Alle inzendingen over robert

Er is dus een Robert Ten Brink-imitator ontdekt die nog beter schijnt te zijn dan de echte Robert ten Brink. Zo kraait de PR afdeling van het RTL programma ‘de TV kantine’. Alsof één Robert ten Brink al niet erg genoeg is.…

Robert laat me niet los. Hem geld sturen is misschien een makkelijke weg voor iemand klaar te staan, maar niet minder nobel, al zeg ik het zelf. Ik vraag hem wat een laptop in Malawi kost. ‘I am in South Africa. 2000 rand’. Ik vraag me af wie hem daar financiert.…

(voor Jane Roberts (1929 - 1984)) Je bent geboren als Dorothy Jane Roberts op 8 mei 1929 in Albany, New York. Jouw ouders waren Marie Burdo en Delmer Hubbell Roberts. Je bent in Saratoga Springs opgegroeid. Je was twee jaar, toen jouw ouders zijn gescheiden. Marie en jij gingen bij de ouders van Marie wonen.…

Toen opeens, toen Robert ergens over kletste, stelde ze een, dé vraag: “Robert, vind je me mooi?” Het was opeens stil.…

Als een grijze wolk, in jouw blauwe hemel, Als een verdord blad, aan jouw bloeiende boom, Dwarrel ik steeds verder, van je af. Vallend, steeds verder naar beneden, Wetend dat niemand me vangen zal. De zachte grond, met een bed van gras, Is veranderd in een harde, koude bodem. Je handen die altijd naar me reikten, Blijken nu zover weg te…

Alle cd's had ze van Robert Long Zijn teksten gaven haar rust Want als hij zijn liedjes zong Werd haar pijn daardoor gesust Ze zong de teksten zachtjes mee Herkenning in haar moede ogen Ze genoot van iedere nieuwe cd En toen ze achteruiging zienderogen Was steeds zijn muziek bij haar Brachten zijn teksten nog een lach Haar vroege dood…

Op je vierendertigste trouwde je in de maand april met Robert F. Kennedy Jr., die toen veertig was en pas een maand gescheiden van zijn eerste vrouw Emily Ruth Black. Hij en Emily kregen twee kinderen, Robert en Kathleen Alexandra. Jij was tijdens de bruiloft zes maanden zwanger. Robert en jij kregen vier kinderen: Conor, Kyra, Fin en Aiden.…

In order to compose, all you need to do is to remember a tune that nobody has thought of.…

Jullie gingen allebei vreemd, jij met de acteur Robert Webber. Robert was je medespeler in het tragedie 'The Changeling' in het Royal Court Theatre. Op je achtentwintigste kregen Robert en jij een zoon, Colin. Op je dertigste trouwde je met de acteur Robert Shaw.…

De tweede wet is van ijzer en Robert Michels: ‘Organisatie is Oligarchie’. Samenleven betekent heerschappij der weinigen. Het is chaos of onderwerping aan leiders. Alle georganiseerde groepsvorming loopt vanzelf uit op oligarchie. Robert Michels onderheide zijn wet met eigen waarnemingen op diverse niveaus. Fascinerend boek.…

Je ging naar Grez, waar je Robert Louis Stevenson ontmoette. Robert en jij kregen een liefdesrelatie, maar in 1878 keerden jij en je kinderen terug naar Samuel. Robert miste je en in 1879 reisde hij naar Monterey, waar jij in een persoonlijke crisis zat, want je overwoog om Samuel te verlaten. Robert ging essays schrijven en hij wachtte af.…

Onze paden schenen te gaan kruizen Zouden gaan verweven Alle signalen wezen naar de liefde Maar een gelukkig einde is uitgebleven Een openhartig gesprek, nog net geen ruzie Maakte een eind aan de illusie Een vriendschap is gevormd in de discussie Liefde was er niet, was de conclusie Toch koester ik gevoelens voor je Gevoelens die ik je…

Ik ben alles voor haar Maar wil het niet zijn Ik wens het onwaar Ze doet haarzelf pijn Ze vergeet haar eigen kracht Alles wordt aan mij toevertrouwd Een te zware last voor mij Omdat haar leven op mij wordt gebouwd Ik wil haar niet kwetsen Maar juist sterker maken Maar hoe doe ik dat Zonder haar verdriet te ontwaken Haar verlaten kan…

Door de één word ik overschat Door de ander onderschat Wie het ook moge zijn Iedereen heeft me verkeerd ingeschat Wanneer ik verlegen en stil ben Ben ik niet interessant Toon ik een beetje zelfvertrouwen Dan ben ik arrogant Zij geven mij een beeld Naar hoe ik me moet gedragen Wanneer ik opleef naar hun beeld Gaan ze achter mijn rug om…

De laatste tijd ben ik de weg even kwijt Vecht met anderen en mezelf een stille strijd Probeer te zien wanneer goedheid goed is Maar zie dat goedheid een hol begrip geworden is Onzelfzuchtigheid, vriendelijkheid, respect Te simpel voor woorden, te moeilijk om te uiten Kost de mensen teveel moeite, teveel energie Dus sluit men het uit gemak…

