouderlijk verloren als wat hij deed of naliet fortuinlijk misliep of vergeefs beroerde het heeft hem niet doen groeien ps…

Kijk als er kinderen zijn dan weet ik dat wel. Maar je hebt mensen die denken dat ze iets in mij herkennen en dan denken ze dat ik hun vader ben. Voor je het weet staan ze op de stoep. Daarom kom ik niet zo vaak op televisie.…

doet altijd meer pijn Perfect ben ik verre van, Maar toch zal ik mijn uiterste best doen Voor elke teleurstelling een knuffel Voor elke moment van pijn een zoen Wees goed vanuit je hart Voor jezelf en voor anderen Zolang je je eigen hart volgt Kan niemand je geluk veranderen - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ps…

(Dichter onbekend) _________________________________ PS Awel, wat er daarna communicatief met u gebeurt, weet ik nie.…

Ja, dit keer voor de provinciale staten (PS). Niet onbelangrijk want de PS kiezen de Eerste Kamer. En als de meerderheid daarin uit oppositie bestaat kan de regering het erg lastig krijgen. In dat geval kan de Eerste Kamer elke wet van de regering blokkeren. Vandaar dat premier Rutte zich ook met de campagne is gaan bemoeien.…

Ik ben ook veranderd, als mens, sinds ik moeder ben. Vanochtend zag ik ineens dat ik een regenponcho in mijn tas heb zitten. Een regenponcho! Dan schrik je je toch dood. En dan ook nog in zo'n keurige damestas.…

PS. Ik weet niet of ik het je ooit verteld heb, maar mijn broer Karel werd oorspronkelijk als 'Carla' geboren. Ik hoop dat dit geen probleem zal zijn. Getekend : STINKEND RIJK en SINGLE !!! Rein Mulder…

Ps. een inlogprocedure voor reactiegevers is heel gebruikelijk op vele schrijfsites. Ook als men een waardering wil geven in welke vorm dan ook, moet men zich aanmelden. Er is zoveel vals gespeeld overal en daarom is ook dit onderdeel bijna een vaste vereiste geworden. Illustratie Foto-ontw. J.de Groot…

Ik wist niet dat twee ogen Zo leeg konden zijn…

De knoppen der kastanjes kleven, De struiken schieten kreuklig uit, En ’t glimmend rijs, dat nog niet spruit, Staat met gespannen bast te beven. De sappen stijgen in elk leven Dat zich voor Uwe drang ontsluit. Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid! Bereid, hun volle bloei te geven. Bloeien wij, Heer, alleen gelaten Met schaduw en met spiegelbeeld…

Ja, ik heb een vrij losse stijl en vaak een lach op mijn gezicht, maar zou ik daarom niet de serieuze journalist kunnen uithangen?…

zilvermeeuwen zeilen imposant door de avondstilte die geen raad weet met krassende kraaien en buren in tuinen door barbecues en GSM’s vervuild winterkoninkjes wantrouwen luidruchtig doezelende katten zwaluwen geven op hoog niveau een voorstelling grijsblauwe lucht als décor merels hamsteren rijpe krenten houtduiven ploffen lomp in…

met afgrijzen kijkt de voor paal staande reiger in de hoek van het weiland naar gemotoriseerd verkeer op de Rijksstraatweg zo ziet (on)gelimiteerde haast op twee vier of meer wielen er dus uit denkt de slanke vogel onbeweeglijk het voortdurende geraas gadeslaand kom ik zoek de slaapwijkrust op er is vast nog wel een vijver met veelsoortige…

het betonpad snijdt door het groen naar Spanjaardsdijk oase van rust en ruimte ondanks schapengeblaat scholekstergekrijs spreeuwgekwetter vanuit een sloot sist mannetje zwaan beschermend kroost (zeven in getal) en gade een tractor haalt me driftig in chauffeur in overall maakt verderop kabel vast aan personenauto in sloot trekt vehikel…

Het is de tijd van het dunne laagje huishoudjam en goedkope margarine verstelde kleren opgeknapte fietsen met houtblok rond trappers vaseline op de spaarzame glimmende delen de fiets in de schuurperiode het is geen speelgoed het veld in op zoek naar zuring en klein avontuur de vis per bakfiets uitgevent de borstrok de lange kniekousen met…

schöne Liesl zingt door mijn hoofd de wandelclub komt voorbij zelfs de paden op de lanen in van stal gehaald intussen stevig stappend zet ik de afstand naar mijn hand zie om mij heen rijk geschakeerd de zomer naderen de spreeuwen bevestigen mijn gevoel luidkeels mij wordt aangeraden mijn zorgen te verpakken in een plunjezak verzekerd dat…

gezond gekleed hoog geschoeid van huis naar school langs Ford en Coöperatie de kerk op afstand door klokken mateloos geboeid zoek ik hernieuwd de simpelheid natuurlijk aanvaard node gemist nu verouderen minder draaglijk is pijnlijk de durende onzekerheid van het bestaan mijn voeten gaan op herhaling langs de hoofdweg levensader van mijn…

zo graag wil ik onbegrijpelijk mooi kunnen schrijven dat ik onwillekeurig tijdens het niets doen tussen twee activiteiten (luisterend naar Les Funérailles van Liszt) op een kladblaadje met fraaie krullen neerpen: onbegrijpelijk mooi…

hagelstenendans op het betonpad doffe klanken op de hoog geheven paraplu voeten elkaar in eindeloos ritme volgend neuzen natter dan nat eenden vliegen op uit de slootwal kieviten buitelen tussen de spatten door kikkers zwijgen in alle talen bozige koeien verlangen naar de stal de hofhond blaft aan de erfrand grommend houdt hij mij op afstand…

in de wachtkamer van het praktijkcentrum is het een komen en gaan van diverse mensen jong oud man vrouw zorgelijk kijkend opgewekt de verscheidenheid voldoet aan de wensen van de huisarts die afwisseling wil in lenigen van nood bestrijden van pijn en leedpreventie de dokter is geknipt voor ontstoken amandelen gepokt en gemazeld ten aanzien…

het onderschatte fenomeen wrok schiet lukraak zijn pijlen af raakt mijn hoofd het venijnige gif dringt door tot in de kleinste hersencellen doordrenkt de positieve impulsen verlamt goede bedoelingen sterkt kwade gedachten werpt begrip en invoelingsvermogen verre van mij de erosie van de toekomst start als de geblakerde resten van het gemankeerde…