Alle inzendingen over realiteit slaat alle

We wandelden langs de Vinkeveense plassen. Waar? Ik zou bij god niet weten waar. Het was een heel mooie tweede pinksterdag. We waren met zijn twee, Acacia en ik. Genoten van dalende de zon. Gedicht werd ooit: “De zon gaat onder Wat voel ik me bijzonder” * Dat stond in een studentenblaadje, herinnerde ik mij. Van allemaal studenten die op den uitvreeter…

zal zich weer kunnen vormen tot die ontluikende lente die ik eerder verloren was de mist die mij belemmerde slaat neer op het jonge gras de zon verlicht moeiteloos dat wat in de schaduw lag donkere wolken zijn niet meer…

Bericht van Bush aan alle frontsoldaten: De oorlog gaat nu echt ontzettend vlug De Irakezen trekken zich terug Dus weg met al die bommen en granaten Vandaag begint de vrede, en wie wil Die mag naar huis vertrekken. Eén april!…

Midden in de kamer. Ik kijk om me heen. Aan de linker muur hangt een klok, de tijd tikt weg. Aan de rechter muur hangt een schilderij. Het laat de polder zien uit een ver verleden. De koeien liggen in de wei, het water stroomt kalmpjes voort. Voor me is een raam. De auto's razen voorbij, de tram komt langs, mensen haasten zich om op…

Lift schiet omhoog bijna sneller dan ik nog volgen kan liefst ver weg die knijpende bijtende dimensie die fantasie ondermijnt gevoelens weg werpt als weerloos waardeloos slaap ik met de pen nog in de rechterhand probeer alle dromen feilloos te noteren en af te rekenen met de realiteit…

Ik wil nu schrijven over niet te begrijpen dingen. Liefst praten en schrijven we over begrijpbare dingen. Wat kan ik nu nog schrijven? Het is stil. Begrijp ik mezelf wel? Ik durf niet eens te zeggen dat ik mezelf begrijp. De toekomst lijkt een onbeschreven blad. Vandaag lijkt echter op gisteren. Dit jaar heeft veel weg van voorgaande jaren…

Realiteit, maak er een eind aan, 't voelt niet goed.…

Naderhand beseffen Niks is wat het lijkt De realiteit doet pijn...…

Ik droomde dat ik wakker was de slaap maar niet kon vatten Toch was mijn geest niet overstuur liep ik niet uit de pas was ik mij niet met vrienden gaan bezatten Het gekke was dat het allemaal zo realistisch was zo echt en zo natuurlijk dat ik daarover flink de pest in kreeg omdat ik het niet kon bevatten Gelaten onderging ik dat gevoel…

Is het echt? Tree voor tree Ik ga met haar mee Een emotioneel gevecht Ik ga zo slecht Tranen als zee Nee! Is het echt? Een steeg Een wagen Ik zweeg Wij zagen Het is leeg Het duurde dagen……

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

levend zijn we laag gevallen; vermoeid door het klimmen en de ontgoocheling van de kale top zorgen voor diepe drang naar vaste grond....realiteit..…

Laten we niet terug denken aan gisteren, laten we niet dromen over morgen. Laten we gewoon eerst afmaken waar we vandaag aan zijn begonnen.…

is geschonken niet enkel voor eigen Gegeven is het aan allen…

Als al mijn dromen gelijkwaardig waren aan de realiteit zoals die gisteren was Als alle verleden jaren nog beter waren ongebonden van tijd gedragen door Atlas Als alle verloren uren verzameld waren in zeeën van spijt en tijdloosheid er was Als het eeuwig zou duren en meer is te verklaren dan is voorbereid Dan weet…

Sterrenstof dwarrelt over de hoofden en slaat neer. Komt de energie van Ramses of van zijn publiek, dat een zinderende golf van empathie naar voren stuwt. Het weerkaatst tegen het toneel en deint terug tot in alle hoeken van de schouwburg. Er gebeurt iets bijzonders.…

Ik ben bang voor deze man, alsof ik in hem alle realiteiten die mij angst aanjagen onder ogen moet zien. Zijn sensuele wezen raakt me. Zijn woestheid, gehuld in tederheid, zijn plotselinge ernst, de zware, rijke geest. Ik ben een beetje gehypnotiseerd.…

Mijn drang voor erkenning illustreert mijn gevoel voor onzekerheid De illustratie, een teken dat ik besta Ondanks dat ik besta voel ik geen leven Geen liefde en geen rust Een hopeloze romanticus die alle vorm van liefde afweert En vervolgens verder zoekt naar het ultieme medicijn Een medicijn die me gevoelloos maakt Ik heb veel ruimte nodig…

Gisteren beleefden we in de realiteit, morgen beleven we in de realiteit. Er zijn geen andere mogelijkheden dan de realiteit. De inspanningen om de realiteit juist te zien zijn meer dan gerechtvaardigd. Een juist beeld van de realiteit maakt het verleden minder pijnlijk en de toekomst minder bedreigend. De realiteit is vandaag.…

Manipuleren van mensen of statistische gegevens om zelf beter en dwingender in beeld te komen, mede gevoed door jaloezie, wraaklust of machtshonger, komt uiteraard op alle niveaus van de samenleving voor, waardoor de realiteit van het gewone leven soms akelig ver weg lijkt.…

All around dubbele beglazing uiteraard. Dat stond allemaal in de verkoopadvertentie die ik las. En nu zie ik het pand zelf. Bordje aan de gevel: “Van der Huizenhoog, Professionals in Huizen. For a smooth live experience (?)" Vroeger heette dat makelaar. Maar dat verkoopt niet meer. Klinkt te sullig. Professional! Ha ja.…

Werp je schaduw over me uit en ik zal voor je buigen nederig zul je belanden in alle standen wanneer zweterig we ons vastzuigen tot het ochtend beschuit…

Rommel in mijn hoofd zooi in mijn gedachten alles is overhoop niks kan ik verwachten Weg van de wereld ver van realiteit zo ben ik veranderd, in een andere identiteit.…

Daarom zal een droom in je realiteit je kracht geven. Zolang je ervoor zorgt dat je droom je realiteit niet verandert in een illusionaire wereld. Een illusie is namelijk een droom die je niet droomt. Maar een diepe innerlijke wens naar een realiteit die je wenst maar waar je in verdwaald raakt..…

Ik, ik, die mezelf een boven alle moraal verheven magiër of engel waande, ik beland opnieuw op aarde om een plicht te vinden en de rauwe realiteit te omhelzen! Boerenkinkel!…

Is het misschien nieuwsgierigheid het ademloze snakken naar de kick die me bijna verstikt op weg naar de overkant als een koorddanser tussen hemel en aarde die zich opwindt over de hoeveelheid lucht die hem langs alle zijden omringt de proporties van de realiteit verdringt zijn veren met honing ingesmeerd een sprong in het duister waagt…

In een opwelling van creativiteit Boetseer ik een realiteit Een duister, donker continent Waar iedereen me als een god erkent Drijvend op een heet lavaspoor Zwemmend tussen scholen witte haaien Rennend tussen horden tijgers Scherpe zee-egels aaiend Een zwart land, zonder zon, zonder maan Een land zonder vreugde, zonder vrede Geen hoop, veel…

de zon gaat onder in ademloze stilte van roze snaren…

Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet, in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht, arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd. Waak je of slaap je nu, denk je of droom je? Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand, op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld, mijn angstige zorgen gesust en verminderd. Heeft een droom…