Kom een stapje dichterbij En sla je armen om m’n lichaam Breng je hoofd naderbij En leg je wang tegen de mijne aan Af en toe stevig aandrukken En een diepe ademzucht Voel de warmte om ons heen Voel de liefde in de lucht Zachtjes je nek strelen Met een kus bij je oor Dat zal je nooit vervelen Daar doe ik het dan ook voor Vergeet even…

Langs de donkere haren die je ogen doen oplichten Glijdt mijn hand langzaam langs je wang Je zachte huid en zijn kleur hebben mij doen zwichten En mij naar je laten verlangen, oneindig lang Vingertoppen raken nog net je arm Als ik je arm streel richting je hand Wanneer mijn hand de jouwe bereikt Heeft mijn opwinding mijn verstand overmand…

et stormt in mijn hoofd mijn gevoelens in een orkaan alle redelijkheid wordt geroofd zo uit mijn hart vandaan het blijft maar razen en ik kan het niet toestaan ik durf niet onder ogen te zien waar de orkaan mij wilt laten gaan het laat mij ergens waar mijn adem niet is waar mijn lichaam flauwvalt omdat er geen zuurstof is het maakt…

ben je gelukkig met hoe je leven nu is, bestaande uit het doen van dingen die een ander persoon wenst, dingen die je in je hart eigenlijk niet wil, als ik me niet vergis, voel jij je niet in al je doen en laten begrensd gevoelens uiten zoals ze door je groep zijn voorgelegd, kwetsende woorden spreken, die je zonder hen nooit zou hebben gezegd…

Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten Daarvoor is het veel te waardevol Zal het van een afstand bewonderen Een hand toereiken lijkt al te risicovol Mag ik er toch een beetje bijbouwen Iets kleins, jij mag kiezen En als je het…

Zoals de zwoele kalme zee haar golven verplaatst Zo wil ik dat mijn ritmische bewegingen tegen jou aan In je deinende borsten worden weerkaatst Je gehijg als windvlagen langs mijn haren Je gekreun als golven die tegen rotsen opbreken Mijn handen die jouw lichaam bevaren Langzaam voelen wij een storm opsteken De golven worden groter, ruwer…

Ze dwingt mij tot liggen Wanneer zij bovenop mij gaat zitten Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte Een glimlach gedreven door sexueel verlangen Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen Kleine heupschokjes verraden haar plannen Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen Gezamenlijk…

De eerste zonnestralen schijnen naar binnen We worden wakker en de pijn kan beginnen Vandaag de laatste dag dat je hier ligt De allerlaatste dag dat ik wakker word Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…

Door kabbelende stroompjes Zie ik losse letters vloeien Wanneer de stroompjes zich samenvoegen Zie ik de letters tot woorden groeien Tot een stroom van zinnen Gestuwd door emotie en gevoel Ongeremd vloeien de zinnen Met de waterval als enige doel Spraakzaam water stroomt rijkelijk Laat zich vallen naar beneden Woelig water vol emotie…

Dit is teveel, dit kan ik niet aan Al die lust en verlangen Waarmee je me steeds weer laat staan Alle neigingen, alle drangen Die ik steeds weer moet opslaan Je kent mijn zwakke plekken En bespeelt ze als een viool Je kan alles in me opwekken Zonder moeite, je doet het zo Ik wil je zo graag aanraken Maar dat laat je niet toe Je laat me…

In de stromende regen Zie ik jou in tranen Regen en tranen op je gezicht Over je wangen vormen ze banen Adem stokt bij elk woord Maar bij elke snik van jou Heb ik het verhaal al gehoord Je lippen trillen van de kou Nog even en je was gezonken Een kleine minuut later En je was in je verdriet verdronken In donker zout water Verdrietig…

Onmogelijk kan ik meer gaan voelen Dan ik voor jou heb gedaan Zelfs nu nog heb ik momenten Dat het voelt alsof mijn wereld is vergaan Flarden van momenten Waarin ons gelach de stilte verbreekt Kristalheldere beelden in mijn herinnering Waarin jouw gezicht al het andere verbleekt Al onze gesprekken Die blijven herhalen in mijn hoofd Alles…

Teneergeslagen leidt zij haar leven Brokken van verdriet laten haar bijna stikken Hoe hard het dier in haar ook probeert Deze wonden kan ze niet meer weglikken Als een geknakte bloem in een zware storm Weerstaat ze de slagen van de wind Toch duurt het niet lang meer Voordat ze zich midden in de storm bevindt Meegevoerd in de waanzin Waarin…

Een arme jongen uit Rhenen Mocht nooit geld van vrienden lenen Nu zijn die zogenaamde vrienden Die hem toch al niet verdienden Zelf in grote armoede verdwenen…

Een echtgenoot uit Schagen Had zich tot overspel weten te verlagen Nu zijn vrouw het weet En hem in zijn edele delen beet Zal hij zich er nooit meer aan wagen…